Revenge

Revenge 

Intro 

အောက်ပါစည်းကမ်းချက်များနှင့် ပြစ်ဒဏ်များအားလုံးကို လိုက်နာပါက ပန်းရိပ်အား ဘွဲ့ရသည်အထိ ကျောင်းထားပေး၍ ပန်းရိပ်အမေ ဒေါ်သက်ထားအား ဆေးကုနိုင်ရန် စီစဉ်ပေးမည်ဟု ကတိပြုပါသည်။ 

၁. အိမ်တွင် စိမ့်အား သခင်မလေးလို့ ခေါ်၍ ဒေါ်ကြည်လဲ့အား သခင်မကြီးဟု ခေါ်ရမည်၊ တစ်ခါမေ့လျှင် ကြိမ်ဒဏ် ၁၀ချက်။ 

၂. အိမ်တွင် စိမ့်သတ်မှတ်ပေးသော ဝတ်စုံသာ ဝတ်ရမည်၊ မလိုက်နာပါက သုံးရက်တိတိ ထဘီခါးတောင်းကြိုက်ကာ နေရမည်။ 

၃. ညဆယ့်နှစ်နာရီအိမ်၍ မနက်ငါးနာရီထရမည်၊ အိပ်ယာထ နောက်ကျပါက နောက်ကျသည့်မိနစ်အတိုင်း ကြိမ်ဒဏ်ပေးမည်။ 

၄. အပြင်သွား၊ အိမ်ပြန် စိမ့်ဖိနပ်ကို အစီး၊အချွတ် လုပ်ပေးရမည်၊ မေ့လျော့ပါက ထိုင်ထ ၁၀၀။ 

၅. ကျောင်းသွားလျှင် စိမ့်နဲ့အတူသွားရမည်၊ ကျောင်းတွင် စိမ့်ခိုင်းသမျှလုပ်ပေးရမည်၊ မလိုက်နာပါက ကြိမ်ဒဏ်၂၀။ 

၆. စိမ့်နှင့် ဒေါ်ကြည်လဲ့ ခွင့်ပြုမှ ထမင်းစားရမည်၊ မလိုက်နာပါက ဖင်တစ်ဖက်စီပေါ် ဖယောင်းစက် ၁၅စက် နှင့် နို့တစ်ဖက်စီပေါ်သို့ ဖယောင်းစက် ၁၅စက်။ 

၇။ အိမ်တွင် အိမ်အကူ မနန်းမြိုင် ခိုင်းသမျှ အကုန်လုပ်ရမည်၊ မလိုက်နာပါက မနန်းမြိုင်ကြိုက်နှစ်သက်သည့်ပြစ်ဒဏ်ပေးခွင့်ရှိသည်၊ မနန်းမြိုင်ပေးသည့်အပြစ်ကို ငြင်းဆန်ပါက နို့နှင့် pussyကို ကလစ်နှင့် ညှပ်မည်။ 

၈. စိမ့်သူငယ်ချင်းများလာလည်ချိန်တွင် သူတို့ခိုင်းသမျှ လုပ်ပေးရမည်၊ မလုပ်ပေးနိုင်ပါက သူတို့ကြိုက်နှစ်သက်သည့် အပြစ်ပေးနိုင်သည်။ 

၉. ကြိမ်လုံးများကို ရေစိမ်ထားရမည်၊ မေ့လျော့ပါက နှစ်နာရီတိတိ စိမ့်နှင့် ဒေါ်ကြည်လဲ့နှစ်သက်သလို အပြစ်ပေးမည်။ 

၁၀. အပြစ်ပေးချိန်တွင် အဝတ်အစားအားလုံး အတွင်းခံကအစ ချွတ်ထားရမည်၊ အထက်ပါ ပြစ်ဒဏ်များအပြင် အခြားပြစ်ဒဏ်များကိုလည်း စိမ့်နှင့် ဒေါ်သက်ထားကြိုက်သလိုပေးမည်။ 

ကျွန်မပန်းရိပ်သည် ဤအိမ်တွင် ကျွန်ဖြစ်သည်၊ သခင်မကြီးဒေါ်ကြည်လဲ့နှင့် သခင်မလေးစိမ့်တို့၏ ထားရာနေ စေရာသွား အမိန့်များအားလုံးကို လက်ခံပါမည်၊ စည်းကမ်းချက်အားလုံးကို လိုက်နာ၍ ပြစ်ဒဏ်များကို ခံယူမည်ဟု ကတိပြုပါသည်။

