အသိပေးအပ်ပါတယ်

 တစ်ရဲ့ web ထဲ မရောက်ဖြစ်ပမယ့် တစ် Telegram မှာ ဇာတ်လမ်းတွ တင်ပေးနေသးတယ်နာ်။ တစ်ကိုယ်တိုင်ရးမဟုတ်ပမယ့် ဘာသာပြန်ဇာတ်လမ်းတွ Wattpad က ဇာတ်လမ်းတွ တင်ပေးနေတုန်းပါ။  https://t.me/+xH8eqk16y2RjNzVl လင့်ပေးခဲ့ပါတယ်နော်။ 

You bring colour to my life

You bring colour to my life (1)

TVပေါ်က ကုလားဘုရားကားက 
ကုလားကားတွေရဲ့ထုံးစံအတိုင်း စိတ်လှုပ်ရှားစရာမဟုတ်လည်း 
စိတ်လှုပ်ရှားစရာ ဒိန်းတလိန်းတိန်း တီးလုံးများ ဆူညံစွာဖြင့် မျက်နှာပေါင်းစုံလိုက်ပြနေသည်။
ကြိုက်လို့ကြည့်နေတာမဟုတ်ပေမယ့် ညစာစားပြီးချိန်တိုင်း family memberတွေစုပြီး TVရှေ့ dessertစားရင်း ဟိုပြောဒီပြော ထွေရာလေးပါး ပြောတဲ့ အချိန်မလို့
အမေ့အကြိုက် ကုလားကားကို သူရဘုန်းဝင့် မကြည့်ချင်လည်း ကြည့်နေရတာ ဖြစ်သည်။
အမေက ဇာတ်ကားကြည့်နေပေမယ့် အဖေနဲ့ အစ်ကို အစ်မ သုံးယောက်တော့ စကားလက်ဆုံကျနေသည်။
သူရဘုန်းဝင့်အနေနဲ့ ရှေ့က ခွဲခြမ်း အခွံနွှာထားတဲ့ သစ်သီးတွေလည်း အာရုံမရောက်သလို 
TVကိုပဲ ကြည့်နေပေမယ့် ဘာတွေ လာနေမှန်း မသိရလောက်အောင် စိတ် အရမ်း လှုပ်ရှားနေရ၏။
စိတ်လည်း အရမ်းလှုပ်ရှားနေသလို စိတ်လည်း မရှည်ချင်တော့ပါ။
ရိုးရာမပြတ်အောင်သာ ထိုင်ပေးနေရခြင်းဖြစ်သည်။စိတ်မရှည်တော့လို့ သားအခန်းထဲ ဝင်တော့မယ် ပြောလိုက်ရင်
အမေဆီက နေမကောင်းဘူးလား ဘာညာ အသံထွက်လာဦးမည်။အမြဲတမ်း ငယ်ငယ်ကတည်းက ဒီအချိန်က family memberတွေ ဧည့်ခန်းမှာ စုပြီး TVကြည့် စကားပြောတဲ့ အချိန်ဆိုတော့ ကိုယ်ဖက်က အစောကြီး ထထွက်လို့ရှိရင် မကောင်းတတ်လို့ ငြိမ်နေရခြင်း ဖြစ်၏။
နောက်ပြီး အဲလိုထထွက်လို့ အခန်းထဲရောက်ရင် တကယ့်အချိန်ကျမှ သား နေကောင်းလား ဘာညာလာမေးနေရင် ဒုက္ခ။
ထို့ကြောင့် ဒီအတိုင်းလေး ပုံမှန် flowလေး အတိုင်း သွားတာပဲ အဆင်ပြေမည်။
ထို့သို့ ထိုသို့သော အကြောင်းပြချက်တို့ကြောင့် တကြွကြွ ဖြစ်နေသည့် ဖင်ကို ထိန်းကာ 
ကုလားဘုရားကားကိုပဲ စိတ်မပါ လက်မပါနဲ့ ဆက်ကြည့်နေရတော့၏။
              .............................
ဇာတ်ကားလည်း ပြီးသလို အဖေတို့ရဲ့ conversationကလည်း ပြီးတာ တော်တော်ကြာပြီ ဖြစ်သည်။
စားပွဲပေါ်က dessertတွေကလည်း ကုန်ပြီ။
ဒါဆို သူရဘုန်းဝင့် ထလို့ရပြီ။
ထို့ကြောင့် သားအခန်းထဲ ဝင်တော့မယ်ဆိုပြီး အားလုံးကိုပြောကာ အိမ်ပေါ်ထပ်ကို တက်သွားလိုက်တော့သည်။
အခန်းထဲ ရောက်တော့ ပထမဆုံး အခန်းတံခါးကို ဂျက်ချသည်။ပြီးတော့ ညနေတည်းက ပြောထားတဲ့အတိုင်း သဘက်စောင်တစ်ထည်ရယ် ခါးပတ်ရယ် nipple clamp နှစ်ခုရယ်ကို closetထဲက ထုတ်လိုက်သည်။
ပြီးတော့ လက်တော့ကို ဖွင့်ပြီး ကြမ်းပြင်မှာ ချလိုက်၏။ဖုန်းနဲ့လည်းရပေမယ့် ဖုန်းကျတော့ screenသေးလို့ သေချာမမြင်မှာဆိုးလို့ လက်တော့ကို သုံးတာဖြစ်သည်။
ပြီးတော့ messengerကနေတစ်ဆင့် တစ်စုံတစ်ယောက်ဆီ readyဖြစ်နေသည့်အကြောင်း ရေးပို့လိုက်သည်။
သူရဘုန်းဝင့် ရေးပို့ပြီးလို့ ချက်ချင်းဆိုသလို ဟိုဖက်ကလည်း replyပြန်လာ၏။
"Video call ခေါ်လိုက်"တဲ့
သူရဘုန်းဝင့်လည်း တက်တက်ကြွကြွနဲ့
Video call ခေါ်တဲ့ ခလုတ်ကို နှိပ်လိုက်သည်။
နှိပ်ပြီးလို့ သိပ်မကြာ ချက်ချင်းဆိုသလို ဟိုဖက်ဝင်သွားသည်။
ဝင်သွားတဲ့အသံကို နားထောင်ရင်း သူရဘုန်းဝင့် ရင်တွေအရမ်းခုန်လာသည်။လက်ဖျားတွေလည်း အေးစက်လာ၏။
ရင်ခုန်တာနဲ့အတူ ရင်တွေလည်း တုန်လာသည်။
ဒါပထမဆုံးအကြိမ်ပဲ။bdsmဆိုတဲ့အရာကို စာတွေ့ပဲ နားလည်ခဲ့သမျှ 
ခု လက်တွေ့နားလည်ရတော့မယ့် ပထမဆုံးအကြိမ်။
ဟုတ်တယ် သူရဘုန်းဝင့် bdsmကိုသိခဲ့တာ ခုမှ တစ်နှစ်လောက်ပဲရှိသေးတာ။