Revenge

Ep 1

"မိပန်းရိပ် လာခဲ့စမ်း"

ပန်းရိပ်က အပြေးအလွှားဝင်လာသည်။

"ဘာလို့အဲ့လောက်တောင် ကြာနေရတာလဲ"

"အဝတ်တွေလျှော်နေလို့ပါ သခင်မလေး ကျွန်မဘာလုပ်ပေးရမလဲ"

ဖြောင်း အား

စိမ့်က ပန်းရိပ်ပါးကို ဖြောင်းကနဲရိုက်လိုက်သည်။

"ငါခေါ်တာကို ချက်ချင်းမရောက်လာတဲ့ အတွက်ပဲ"

"တောင်းပန်ပါတယ် သခင်မလေး"

"ငါကျွေးတာစားတဲ့ ကျွန်.မ၊ ငါ့ကိုအာခံရင် ပါးကွဲမယ်သာမှတ်လိုက်"

"ဟုတ်ကဲ့ပါ၊ ပန်းရိပ်မှတ်ထားပါ့မယ်"

"ရေချိုးခန်းထဲမှာ ငါ့အတွင်းခံတွေ ချွတ်ထားတယ်၊ သေချာပြောင်အောင်လျှော်ထားနော်၊ မဟုတ်ရင် နင့်ကိုကျောင်းမှာပါ သခင်မလေးလို့ ခေါ်ခိုင်းမှာ၊ ကြားလား ခွေးကျွန်မ"

"ဟုတ်ကဲ့ပါ သခင်မလေး"

စိမ့်ချွတ်ထားတဲ့ အတွင်းခံတွေကို သေချာပြောင်အောင်ဆပ်ပြာနဲ့သုံးထပ်လောက်တိုက်လျှော်ကာ ရေစင်စင်ဆေးလိုက်သည်၊ အတွင်းခံတွေလှန်းပြီးရုံရှိသေး အန်တီကြည်လဲ့က

"ပန်းရိပ် ခဏလာစမ်း"

"ဟုတ်ကဲ့"

"ငါ့ကို ဇာတ်ကြောဆွဲပေးစမ်း"

"ဟုတ်ကဲ့"

"မနက်က ငါလျှော်ခိုင်းထားတဲ့ စောင်တွေ အိပ်ယာခင်တွေ လျှော်ပြီးပြီလား"

"ဟုတ် လျှော်ပြီးပါပြီ၊ ဒါပေမယ့် မလှန်းရသေးဘူး"

"ဘာ၊ မလှန်းရသေးဘူး ဟုတ်လား"

"ဟုတ်"

"နင်ထမင်းစားပြီးပြီလား"

"ဟုတ်ကဲ့ စားပြီး...."

"မျိုစရာရှိတာ မျိုပြီးရင် အလုပ်ကို တာဝန်ကျေအောင်လုပ်ရမှာပေါ့၊ အလုပ်ကျတော့ မပြီးသေးဘူး၊ အစားကျတော့ စားတတ်တယ်ပေါ့"

"ဟို စောင်တွေက အရမ်းထူပြီး..."

"ဘာဆင်ခြေမှ မပေးနဲ့၊ ထူထူပါးပါး နင့်တာဝန်က အလုပ်ပြီးအောင် လုပ်ဖို့ပဲ၊ အလုပ်ပြီးအောင်မလုပ်တဲ့ကောင်မ ကြိမ်နဲ့ ဖင်ကွဲအောင် ဆော်ပေးရမယ်၊ နန်းမြိုင်"

"ဟုတ်ကဲ့ အန်တီလေး"

"ဒီကောင်မကို ဆော်ဖို့အတွက် ရေစိမ်ထားတဲ့ ကြိမ်လုံးအလတ်စားတစ်လုံး ယူခဲ့ပေး"

မမနန်းမြိုင်က အိမ်အကူဆိုပေမယ့် အန်တီကြည်လဲ့တို့နဲ့ ဆွေမျိုးတစ်ဝမ်းကွဲတော်သည်၊ ပန်းရိပ်မရှိတဲ့အချိန်သာ မမနန်းမြိုင်က အိမ်အလုပ်လုပ်ရပြီး ပန်းရိပ်ရှိတဲ့အချိန်ဆို မမနန်းမြိုင်က ပန်းရိပ်ကို ခိုင်းရုံပင်၊ မမနန်းမြိုင်က ကြိမ်လုံးယူလာသည်၊ ရေစိမ်ထားတဲ့ ကြိမ်လုံးက ပျော့အိနေသည်။

"လာခဲ့စမ်း"

ပန်ရိပ်ကို လက်မောင်းကနေ စောင့်ဆွဲကာ စားပွဲပေါ်တွင် ကိုယ်တစ်ပိုင်းကို မှောက်စေလိုက်သည်၊ မမနန်းမြိုင်က လက်နှစ်ဖက်ကို ရှေ့မှဆွဲ၍ ချုပ်ကိုင်လိုက်သည်၊ အန်တီကြည်လဲ့က ပန်းရိပ်ဝတ်ထားသော ထဘီကို ဆွဲချွတ်ကာ အတွင်းခံဘောင်းဘီကိုပါ ပေါင်အထိ ဆွဲချွတ်လိုက်သည်။

ရွှမ်း အား

ရွှမ်း အား

ရိုက်ချက်ပြင်းပြင်းများက ဆယ်စက္ကန့်လောက်စီခြား၍ တစ်ချက်ပြီးတစ်ချက် ကျရောက်လာသည်။

ရွှမ်း အား

ရွှမ်း အား

ရွှမ်း အား

ရိုက်ပြီးသား နေရာပေါ် ထပ်ထိတော့ ငယ်သံပါအောင် အော်မိသည်။

ရွှမ်း အား

တစ်ချက်ရိုက်လိုက်တိုင်း ဖင်ပြောင်ပြောင်ပေါ်မှာ အနီအစင်းကြောင်း တစ်ခုပြီးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။

ရွှမ်း အား

နာလွန်းသဖြင့် ဖင်ကို ကြုံ့လိုက် ခါရမ်းလိုက် လုပ်နေမိသည်။

ရွှမ်း အား

"ဖင်ကို ရမ်းခါမနေနဲ့"

မေမေပန်းရိပ်ကို ရိုက်နေတဲ့အသံကို နားထောင်ကာ ပြုံးမိသည်၊ ဖွားဖွားကြီး သိပ်ချစ်ပြီး အထိမခံဖြစ်ခဲ့တဲ့ မြေးမ၊ အခုတော့ ဖွားဖွားကြီး မေမေ့ကို ရိုက်ခဲ့သလို သူလဲ ဖင်ပြောင်နဲ့ အရိုက်ခံနေရပြီလေ၊ အကယ်၍ ဖွားဖွားကြီးသာ ရှိသေးရင် ထိုင်ခုံမှာ ကြိုးတုတ်ပြီး ပန်းရိပ်အရိုက်ခံရတာကို စိမ်ပြေနပြေကြည့်ခိုင်းမည်ဖြစ်သည်၊ အခုတော့ ဖွားဖွားကြီးက ကောင်းကင်ပေါ်ကနေပဲ ကြည့်နေပါတော့။

ရွှမ်း ရွှမ်း ရွှမ်း အား အီးဟီး

အားပြင်းပြင်းဖြင့် သုံးချက်လောက် လွှဲရိုက်ကာ အဆုံးသတ်ပေးလိုက်သည်။

"ညည်း ဒီည ညစာစားဖို့ မစဉ်းစားနဲ့၊ ဘောင်းဘီနဲ့ ထဘီကို ချွတ်ထားခဲ့၊ အလုပ်အကုန်ပြီးမှ ပြန်ပေးဝတ်မယ်"

"ဟုတ်ကဲ့"

ခြံထဲမှာ ဖင်ပြောင်လေးနှင့် စောင်တွေလှမ်းနေသည့် ပန်းရိပ်ကို လှမ်းကြည့်ကာ ခြံကို အုတ်တံတိုင်းမြင့်မြင့် ကာထားပေးခဲ့သည့် ဖွားဖွားကြီးကိုသာ ကျေးဇူးတင်ရမလို။

အလုပ်အားလုံးပြီးတော့ အန်တီ့ဆီက ထဘီနှင့် အတွင်းခံဘောင်းဘီယူဝတ်ကာ အခန်းထဲဝင်လာခဲ့သည်။

မေမေသတိလစ်နေတာ တစ်လကျော်သွားပြီ၊ ဆရာဝန်ကလည်း comaလို့ သတ်မှတ်လိုက်ပြီဖြစ်သည်၊ မေမေ့ဘေးနားလေးမှာ ခေါင်းမှောက်ရင်းငိုမိပြန်သည်၊ ထမင်းကြမ်းလေးတစ်ခဲကို မနက်စာနေ့လည်စာပေါင်းစားထားတာကြောင့် ကောင်းကောင်းမဝ၊ ညစာကလည်း မစားရတော့ ဗိုက်ထဲက အသံပေါင်းစုံမြည်နေသည်၊ ရေတစ်ခွက်သောက်ကာ ရေချိုးခန်းဝင်လိုက်သည်၊ မြန်မြန်ရေချိုးပြီး အိပ်ရမည်၊ မနက်လည်း စောစောထရဦးမှာဆိုတော့။

...........................