ဆယ်တန်းတုန်းကလည်း စာ စာ စာ
ဆယ်တန်းပြီးလို့ ဆေးကျောင်းတက်တော့လည်း စာ စာ စာနဲ့ 
ခုဆို ဆေးကျောင်းတက်တာ ၆နှစ်တောင် ရှိပြီဖြစ်သည်။
သူ့ဘဝမှာ ခုအချိန်အထိ စာတွေနဲ့ပဲ လုံးပန်းခဲ့တာကနေ ကိုဗစ်ဝင်နှောက်လို့ ကျောင်းတွေပိတ်တော့မှ 
ရန်ကုန်ကနေ အထုတ်ပိုက် အိမ်ပြန်လို့ 
တစ်နေ့ထက် တစ်နေ့ ဘာမှ လုပ်စရာ ကိုင်စရာ မရှိတဲ့အချိန်မှာ
Wattpadက စာတွေ လျှောက်ဖတ်ရင်း 
Bdsmဆိုတဲ့အသုံးအနှုန်းကို မိတ်ဆက်ခဲ့ရသည်။
Bdsmဆိုတာဘာလဲ ဆက်ဖတ်ကြည့်လိုက်တော့ တစ်ယောက်က master
တစ်ယောက်က slaveတဲ့ ရိုက်ကြပုတ်ကြ နှိပ်စက်ကြ 
ထူးခြားတာက ဒီအတိုင်း ရိုက်တာ ပုတ်တာမျိုးမဟုတ်ဘဲ လွှမ်းမိုးချုပ်ကိုင်မှုဆိုတဲ့ အရာရယ် 
လွှမ်းမိုးခံရမှုဆိုတာရယ် သူတစ်ပါးကို ရိုက်ရရင် လိင်စိတ်ကြွတယ်ဆိုတာရယ်
သူများရိုက်တာ ခံရင် လိင်စိတ်ကြွတယ်ဆိုတာရယ်ကို သိခဲ့ရသည်။
စိတ်လည်း စိတ်ဝင်စားမိသည်။ပိုလည်းနားလည်ချင်သည်။
Bdsmနဲ့ ပတ်သက်တဲ့ storyတွေတောင်ရှိရင် ဘာလို့ videoတွေ မရှိရမှာလဲဆိုပြီး googleခေါက်ကြည့်လိုက်တော့ 
ကျလာတဲ့ videoပေါင်းများစွာ။
အပြာကားကြည့်တာတောင် ချောမှ ကြည့်တတ်တာမို့ ကောင်လေး ချောချောလေးတွေပါတဲ့ bdsm playနေတဲ့ chinese videoတစ်ခုကို ဖွင့်ကြည့်လိုက်၏။
Videoထဲမှာတော့ wattpadမှာ ဖတ်ခဲ့ရသလို ရိုက်တာ ပုတ်တာမပါ။
အဲအစား ကောင်လေးတစ်ယောက် တစ်ခြားကောင်လေးတစ်ယောက်ရဲ့ ခြေထောက်အောင်မှာ ပိပြားနေအောင် ခစားနေသည်။
ကန်တော့နေသည်။ပါးစပ်ကလည်း ပါးပါး ပါးပါးဟု သနားစရာအသံနဲ့ တောက်လျှောက်ခေါ်နေ၏။
Masterဖြစ်တဲ့ ကောင်လေးကလည်း ကန်တော့ပြီးတာနဲ့ မျက်နှာက်ု ပြန်မော့ခိုင်းပြီး ပါးကို ဖြောင်းဖြောင်းမြည်အောင် ရိုက်တော့သည်။
အရိုက်ခံရတဲ့ကောင်လေးမှာ လုံးဝမရုန်းပါ။ပါးပါး ဆိုတဲ့ နာမည်ကိုပဲ အော်ညည်းရင်း ငြိမ်ခံနေသည်။
Videoထဲမှာ အဲလိုဖြစ်နေတဲ့အချိန် သူရဘုန်းဝင့်ရဲ့ အောက်က ဟာကလည်း သိသိသာသာကို မာနေ၏။လက်က သူမသိလိုက်ခင်မှာပဲ အဲနေရာကို သွားကိုင်လိုက်မိသည်။
မျက်လုံးကလည်း videoကို အကြည့်မပျက်ပါ။လက်ကလည်း အငြိမ်မနေပဲ စတင်လှုပ်ရှားတော့သည်။
Videoကို ကြည့်ပြီး သူရဘုန်းဝင့်တစ်ယောက် ထုလိုက်ရာ videoတောင်မပြီးသေးခင် အရည်တွေ ထွက်ကုန်သည်။
အရည်ထွက်ပြီးလို့ စိတ်တွေ ပြန်ငြိမ်လာတော့မှ သူ စဉ်းစားမိတာက 
အရင်တုန်းကဆိုရင် အပြာကားကြည့်ပြီးပဲ သူထုခဲ့တာ။ခုကျတော့ sexဖြစ်တဲ့အခန်းတစ်ခုမှ မပါဘဲ ကျွန်ကောင်လေးက သူ့သခင်ကို ခစားနေတာကိုကြည့်ပြီးတော့ဘဲ ပြီးသွားတာ။
Why Why ဘာကြောင့်လဲ
သေချာတယ် သူရဘုန်းဝင့်လည်း bdsmကို စိတ်ဝင်စားနေပြီဆိုတာ။
Bdsmကို စိတ်ဝင်စားတော့ ထပ်စဉ်းစားမိတာက ငါ ဘာဖြစ်ချင်တာလဲ။
ခြေထောက်အောက်မှာ ပြားပြားဝပ်နေတဲ့ ကျွန်ကောင်လေးလား သခင်လား
ကြာကြာစဉ်းစားစရာမလိုပါ။
ကျိန်းသေပေါက် ကျွန်ကောင်လေး။
အဲကျွန်ကောင်လေးကို ကြည့်ပြီး သူရဘုန်းဝင့်လည်း တစ်စုံတစ်ယောက်ကို ခစားချင်လာသည်။တစ်စုံတစ်ယောက်ရဲ့ ခြေထောက်ကို ယက်ပေးချင်လာသည်။
တစ်စုံတစ်ယောက်ရဲ့ အမိန့်တွေအောက်မှာ နေချင်လာသည်။အဲဒီကျွန်ကောင်လေး လုပ်သမျှ အကုန်လိုက်လုပ်ချင်လာသည်။
Wattpadမှာ ဖတ်ရသလို အမဲဖျက်သလို အရိုက်ခံနေရတာကို မကြိုက်ပေမယ့်
Controlပါတဲ့ spankingတစ်ချို့ကို ခံချင်လာသည်။
ထိုအချိန်မှစ၍ twitterပေါ်မှာရော googleမှာရော wattpadမှာရော bdsmနဲ့ ပတ်သက်သမျှ လိုက်ရှာ လိုက်ဖတ် လိုက်ကြည့်ခဲ့၏။
အဲလိုမျိုး လက်တွေ့မဟုတ်ဘဲ စာတွေ့သဘောမျိုးနဲ့ bdsmလောကမှာ ကျင်လည်ခဲ့တာ တစ်နှစ်ကျော်လို့ အာဏာ သိမ်းတာတောင် ၃လပြည့်ပြီ။
                    .......................