ပန်းရိပ်နိုးတော့ မမနန်းမြိုင်ပင် မနိုးသေး၊ မေမေ့ကို ရေစိုအဝတ်လေးဖြင့် သန့်ရှင်းရေးအရင်လုပ်ပေးလိုက်သည်၊ ကိုယ်တိုင်လည်း ရေချိုးကာ ကိုယ်လုံးပေါ်မှန်တွင် နောက်ပြန်ကြည့်လိုက်တော့ အရှိုးရာများက နီညိုရောင် ပြောင်းနေလေပြီ၊ လက်ဖြင့်အသာစမ်းကြည့်တော့ ဖုဖုဖောင်းဖောင်းအထိအတွေ့ကို ခံစားမိသည်။

"ပန်းရိပ်"

"ဟုတ်၊ လာပြီမမလေး"

အဝတ်အစားအမြန်ဝတ်ကာ မမနန်းမြိုင်ဆီ ပြေးရသည်။

"စိမ့်က နင့်ကို မနက်စာစားတဲ့၊ ပြီးရင်ဒါဝတ်တဲ့"

မမလှမ်းပေးတာ အေပရွန်လေးတစ်ခု၊ လည်ပင်းကြိုးမှစွတ်ကာ ခါးကိုစည်းလိုက်တော့

"မဟုတ်ဘူး၊ အကုန်ချွတ်ပြီး ဝတ်ရမှာ၊ ဒီနေ့ကစပြီး အိမ်မှာနေရင် အဲ့ဒါဝတ်၊ အဲ့ဒါနင့်ယူနီဖောင်းပဲ"

"ရှင်"

"ဒူလိုက်တာ၊ နင်ဝတ်ထားတဲ့ အင်္ကျီ ထဘီအကုန်ချွတ်၊ အတွင်းခံတွေပါချွတ်ပြီး အေပရွန်တစ်ခုပဲ ဝတ်ခိုင်းတာ"

ဟင်၊ အေပရွန်တစ်ခုတည်းဝတ်ရင် အနောက်က ေ်ပြာင်နေမှာပေါ့၊ ကုန်းကုန်းကွကွလုပ်ရရင် အရှေ့ကလည်း လုံမည်မထင်ပါ။

"အား..."

မမနန်းမြိုင်က ပန်းရိပ်ကို နားသန်မွှေးဆွဲကာ

"ဟဲ့ကောင်မ ငါပြောနေတာကြားလား"

"ဟုတ်၊ ကြားပါတယ် မမလေး"

"ကြားရင်လဲတော့၊ မနက်စာမြန်မြန်စား၊ ပြီးရင်စိမ့်နဲ့ အန်တီ့ဆီ မနက်စာသွားပို့ပေး"

စိမ့်ဝတ်ခိုင်းတဲ့အတိုင်းဝတ်ကာ မနက်စာစားလိုက်သည်၊ အနောက်တစ်ခုလုံးက ပြောင်နေတော့ နေရတာ မလုံမလဲဖြစ်နေသော်လည်း မနက်စာစားဖို့ပြောတုန်း မြန်မြန်စားကာ မမနန်းမြိုင်ပြင်ပေးထားသော မနက်စာကို ယူလာခဲ့လိုက်သည်၊ အန်တီက ဘုရာရှိခိုးနေသောကြောင့် မနက်စာကို အပူခံအိုးထဲထည့်ကာ စိမ့်ကိုသွားပို့ပေးလိုက်သည်။

မနေ့က မေမေရိုက်တာ တော်တော်လက်ဆပြင်းကြောင်းကို ပန်းရိပ်ဖင်နှစ်လုံးပေါ်က နီညိုရောင်အရှိုးရာတွေကို ကြည့်ရင် သိနိုင်သည်။