Instragram မှာ ရင်းနှီးခဲ့ရတဲ့ အစ်ကိုတစ်ယောက်ရှိသည်။သိတာကတော့ ကိုဗစ်မဖြစ်ခင်ကတည်းက သိခဲ့ကြသည်။ခု ကိုဗစ်ဖြစ်တော့ အားနေတော့ အရင်ကထက်စာရင် စကားအများကြီးပြောဖြစ်ကြ၏။သူရဘုန်းဝင့်အနေနဲ့သာ အားတာဖြစ်သည်။
အဲအစ်ကိုအနေနဲ့ကျတော့ ဆေးခန်းတစ်ဖက်နဲ့ကျတော့ သိပ်မအား။ထို့ကြောင့် ညဖက်တွေမှာပဲ စကားပြောဖြစ်သည်။
အဲအစ်ကိုနာမည်က ကောင်းစစ်နိုင်။ရန်ကုန်မှာ သွားဆေးခန်းဖွင့်ထားတာ။ဖွင့်တာကတော့ သိပ်မကြာသေး။
သူရဘုန်းဝင့်ကတော့ ဆရာဝန်ဖြစ်တော့မယ့် ကောင်လေးပေါ့။
တစ်နေ့ကျတော့ Instragram က message boxမှာ ထွေရာလေးပါး ဟိုဟိုဒီဒီလျှောက်ပြောရင်း သူရဘုန်းဝင့်ဖက်ကနေ စပြီး
"အစ်ကို bdsmကို သိလား"လို့ မေးမိသည်။
"ဘာလဲ ညီက စိတ်ဝင်စားလို့လား"
"စိတ်ဝင်စားတယ်ရယ်လို့တော့မဟုတ်ပါဘူး အစ်ကို့ကို သိလား မေးကြည့်တာ"
အမှန်အတိုင်းမပြောချင်တာမလို့ ညာလိုက်သည်။
"အင်း သိတယ် ညီက စိတ်မဝင်စားဘူးပေါ့ ဟုတ်လား"
"ဘယ်လိုမျိုးလည်း သိချင်တာ videoတွေတော့ ကြည့်ဖူးပေမယ့် သေသေချာချာ နားမလည်ဘူးလေ"
"ညီကြည့်ဖူးတာတွေက master slave playတာတွေလား"
"အင်း ဟုတ်တယ် အစ်ကို"
"အော် ညီစိတ်ဝင်စားတယ်ဆိုရင် အစ်ကိုရှိတယ်နော် အချိန်မရွေးပြောလို့ရတယ်"
"အစ်ကိုက bdsmလည်း playတယ်လား"
"အင်း experience နည်းနည်းတော့ရှိတာပေါ့"
"ဟုတ်လား ညီ့ကို ပြောပြလေ သိချင်လို့"
"Playကြည့်မှသိတာ ညီရဲ့ သိချင်ရင် playကြည့်လေ"
"ကြောက်လို့ "
"ဘာကိုကြောက်တာ ညီက"
"မသိဘူး ကြောက်တာတော့ ကြောက်တယ်"
"အင်း ညီplayချင်လာရင် ပြောပေါ့"
အမှန်တော့ သူရဘုန်းဝင့် အရမ်းplayချင်တာဖြစ်သည်။နောက်ပြီး အစ်ကိုပါ bdsmကို သိနေ နားလည်နေတော့ အံ့လည်း အံ့သြရ၏။
ဖင်ဆူဘူးခါအောင် playချင်နေပေမယ့် ဟန်ကိုယ့်ဖို့ ဆိုတဲ့စကားအတိုင်း နည်းနည်းပါးပါး ဝေါ့ဝိုက်ပြောနေခြင်းဖြစ်သည်။ကြောက်တာကတော့ နည်းနည်း ပိစိလေးတော့ ကြောက်တာပေါ့။လူဆိုတာက ကိုယ် အရင်က မလုပ်ဖူးတဲ့ အလုပ်တစ်ခုကို စလုပ်တော့မယ်ဆိုရင် ကြောက်စိတ်နည်းနည်းဝင်တာက ပုံမှန်လေ။
ခု အစ်ကိုနဲ့ သူရဘုန်းဝင့်တို့ရဲ့ conversation က ၁၀မိနစ် ၁၅မိနစ်လောက် ငြိမ်သွား၏။အစ်ကိုကောင်းစစ်နိုင်လည်း ဆက်မပြောတော့သလို သူရဘုန်းဝင့်လည်း အစ်ကိုနဲ့ကစားသင့်လား မသင့်လားဆိုတာကို အသေအကျေ စဉ်းစားနေရသည်။
ဘာပဲပြောပြော ကစားချင်တာကတော့ အမှန်။ခနကြာတော့ playချင်တဲ့ စိတ်က အားကြီးလွန်းနေတာမလို့ ငြိမ်သွားတဲ့ conversationကို "ညီ အစ်ကိုနဲ့ playချင်တယ်"လို့ textပို့လိုက်ပြီး ပြန်အသက်သွင်းလိုက်သည်။
Message က sentဖြစ်ပြီး သိပ်မကြာခင် seenဖြစ်သွားသည်။သူရဘုန်းဝင့်လည်း conversationထဲကနေ မထွက်ဘဲ အစ်ကို ဘာပြန်ပြောမလဲ စိတ်ဝင်တစားစောင့်နေလိုက်သည်။
"အင်း ကစားမယ်လေ ညီက ဘယ်လိုကစားချင်တာလဲ"
"ညီက slaveအနေနဲ့ အစ်ကို"
"အင်း အစ်ကိုက masterနဲ့ပေါ့"
"ဟုတ် အစ်ကို"
"ညီဘယ်အထိသွားချင်လဲ ဘာတွေ ကြိုက်လဲ အစ်ကို ဘာတွေ ရှောင်ရမလဲ"
"ညီ အနိမ့်ဆုံးdog slaveအထိသွားချင်တယ် ပြီးတော့ shit eatက လွှဲရင် အကုန်ကြိုက်တယ် ဟီး...."
"အင်း အဲတာဆို အစ်ကိုတို့ မနက်ဖြန် playကြတာပေါ့"
"ဟုတ်"
To be continued
Written by khoon sint naung
Photo crd to piterest

U bring colour to my life (2)
ဖုန်းကိုင်လိုက်တာနဲ့ ဟိုဖက်က အစ်ကို့မျက်နှာကို မြင်လိုက်ရသည်။
"အဆင်သင့်ဖြစ်ပြီလား"
"ဟုတ် အစ်ကို ဖြစ်ပြီ"
"မနေ့က စကားပဲ ထပ်ပြောမယ်နော် အစ်ကိုတို့ကစားနေချိန်မှာ အဓိက က trustပဲ။trustမရှိရင် ဘာမှဆက်လုပ်လို့ မရဘူး။အစ်ကိုကို အပြည့်အဝ ယုံကြည်ထားရမယ်။နောက်ပြီး playနေတဲ့အချိန် ညီ့မှာ ဘာမှ စဉ်းစားဆုံးဖြတ်ပိုင်ခွင့်မရှိဘူး။ခိုင်းသမျှ ညီလုပ်နိုင်ရမယ်။နာခံရမယ်။အစ်ကိုလည်း အန္တာရာယ်ဖစ်အောင် မလုပ်ဘူး နားလည်လား"
"ဟုတ် အစ်ကို နားလည်ပါတယ်"
"အင်း အဝတ်အစားတွေ အကုန်ချွတ်လိုုက်"
"ဟုတ် အစ်ကို"
သူရဘုန်းဝင့်အနေနဲ့ ပထမဆုံးအကြိမ်မလို့ အသံတွေတောင် မသိမသာ တုန်နေတဲ့အထိ ရင်ခုန်နေရသည်။ငါ salveတစ်ယောက်ဖြစ်တော့ မှာပါလားဆိုတဲ့စိတ်က ဘယ်လိုခံစားချက်မှန်းလည်း မပြောတတ်တော့။ တိတ်ဆိတ်နေတဲ့အခန်းထဲမှာ ကုလားဘုရားလှည့်သလို ရင်တွေ တဒုန်းဒုန်း တဒိုင်းဒိုင်း ခုန်နေသည်။ဟိုဖက်က အစ်ကိုတောင် ကြားရင် ကြားလောက်မှာ။
ဝတ်ထားတဲ့ pajamasကို အရင်ဆုံး အကျႌချွတ်လိုက်သည်။ပြီးတော့ ဘောင်းဘီ။ညပိုင်းမလို့ boxerကတော့ မဝတ်။ဘောင်းဘီဝတ်ပြီးတာနဲ့ တစ်ကိုယ်လုံးnakedဖြစ်သွား၏။
လူတစ်ယောက်ရှေ့မှာ nakedဖြစ်နေရတော့ သူရဘုန်းဝင့်ရဲ့ အငယ်ကောင်က automatically ထကြွလာသည်။
အစတည်းက သူရဘုန်းဝင့်တို့လို gayတွေမှာ လိင်စိတ်က သာမန်လူတွေထက် ပိုများတာလေ။
ဆိုတော့ ထိလိုက်တာနဲ့ ကြည့်လိုက်တာနဲ့ ကိုယ်တောင် မသိလိုက်ဘဲ မာလာတာမျိုး။
စိတ်ကလည်း ထန်လာသလို ပထမဆုံးအကြိမ်မလို့ နည်းနည်းတော့ ရှက်မိသည်။
"မင်းbodyကို checking အရင်လုပ်ရမယ် မင်းလီးရော ဖင်ရောကို သေချာဖြဲပြ"
"ဗျာ ဟုတ် ဟုတ်"
ရှက်နေပါတယ်ဆိုမှ checkingတဲ့။checkingလုပ်တော့ ပိုရှက်တာပေါ့။ဒါပေမယ့်လည်း အစ်ကိုဘာကြောင့် checkingလုပ်ခိုင်းတာလည်း သူရဘုန်းဝင့်နည်းနည်းတော့ ရိပ်မမိပါသည်။
သူရဘုန်းဝင့် ရှက်နေမှန်း အစ်ကိုရိပ်မိလိမ့်မည်။bdsm playပါတယ်ဆိုမှ ရှက်နေရင် ဘာဆက်လုပ်လို့ရတော့မှာလဲ။အဲတာကြောင့်မလို့checkingအရင်လုပ်ပြီး ရှက်စိတ်ပြေအောင် လုပ်တာဖြစ်မည် ထင်၏။
ထို့ကြောင့် ပထမဆုံး ကွန်ပြူ တာရှေ့မှာ တစ်ကိုယ်လုံးကို လှည့်ပြလိုက်သည်။ တောင်နေတဲ့လီးကို ကိုင်ပြီး ဟိုဖက်ဒီဖက် လှုပ်ပြ၏။ပြီးတော့ computerဖက် ဖင်ကုန်းပြီး ဖင်အပေါက်ကို ဖြဲပြလိုက်သည်။
"မင်းမှာ razorရှိလား"
လေသံနည်းနည်းမာလာတာရယ် ညီကနေ မင်းကို ပြောင်းသွားတာရယ်ကို သတိထားမိလိုက်သည်။
"ဟုတ် ရှိပါတယ်"
"ရှိရင် မင်းpubic hairတွေ အကုန်ရိတ်ပလိုက်လိုက် ငါ့ရှေ့မှာ ရိတ်"
ဟု ဟုတ်ကဲ့ သ သခင်"
စplayပြီလား မplayသေးဘူးလား မသိပေမယ့် ကိုယ့်ဘက်က သခင်လို့ အရင်ခေါ်လိုက်သည်။၂၁နှစ် အတွင်းမှာ ပထမဆုံးခေါ်ဖူးတဲ့ အသုံးအနှုန်းမလို့ တော်တော်နဲ့ ပြောမထွက်တာကြောင့် စကားနည်းနည်း ထစ်သွားသည်။
"Armpitပါရိတ်"
"ဟု ဟုတ် သ သခင်"
သူရဘုန်းဝင့်လည်း အခန်းထဲက ရေချိုးခန်းထဲက razorရယ် shaving cream ရယ်ကို သွားယူရသည်။ဂျိုင်းရယ် ဆီးခုံရယ် ကို ရေတစ်ခါတည်း စွတ်လိုက်၏။