"ဘယ်လိုလဲ ဖင်ပြောင်ပြောင်ကို ကြိမ်နဲ့အဆော်ခံရတဲ့ခံစားချက်"

စိမ့်ကမေးရင်း ပန်းရိပ်ဖင်ကို အောက်ကပင့်ကာ ဖြောင်းကနဲ လက်ဖြင့်ရိုက်လိုက်သည်၊ ဖင်သားများ တုန်သွားကာ အင့်ကနဲ့ အသံထွက်လာသည်။

"နံရံထောင့်မှာ ဒူးထောက်ပြီး လက်မြှောက်နေ၊ ငါစားပြီးတဲ့အထိ"

ပန်ရိပ်က နံရံထောင့်ကိုသွား၍ နံရံဖက်ကို မျက်နှာမူကာ ဒူးထောက်လက်မြှောက်လိုက်သည်။

"ဟဲ့ကောင်မရယ်၊ ငါက နင့်ဖင်ပြောင်ကြီးကို ကြည့်ပြီး အစာစားရမှာလား၊ ငါ့ဖက်ကို မျက်နှာလှည့်ပြီး နံရံဖက်ကို ကျော်ပေးထား၊ လက်ကို တန်းတန်းမြှောက်ထားနော်၊ မတန်းလို့ကတော့ ဖင်နဲ့ကြိမ်လုံးနဲ့ တွေ့ပြီသာမှတ်"

စိမ့်က မနက်စာစားနေရင်း ပန်းရိပ်ကိုညှင်းချင်လာသောကြောင့်

"ဟဲ့ ခွေးမ၊ ဒီနားလာခဲ့စမ်း၊ လေးဖက်ထောက်ပြီး ခွေးလိုလာခဲ့"

ပန်းရိပ်လေးဖက်ထောက်ပြီး စိမ့်အနားကိုသွားတော့ စိမ့်က ပန်းကန်ထဲတွင် သူစားပြီးပိုတဲ့ ပေါင်မုန့်အနည်းငယ်ကို ထည့်ပြီး ကြမ်းပြင်ပ်ါတွင်ချပေးကာ

"ရော့ ခွေးမ၊ ခွေးလိုစားပြစမ်း"

ပန်းရိပ်က ပန်းကန်ထဲက ပေါင်မုန့်ကိုစားနေချိန် စိမ့်က ကုန်းထားတဲ့ဖင်ပေါ်က အရှိုးရာတွေကို ခြေထောက်ဖြင့် တို့ထိကာ ကစားနေသေးသည်။

Ep 2 ဆက်ရန်

 Revenge

Ep - 2

ပန်းရိပ်က စိမ့်ထက်အမှတ်များသော်လည်း စိမ့်ရဲ့အမိန့်အတိုင်း သူတက်သည့်ကျောင်းသာ လိုက်တက်ရသည်၊ စိမ့်က စိတ်မထင်ရင် မထင်သလို ကျောင်းမှာလည်း ပေါက်ကရတွေ ခိုင်းတတ်သေးသည်၊ ပန်းရိပ်မလုပ်နိုင်လျှင် အိမ်ပြန်ရောက်ရင် အရိုက်ခံရသည်။

"ဟဲ့ပန်းရိပ် ခြေထောက်ကားထား"

"ဟင် တီချယ်စာသင်နေတယ်လေ"

"ရှာမရှည်နဲ့၊ ငါခိုင်းတဲ့အတိုင်းလုပ်"

ပန်းရိပ်ခြေထောက်နည်းနည်းကားလိုက်သည်၊ ပန်းရိပ်တို့ထိုင်တာ နောက်ဆုံးတန်းဖြစ်လို့ တော်သေးသည်။

"နင်ပင်တီဝတ်လာလား"

"နင်မဝတ်လာနဲ့ဆိုလို့ မဝတ်လာဘူးလေ"

စိမ့်က ပင်တီမဝတ်လာတာ သေချာအောင်လို့ ပန်းရိပ်ဖင်ကို လက်ဖြင့်စမ်းလိုက်သည်၊ ထဘီက အပျော့သားမို့ အပေါ်ယံစမ်းလိုက်ရုံဖြင့် သိရသည်။

"တော်တယ် ခွေးကျွန်မ"