ပြီးတော့ computerရှေ့ပြန်လာပြီး ဒူးထောက်ထိုင်လိုက်သည်။ပြီးတော့ ဂျိုင်းကို shaving creamနည်းနည်း လိမ်းပြီး ဂျိုတ်နဲ့ ရိတ်လိုက်၏။
ပုံမှန်လည်း ရိတ်ဖြစ်ပေမယ့် ခုတစ်လော ရိတ်ဖို့ မေ့နေတာမလို့ နည်းနည်းရှည်ထွက်နေတာဖြစ်သည်။ပြီးတော့ တစ်စုံတစ်ယောက်ရှေ့မှာ ပထမဆုံး ရိတ်တာမလို့ ဘယ်လို ခံစားချက်မှန်း မပြောတတ်။ရင်ခုန်နေတာပဲ သိသည်။
တစ်ဖက်ကို ရိတ်ပြီးတော့ နောက်တစ်ဖက် ဖပ်ရိတ်သည်။သူရဘုန်းဝင့်နောက်တစ်ဖက် ပြောင်းရိတ်နေတုန်း သခင်က ထိုင်ခုံပေါ်ကနေ ထလိုက်တာမို့ အာရုံက computerဆီရောက်သွား၏။သခင်က မတ်တပ်ရပ်ပြီး အကျႌချွတ်နေတာပဲ။
သခင်ရဲ့ half nakedပုံကို အရင် instragramမှာ တင်ကတည်းက မြင်ဖူးသည်။ သူရဘုန်းဝင့်ရင်ခုန်ရတဲ့ body structureမျိုး။ပိန်လည်း မပိန်ဘူး ဝလည်း မဝဘူး။ပြည့်တယ်လို့ပြောရမလား။ကြည့်ကောင်းတာတော့အမှန်။ ပြီးတော့ ရင်ဘတ် ဘယ်ဘက်ခြမ်းမှာ တက်တူးတစ်ခု။
အလယ်မှာ လက်ဝါးကပ်တိုင်ကို triangle နဲ့ ပတ်ထားတာ။triangleပေါ်မှာမှ circle လေး ထပ်ထားသေးတယ်။
အသားအရေက စိုစိုပြေပြေ ဖြူ ဖြူ မို့ အရမ်းကြည့်ကောင်းတာပဲ။တစ်ခြားသူတွေလိုမျိုး အသားအရေ မွဲခြောက်ခြောက်ပေါ်မှာ တက်ထူးအမဲရောင်ထိုးထားတာ မဟုတ်ဘူး။
အသားဖြူ မှ မဲမှ လို့ ပြောတာ မဟုတ်ပါဘူး။တစ်ချို့တွေက အသားအရေ မွဲခြောက်ခြောက်ကို တက်တူးထိုးတာ အရမ်းရုပ်ဆိုးတာပဲ။ဆောင်းရာသီဆို ပိုဆိုး။အသားပတ်နေတာပေါ်မှာ တက်တူးကြီး။
တက်တူးထိုးတယ်ဆိုတာ လှချင်လို့ ထိုးတာမလား။ဆိုတော့ အသားအရေလေးတော့ ဂရုစိုက်ဦးမှပေါ့လို့။
ခု သခင်တက်တူးက အရမ်းမိုက်တာပဲ။သူရဘုန်းဝင့်သာ သခင့်ရည်းစားဖြစ်ရင် တက်တူးပဲ တစ်နေကုန်ထိုင်ပြီး တစိမ့်စိမ့်ကြည့်နေပလိုက်မှာ။
အယ် သခင်က ဘောင်းဘီပါချွတ်နေပြီ။အပေါ်ဘောင်းဘီချွတ်လိုက်တာမို့ boxerပေါ်က ဖောင်းဖောင်းလေးက computer screenပေါ်မှာ အထင်သား အလင်းသား။
လက်တစ်ဖက် မြှောက်ရက်သား ကြောင်တောင် ငေးနေမိသည်။
"ဆက်ရိတ်လေ ဘာလုပ်နေတာလဲ"
Boxerကိုတော့ တက်မချွတ်တော့ဘဲ ထိုင်ခုံပေါ်ပြန်ထိုင်ရင်း ပြောသည်။
"ဟု ဟုတ် သခင်"
သူရဘုန်းဝင့်လည်း သခင် သတိပေးတော့မှ ဂျိုင်းကို ဆက်ရိတ်ရသည်။
ဂျိုင်းပြီးတော့ ဆီးခုံမွေးကိုပါ ထပ်ရိတ်၏။လီးကို ကိုင်ပြီး ရိတ်ရတာမို့ သခင်ရှေ့မှာဆိုတဲ့ စိတ်ကြောင့်ရော လီးကို ကိုင်ထားတာကြောင့်ရော
လီးက အသားကုန် မာနေသည်။
ကြမ်းပြင်ပေါ်ကို ရိတ်ပြီးသား အမွေးတွေ ကျကုန်တာမို့ ပြီးရင် အလုပ်ရှုပ်ရဦးမည်။
သေသေချာချာ တစ်မွေးမကျန်အောင် ရိတ်ပြီးတော့
"သခင် ကျနော်ပြီးသွားပြီ"
"ဖင်မွေးကို ဘယ်သွားထားလဲ အဲတာပါရိတ်လေ"
"ဟု ဟုတ်"
ဖင်မွေးပါ ထပ်ရိတ်ရဦးမယ်တဲ့။တစ်ခါမှလည်း မရိတ်ဖူးဘူး။ပြီးတော့ မြင်မှ မမြင်ရတော့ ရှကုန်တော့မှဖြစ်။ဒါပေမယ့်လည်း သခင်ခိုင်းနေတာမလို့ မရိတ်ချင်လည်း ရိတ်ရတော့မည်။
တစ်ခါမှလည်း မရိတ်ဖူးတော့ ဘယ်လိုposition ယူလို့ ယူရမှန်းမသိဘဲ ကြောင်တောင်တောင် ဖြစ်နေသည်။ပြီးခါမှ computerရှေ့ ဖင်လှည့်ပြီး ကြမ်းပြင်ပေါ် လှဲလိုက်သည်။ပေါင်ကတော့ ကားပြီး ထောင်ထားရတာပေါ့။
ဆိုတော့ သူရဘုန်းဝင့်အနေအထားက ဘယ်လို ဖြစ်သွားလဲ ဆိုရင် ဟိုတစ်လောက facebookမှာ ခနခနတက်လာတဲ့ လင် အိမ်ပြန်လာတာကို အပေါက်ဝမှာ လှဲပီး ပေါင်ကား ဖင်အဝကို မြင်အောင် ပြနေတဲ့ တစ်ယောက်လို ဖြစ်သွားသည်။
ပြီးတော့ creamသုတ်ပြီး မမှီမကမ်းနဲ့ ရိတ်ဖို့ပြင်ရသည်။ခုနက ဆီးခုံရယ် ဂျိုင်းရယ်ကိုပဲ ရေစွတ်လာပေမယ့် ဖင်က အမွေးသိပ်မများတာမို့ သွားစွတ်မနေတော့ဘူး။ဒီအတိုင်း creamပဲ သုတ်ပြီး ရိတ်လိုက်တော့သည်။
ဟိုဘက်က သခင်ကတော့ သူရဘုန်းဝင့် ရိတ်နေတာကို သေချာမြင်မှာပေါ့။သူရဘုန်းဝင့်ကသာ မမြင်ရဘဲ လက်နဲ့ စမ်းစမ်းပြီး ရိတ်နေရတာ။
အဲလိုနဲ့ လက်နဲ့ စမ်းစမ်းပြီး ရိတ်လို့ ခနနေတော့ ဖင်အပေါက်ဝနားမှာ ဘာအမွေးမှ မရှိတော့အောင် ပြောင်သွားသည်။
အကုန်ပြီးတော့ computerရှေ့ ဒူးထောက်လိုက်ပြီး 
"ရိတ်လို့ ပြီးပါပြီ သခင်"
"အင်း ဒီအချိန်မှာ မင်းက ဘာလဲ"
"ကျနော်က ခွေးပါ သခင်"
"၃ခါ ပြောစမ်း"
"ကျနော်က ခွေးပါ သခင်
ကျနော်က ခွေးပါ သခင်
ကျနော်က ခွေးပါ သခင်"
"မင်းကို မွေးမယ်ပြောလို့ ငါ့ကို သခင်လို့ ခေါ်နေတာလား"
"မပြောသေးပါဘူး သခင် ကျနော်ကို သခင်ရဲ့ ခွေး လုပ်ခွင့်ပြုပါ။ကျနော့ကို မွေးပါ သခင်"
"ငါ့ခွေး ဖြစ်ချင်ရင် ငါ့ကို ၁၅ခါ ကန်တော့ပြီး ခွင့်တောင်း ပါးစပ်ကလည်း တစ်ခါကန်တော့တိုင်း တစ်ခါပြော"
"ဟုတ် ဟုတ်ကဲ့ပါ သခင် ကျနော့်ကို သခင့်ရဲ့ ခွေးဖြစ်ခွင့်ပြုပါ သခင်
ကျနော့်ကို သခင့်ရဲ့ ခွေးဖြစ်ခွင့်ပြုပါ သခင်
ကျနော့်ကို သခင့်ရဲ့ ခွေးဖြစ်ခွင့်ပြုပါ သခင်
.
.
.
.
အဲလိုနဲ့ boxerတစ်ထည်တည်းဝတ်ပြီး ထိုင်ခုံမှာထိုင်နေတဲ့ သခင်ကို ကန်တော့ရင်း ခွေးဖြစ်ခွင့် တောင်းရတော့၏။
To be continued


U bring colour to my life (3)
၁၅ခါကန်တော့ပြီးတော့ သခင်က
"ထိုင်ထတစ်ရာလုပ်"
"ဟုတ်ကဲ့ သခင်"
သူရဘုန်းဝင့်လည်း computerရှေ့ မတ်တပ်ရပ်ပြီး နားရွက်ဆွဲ ထိုင်ထ လုပ်ရသည်။လီးကတောင်နေတော့ ထိုင်ထလုပ်လိုက်တိုင်းမှာ တစ်ရမ်းရမ်း ဖြစ်နေ၏။
အာလာလာ ထိုင်ထလုပ်တာကို သက်သက်သာသာပဲ လုပ်လို့ရတယ် မှတ်နေတာ။ အခါ ၃၀ပဲရှိသေးတယ် ပေါင်က တစ်အားညောင်းနေပြီ။ဒါပေမယ့် တစ်ရာပြည့်မှ ခွေးဖြစ်ခွင့်ရမှာဆိုတော့ ညောင်းလည်း ဆက်လုပ်ရမှာပေါ့ အဟင့်။
အမလေး မောလိုက်တာ ခုမှ ၆၀ပဲရှိသေးတယ်။လီးတောင် တစ်ဖြည်းဖြည်းကျလာပြီ။အစကလောက် မတောင်တော့ဘူး။
စစလုပ်ချင်းတော့ သွက်သွက်လက်လက် လုပ်နိုင်ပေမယ့် ကြာလေကြာလေ တစ်ဖြည်းဖြည်း နှေးလာလေလေ။ အဟင့် ငိုတောင် ငိုချင်လာပြီ။သခင်ကတော့ ထိုင်ခုံပေါ်မှာထိုင်ပြီး သူရဘုန်းဝင့်ကို ကြည့်နေ၏။
သခင့်ကို ကြည့်မိတော့ လီးက ပြန်တောင်လာသည်။အဓိကကတော့ သခင့်ရဲ့ lower bodyကြောင့်ပေါ့ အဟိ။
96
97
98
99
100
ပြည့်ပြီ။လူလည်း ဖက်ဖက်ကို မောသွားတာပဲ။ပေါင်ကလည်း အသေညောင်းသွားတာမလို့ computerရှေ့ ပစ်စလက်ခတ်ထိုင်မိသွားသည်။
"ဟျောင့် လီးလိုတွေ ထိုင်နေတာလား မင်းစောက်ဆင့်မင်း သတိရ ခွေးကောင်"
"တောင်းပန်ပါတယ် သခင် တောင်းပန်ပါတယ်"
ပစ်စလက်ခတ်ထိုင်မိနေတာကနေ အမြန်ဒူးထောက်ပြီး သခင့်ကို တောင်းပန်ရသည်။
"စစချင်းမလို့ ထားလိုက်တော့ နောက်ခါ ငါ့ရှေ့မှာ ဒူးထောက်ပြီးတော့ပဲ နေရမယ် ကြားလား "
"ဟုတ် သခင် ကျနော် နောက်ခါ သခင့်ရှေ့မှာ အမြဲဒူးထောက်ပါ့မယ်"