ပြောပြီး ဖင်ကို နှစ်ချက်လောက် ပုတ်ပေးလိုက်သည်။

တီချယ့်စာသင်ချိန်ပြီးတော့ ထမင်းစားချိန်ဖြစ်သည်၊ ထမင်းစားချိန်ပြီးရင် tutorialချိန်ဖြစ်သည်၊ tutorialမရှိသောကြောင့် တော်တော်များများက ပြန်သွားကြသည်၊ စိမ့်ကတော့ tutorialချိန်ပြီး နောက်တစ်ချိန်အင်္ဂလိပ်စာကို တက်မည်ဟုဆိုသောကြောင့် ပန်းရိပ်ပါ စိမ့်နဲ့အတူ ထိုင်စောင့်နေရသည်။

"ပျင်းလိုက်တာ၊ အပေါ်ထပ်အခန်းလွတ်တွေဆီ သွားရအောင်"

"ဟင် ထမင်းမစားဘူးလား"

"နာချင်ပြီလား မရှည်နဲ့"

ပန်းရိပ်ပါ စိမ့်နဲ့အတူ လိုက်သွားလိုက်သည်၊ အခန်းထဲရောက်တော့ စိမ့်ကလူရှင်းမရှင်းကြည့်ကာ လူရှင်းတာသေချာမှ စာအုပ်တွေဖွင့်ပြီး စားပွဲပေါ်ဖြန့်ထားလိုက်သည်။

"စာကျက်မလို့လား...အား"

စိမ့်က ပန်းရိပ်ရဲ့ နို့နှစ်ဖက်လုံးကို လိမ်ဆွဲကာ

"နင့်ကိုငါ လျှာမရှည်ဖို့ ပြောထားတယ်လေ၊ ခွေးကျွန်မ"

"အာ့ ငါတောင်းပန်ပါတယ်၊ လွှတ်ပေးပါတော့"

"ဘယ်သူမှမရှိဘူး၊ သခင်မလေးလို့ခေါ်"

"အာ့ လွှတ်ပေးပါ၊ သခင်မလေး"

"တော်တယ်၊ နင်ထဘီကို ချွတ်လိုက်"

"ဟင်"

ဖင်ကို ဖြန်းကနဲရိုက်ကာ

"ထဘီချွတ်လိုက်လို့ ပြောနေတယ်လေ"

ပန်းရိပ်က မချွတ်၊ တစ်ယောက်ယောက်ဖြတ်သွားရင် ဘယ်လိုလုပ်မလဲနော်၊ စိမ့်က စိတ်မရှည်ဖြစ်ကာ ထဘီကို ဆွဲချွတ်လိုက်ပြီး ဖင်ကို ခပ်စပ်စပ်လေး ဆော်ထည့်လိုက်သည်။

"ငါရှက်တယ်၊ တစ်ယောက်ယောက်မြင်သွားရင်"

"ငါကအဲ့လိုအဖြစ်ခံမလား၊ မမြင်စေရဘူး၊ အာမခံတယ်၊ ထပ်မပြောနဲ့တော့"

စိမ့်ကခုံမှာထိုင်ကာ ပန်းရိပ်က မတ်တပ်ရပ်နေရသည်၊ စိမ်က အိတ်ထဲမှ ဆယ့်နှစ်လက်မ သစ်သားပေတံကိုထုတ်ကာ

"ငါနင့်ကို ဒီပေတံနဲ့ ဆယ့်နှစ်ချက်ရိုက်မယ်၊ အသံတစ်စက်မှ မထွက်နဲ့၊ အသံထွက်ရင် အသံမထွက်ရင် အခုနေ့လည်စာကို ကောင်းကောင်းမွန်မွန်စားခွင့်ပေးမယ်"

မနေ့က နေ့လည်ကတည်းက ရေအပြင် တခြားဘာမှစားခွင့်မရသေးသောကြောင့် ပန်းရိပ်တောင့်ခံရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

"အဲ့အစား အသံတစ်ခါထွက်ရင် ခုံပေါ်မတ်တပ်ရပ်ပြီး ထိုင်ထဆယ်ခါလုပ်ရမယ်၊ နားလည်လား"

"နားလည်ပါတယ် သခင်မလေး"

"စမယ်၊ အချက်ရေ ရေထား"

ဖြောင်း ၁

ဖင်ပေါ်မှာ ချက်ချင်းရဲပြီး ဖောင်းလာသည်။

ဖြောင်း ၂

ဖြောင်း ၃

ပန်းရိပ်က အသားအရမ်းဖြူသူမဟုတ်တဲ့အတွက် ဖင်ကတော့ စိမ့်ကြည့်ဖူးတဲ့ videoတွေထဲကလို ဖြူဖွေးမနေပါ။

ဖြောင်း ၄

................