"ဘယ်မှာလဲ ခါးပတ် လည်ပင်းမှာ ပတ်လိုက်"
"ဟုတ်ကဲ့ သခင်"
သူရဘုန်းဝင့်လည်း ဘေးမှာ ချထားတဲ့ ခါးပတ်ကို လည်ပတ်မှာ ဝတ်လိုက်ရ၏။
ခုလောလောဆယ် ခွေးလည်ပတ်က မရှိသေးတော့ ခါးပတ်ကိုပဲ ဝတ်ရတာဖြစ်သည်။လိုင်းပေါ်မှာတော့ မှာထားတာပဲ။ခုထိ ရောက်မလာသေးတာရယ်။
"ဒီနေ့ကစပြီး မင်းက ငါ့ခွေးပဲ။ဒါပေမယ့် ငါ့ကို ဖီဆန်လာမယ် လွန်ဆန်လာမယ်ဆိုရင်တော့ ဆက်လုပ်ခွင့်မပြုဘူး ကြားလား"
"ဟုတ်ကဲ့ သခင် ကျနော် မဖီဆန်ပါဘူး။သခင့်စိတ်တိုင်းကျနေမှာပါ သခင်"
"အေး ခုခွေးဖြစ်ပြီဆိုတော့ ခွေးလိုဟောင်ပြစမ်း"
"ဝုတ် ဝုတ်"
"ထပ်ဟောင်စမ်း လေးဘက်ထောက် အမြှီးပါနှံ့"
"ဝုတ် ဝုတ်"
သူရဘုန်းဝင့်လည်း လေးဘက်ထောက်ပြီး မရှိတဲ့ အမြှီးကို နှံ့ရတာပေါ့။တစ်နည်းပြောရရင် ဖင်ကို နှံ့ရတာပေါ့။
"ပြီးရင် အခန်းတစ်ပတ် လေးဘက်ထောက် လျှောက်ချည်"
ဝုတ် 
ဝုတ်သံတစ်ချက်ပေးပြီး အခန်းထဲ တစ်ပတ်ပတ်ပြလိုက်သည်။လည်ပင်းမှာတော့ ခါးပတ်တန်းလန်းပေါ့။သိတဲ့အတိုင်း လီးကတော့ တောင်တာကိုမှ အရည်ကြည်တောင် စိမ့်ထွက်နေပြီ။
အခန်းထဲ ပတ်လျှောက်ပြီးတော့ သခင့်ရှေ့ပြန်လာလိုက်သည်။ 
"ပျော်လား ခွေးလေး"
"ဝုတ် ဝုတ်"
"လီးကြိုက်လား ခွေးလေးက"
"ဝုတ် ဝုတ်"
ဘလင်း ဘလင်းမျက်လုံးတွေနဲ့ ပြန်ဖြေလိုက်၏။အဲစကားနဲ့နောက်မှာ လီးပြချင်ပြမှာလေ။
သခင့်လီးတစ်ခါမှ မမြင်ဖူးသေးဖူးရယ်။ဆိုတော့ မြင်ချင်တာပေါ့။
"လီးဆာနေသော ခွေးလေး ဟုတ်လား "
သခင်က တစ်ချက်ပြုံးရင်း ပြောသည်။
"ဝုတ် ဝုတ်"
"ထားတော့ ခု Nipple clampကို နို့သီးမှာ တပ်လိုက် "
"ဝု"
လီးများထုတ်ပြမလားလို့ မျှော်လင့်တကြီးဖြေလိုက်ရတာ ခုတော့ ထားတော့တဲ့ အဟင့်။
စိတ်ထဲကသာ အဲလိုတွေးနေမိပေမယ့် လက်ကတော့ ဘေးမှာ ချထားတော့ nipple clampကို ခံနိုင်သလောက် adjustလုပ်ပြီး နို့သီးမှာ တပ်လိုက်သည်။
လှည့်တဲ့ဟာလေးပါတယ်လေ clampမှာ။ကြပ်ချင်လည်းရတယ် မကြပ်ချင်လည်းရတယ်။ကိုယ်ခံနိုင်သလောက်ပဲ ထားတာပေါ့။
အဲတာလည်းပဲ onlineက မှာထားတာ။ရောက်ရောက်ချင်း စမ်းဝတ်ကြည့်ပြီးပြီ။နို့ကို ကြိတ်ချေထားတော့ နာသလို ထုံသလိုလို ဘယ်လိုခံစားချက်မှန်း ပြောမတတ်ပါဘူး။
ဒါပေမယ့်လည်း sensitive zoneဆိုတာက ထိတာနဲ့တောင် ထန်တာမလား။ခု painပေးလိုက်တော့ ပိုဆိုးပေါ့။sensitive zoneမလို့ ထန်တာရော pleasure from painကြောင့်ရော လီးက မထုဘဲနဲ့တောင် ပြီးချင်နေပြီ။
"ပါးကို တစ်ဖက်ဆယ်ချက်စီရိုက် နာနာရိုက်နော် မညှာနဲ့"
"ဝုတ်"
သူရဘုန်းဝင့်လည်း ပါးရိုက်ဖို့ ပြင်လိုက်ရသည်။
ဖြန်း
အမလေး မညှာနဲ့ဆိုလို့ အားပါပါရိုက်ချလိုက်တာ စပ်ဖျင်းသွားတာပဲ။ကွက်ထားတဲ့ သနပ်ခါးတောင် ပျက်ကုန်ပြီထင်တယ်။
"ဟုတ်တယ် အဲလို နာနာရိုက်"
"ဝုတ်"
ဖြန်း ဖြန်း ဖြန်း ဖြန်း 
ငါးချက်ပြီးတော့ နာလွန်းလို့ ခနနားလိုက်ရတယ်။
"ဆက်ရိုက် မနားနဲ့ "
"ဟု ဟုတ်ကဲ့ သခင်"
ဖြန်း ဖြန်း ဖြန်း ဖြန်း ဖြန်း
အားတင်းပြီးတော့ နောက်ထပ် ငါးချက်ရိုက်လိုက်ရ၏။ဘာပဲပြောပြော ကိုယ့်ဘာသာကိုယ် ရိုက်တာဆိုတော့ နာတယ်လေ။သခင်ကိုယ်တိုင်ရိုက်ရင်သာ နာလည်းနာ ထန်လည်းထန်မှာ။
"နောက်တစ်ဖက်ကို ထပ်ရိုက်"
"ဟုတ် သခင်"
ဖြန်း ဖြန်း ဖြန်း ဖြန်း ဖြန်း ဖြန်း ဖြန်း ဖြန်း ဖြန်း ဖြန်း