ဖြောင်း ၉ 

တစ်ခါရိုက်လိုက်တိုင်း ဖင်ကရှေ့ကိုကော့သွားသည်။

ဖြောင်း ၁၀

တစ်ချက်ထက်တစ်ချက် ပိုနာလာသော်လည်း အသံမထွက်ရဲ၊ ထမင်းလည်း အေးအေးဆေးဆေးစားချင်သလို ထိုင်ထလည်းမလုပ်ချင်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ဖြောင်း ၁၁

ဖြောင်း ၁၂

အချက်အရေပြည့်တော့ လက်ပိုက်ထားတာကိုဖြုတ်ပြီး ဖင်ကိုပွတ်ဖို့လုပ်တော့

"မပွတ်နဲ့ ပွတ်ရင်ထပ်ရိုက်မှာ"

ပြောပြီး စိမ့်က ပန်းရိပ်ဖင်ကို လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် ဆုတ်နယ်ကာ

"ထဘီပြန်ဝတ်တော့၊ ကတိအတိုင်း ထမင်းကောင်းကောင်းစားခွင့်ပေးမယ်"

ကျောင်းပြန်တော့ စိမ်ကိုခွင့်တောင်ကာ အိမ်သာခဏဝင်ရင်း ထွက်နေသော အရည်တွေကို ဆေးကြောပစ်ရသေးသည်၊ ထဘီမှာအနည်းငယ်ကွက်နေသော်လည်း ထဘီအနက်ရောင်ဖြစ်သောကြောင့် သိပ်တော့မမြင်ရချေ။

အိမ်ပြန်ရောက်တော့

"မေမေ စိမ့်ပြန်ရောက်ပြီ"

"အေး သမီးလေး၊ ကျောင်းသွားရတာ ပင်ပန်းမှာပေါ့၊ သွားနားတော့၊ ဟိုကောင်မ ဆယ်မိနစ်အတွင်း ရေချိုး အဝတ်အစားလဲပြီး အလုပ်လုပ်တော့၊ နန်းမြိုင်က အန်တီလေးကို ဇာတ်ကြောနည်းနည်းလာဆွဲပေး သမီး"

"ဟုတ်ကဲ့ အန်တီလေး"

"ပန်းရိပ် နင့်အိမ်နေရင်းဝတ်စုံနော်၊ ငါပေးထားတဲ့ ဝတ်စုံ"

"ဟုတ်ကဲ့ သခင်မလေး"

ပိန်းရိပ်လည်း အခန်းထဲဝင်မည်အလုပ်

"ဟယ် ပန်းရိပ်၊ ဒီကိုလာစမ်း"

ပန်းရိပ်ရောက်တော့ အန်တီက ပန်းရိပ်ထဘီကိုကြည့်ကာ

"ဟယ် ဖင်မှာကွက်လို့ပါလား၊ မိန်းမတန်မဲ့ ဖင်မှာရေကွက်နေတာတောင် မသိဘူးလား"

"ရေမဟုတ်ဘူးမေမေ၊ ဟိုဟာတွေ"

"ဟယ် အဲ့လောက်တောင် များတာလား၊ နင့်လရည်တွေက"

အန်တီက မေးရင် ဖင်ကိုလက်ဖြင့်ရိုက်လိုက်သည်။

"ကောင်မ၊ ညည်းအတွင်းခံလည်း ဝတ်မထားပါလား"

"ဟို သခင်မလေးက မဝတ်နဲ့ဆိုလို့"

"ဟင် ငါက အိမ်မှာမဝတ်နဲ့လို့ ပြောတာလေ၊ ကျောင်းမှာ မဝတ်နဲ့လို့ ပြောလို့လား"

"ဟင်"

"ကောင်မ နင်က နင့်ဟာနင် ရွတဲ့အပြင် ငါ့သမီးကိုပါ သေဖော်ညှိနေတာလား"

"ဟို မဟုတ်ပါဘူး"

"ဘာမဟုတ်တာလဲ၊ ညည်းတော်တော်ထနေတယ် ဟုတ်လား"

"ပန်းရိပ် တောင်းပန်ပါတယ်"

"ရွထနေတဲ့ကောင်မကို ရွပိုးသေအောင် လုပ်ပေးရမယ်၊ ရေချိုးအဝတ်အစားလဲပြီး ငါ့ဆီကို ကြိမ်လုံးနဲ့လာခဲ့"

"ဟုတ်ကဲ့ သခင်မကြီး"

ပန်းရိပ်မေမေ့ကို တစ်ချက်ကြည့်ကာ ရေချိုးအဝတ်အစားလဲလိုက်သည်၊ ကိုယ်လုံးပေါ်မှန်ထဲမှတစ်ဆင့် ဖင်ကိုကြည့်လိုက်တော့ နေ့လည်က စိမ့်ကျွေးထားတဲ့ သစ်သားပေတံစာကြောင့် ဖောင်းကြွနေသည်၊ ထပ်အရိုက်ခံရမှာမို့လို့ ဆေးလိမ်းထားလိုက်သည်၊ မေမေကတော့ အေးချမ်းစွာ အိပ်နေတာပဲ။

"သခင်မကြီး ပန်းရိပ်ရောက်ပါပြီ"

ဧည့်ခန်းထဲမှာ အန်တီအပြင် စိမ့်ကော မမနန်းမြိုင်ပါ ရှိနေသည်။

"အေး ရောက်ပြီဆို စားပွဲမှာလက်ထောက်ပြီး ဖင်ကုန်းထားစမ်း"

အန်တီက လက်အိတ်စွတ်ကာ ပန်းရိပ်ညီမလေးဆီသို့ စမ်းလိုက်သည်၊ အရည်ကတော့ တအိအိထွက်နေသည်။

"ကောင်မ အခုဏကတည်းက ပြောနေတာကို အခုလည်း နင့်အရည်က ထွက်နေတုန်းပဲ၊ တော်တော်ထနေတယ်ပေါ့"

ရွှမ်း အား

ကုန်းထားသော ဖင်ပေါ်သို့ အားကုန်လွှဲရိုက်လိုက်သောကြောင့် အားကနဲအော်ရင်း ဖင်ကိုကော့ကာ ပွတ်လိုက်မိသည်။

"ပြန်ကုန်းထားစမ်း"

ပန်းရိပ်ပြန်ကုန်လိုက်တော့ နောက်တစ်ချက်

ရွှမ်း အား

နောက်တစ်ခါ ပွတ်လိုက်တော့ စိမ့်နဲ့ မမနန်းမြိုင်က ရယ်ကြသည်။

"ပြန်ကုန်းထားစမ်း"

ရွှမ်း အား

ရွှမ်း အား

"ရွချင်ဦးဟဲ့"

ရွှမ်း အား

"ထချင်ဦးဟဲ့"

ရွှမ်း အား

"နင့်ဟာနင် ရွထပြီး"

ရွှမ်း အား

"ငါ့သမီးကို ဆွဲထည့်ချင်ဦး"

ရွှမ်း အား

ဒေါ်ကြည်လဲ့က ပြောလိုက် ရိုက်လိုက်၊ ပန်းရိပ်ကလည်း ကော့လိုက် ပွတ်လိုက် ပြန်ကုန်းလိုက်နဲ့ ပွဲကြည့်နေသူနှစ်ယောက်ကတော့ စိမ့်နဲ့ နန်းမြိုင်၊ ပန်းရိပ်ဖင်မှာ သွေးခြေဥလာသည်အထိ ဒေါ်ကြည်လဲ့က ကြိမ်လုံးစာကျွေးနေသည်။

"အန်တီလေးရယ် တော်ပါတော့၊ နောက်နေ့ထပ်ရိုက်လို့မရပဲ နေဦးမယ်၊ ပြီးတော့ သူ့ကို ကားပြန်ရေဆေးခိုင်းရဦးမယ်၊ သူ့$ရည်တွေ ကားကူရှင်မှာ ပေလာတာ"

"အေး ဟုတ်တယ်၊ အခုချက်ချင်း ကားသွားဆေး၊ နောက်နေ့ကျရင် နင့်$ရည်ထွက်တဲ့ဖင်နဲ့ ကားထိုင်ခုံပေါ်မှာ မထိုင်နဲ့၊ ခြေထောက်ချတဲ့နေရာမှာထိုင်၊ ကြားလား"

"ဟုတ်ကဲ့ သခင်မကြီး"

ပန်းရိပ် နောက်နေ့ကစပြီး ထိုင်ခုံမှာမထိုင်ရပဲ အောက်မှာသာ ထိုင်ရတော့သည်။

Ep 3 ဆက်ရန်