ဆယ်ချက်ဆက်တိုက် မနားဘဲနဲ့ ရိုက်လိုက်သည်။ပါးနှစ်ဘက်မှာ ကွက်ထားတဲ့ သနပ်ခါးတွေလည်းကုန် နာလည်းနာ။ခုချိန်မှန်ထဲကြည့်ရင် ပါးနှစ်ဖက်လုံးနီရဲနေတော့မှာ။
"တော်တယ် ခွေးလေး ကြမ်းပြင်ပေါ် တံတွေးထွေးလိုက်"
"ဝုတ်" 
သခင့်ဆီက ချီကျူ းတဲ့အသံကြားတော့ အရမ်းပျော်တာပဲ။သခင်ကတော့ အမှတ်မထင် ပြောချင်ပြောလိမ့်မယ်။ဒါပေမယ့် သူရဘုန်းဝင့်အတွက်တော့ လုံးဝကျေနပ်စရာပါ။
ခွေးလေးတွေကို ချီးမွမ်းလို့်ရှိရင် ချီးမွမ်းတာရဲ့နောက်မှာ မုန့်လေးတွေချကျွေးတယ်မလား။သခင်ကျေနပ်ရင် ခွေးလေးလည်း ပျော်ရတယ်လေ။
အယ် တော်တယ်ပြောလို့ ကျေနပ်နေတာနဲ့တင် တံတွေး ထွေးခိုင်းတာကို မေ့တော့မယ်။
ထွီ
အဲတာကြောင့် ခပ်မြန်မြန်ပဲ ပါးကေးခင်းထားတဲ့ ကြမ်းပြင်ပေါ် တံတွေးထွေးလိုက်သည်။
"အဲတာကို ပြန်ယက်"
ဝုတ် 
သူရဘုန်းဝင့်လည်း ထွေးထားတဲ့ ကိုယ့်တံတွေးကိုယ် ပြန်ယက်ရ၏။ယက်နေရင်း ကိုယ့်ကိုကိုယ် ခွေးလို့ ပိုခံစားရစေသည်။
ငါက ခွေးတစ်ကောင်ပဲ။စောက်ဆင့်မရှိတဲ့ကောင်။သူများဆီမှာ ခွေးလုပ်နေရတဲ့ဘဝ။သိမ်လည်းသိမ်ငယ်မိသလို အဲဒီသိမ်ငယ်စိတ်ကနေ ပိုလည်း ထန်လာသည်။
"တော်တယ် ခွေးလေး ကဲ နောက်ထပ်တစ်ခု သဘက်စောင်ကို ကြမ်းပြင်မှာခင်းပြီးအဲအပေါ်ကို သေးပေါက်လိုက်"
ဝုတ် ဝုတ်
သူရဘုန်းဝင့်လည်း ဘေးမှာချထားတဲ့ သဘက်ကို ယူပြီး computerနဲ့ နည်းနည်းဝေးတဲ့နေရာမှာ ခင်းလိုက်သည်။ခုနက ရိတ်ထားတဲ့ အမွေးတွေရော သူရဘုန်းဝင့်ရဲ့ ပစ္စည်းပစ္စယတွေရော ကြမ်းပြင်ပေါ်မှာလည်း ပေပွနေတာပဲ။ပေပွလည်း အဲအပေါ်မှာပဲ ခင်းလိုက်မယ်။ပြီးခါမှပဲ အကုန်ပြန်ရှင်းတော့မယ်။
ပြီးတော့ အဲသဘက်ပေါ်ကို သေးပေါက်ချလိုက်၏။ဘယ်လိုပေါက်ပါ ဘာညာမပြောတာမလို့ ဒူးထောက်ပြီးတော့ တောင်နေတဲ့လီးကိုကိုင်ပြီး ပေါက်ချလိုက်သည်။
လီးကတောင်နေတာမလို့ သေးက တော်ရုံနဲ့မထွက်တာမလို့ မနည်းညစ်ချပြီးပေါက်ရ၏။
To be continued 
Written by khoon sint naung

U bring colour to my life (ep 4)
အဲလိုနဲ့ သေးပေါက်ပြီးတော့ သခင်က
"အဲသဘက်စောင်နဲ့ မင်းမျက်နှာကို ပွတ်လိုက်" 
"ဟုတ်ကဲ့ သခင်"
သူရဘုန်းဝင့်အနေနဲ့ slaveလုပ်ပြီဆိုရင် ကိုယ့်သေးကိုယ်ပြန်သောက်ရတာ ဘာညာတို့ လာမယ်ဆိုတာ သိထားပေမယ့် ခုလို မျက်နှာကို သေးစိုသဘက်စောင်နဲ့ ပွတ်ရလိမ့်မယ်လို့တော့  တစ်ခါမှ စိတ်တောင်ကူးမကြည့်ဖူးပါ။
ကိုယ်ကြည့်ဖူးသမျှ videoတွေထဲမှာရော fictionတွေထဲမှာရော ဒီလိုအကွက်မျိုးတစ်ခါမှ မတွေ့ဖူး။သခင်နဲ့ တွေ့မှ ခုလိုအကွက်အသစ်တွေ တွေ့ရတာ။
ဝါး....သခင်က ဉာဏ်ကောင်းလိုက်တာ။master ဖြစ်သူ ဉာဏ်ကောင်းလေလေ slaveလုပ်တဲ့သူက ပိုပျော်ရလိမ့်မလား။
သခင်ကရော ဒီလိုလုပ်ခိုင်းဖို့ သူ့ဘာသာသူ စဉ်းစားမိတာလား။videoကနေတစ်ဆင့်သိတာလား။
သခင့်ပုံစံကြည့်ရတာတော့ လုံးဝကို experienceရှိတဲ့ပုံစံမျိုး။ဆိုတော့ သူရဘုန်းဝင့်နဲ့က first time မဟုတ်ဘူးနဲ့တူတယ်။
သူရဘုန်းဝင့်က ဘယ်နှစ်ယောက်မြောက်လည်း မသိဘူး။
ထားပါ အဲတာတွေ ကိုယ်နဲ့မှ မဆိုင်တာ။ခုချိန်မှာ သခင့်အပေါ်မှာ စိတ်ရော ကိုယ်ပါ နာခံမှုုရှိဖို့က အဓိကပဲ။
သူရဘုန်းဝင့်လည်း စိတ်ထဲ အလိုလိုပေါ်လာတဲ့အတွေးတွေကို မောင်းထုတ်လိုက်ပြီး သခင်ခိုင်းတဲ့အတိုင်း သဘက်စောင်ကို ယူပြီး မျက်နှာကို ပွတ်လိုက်သည်။
ကိုယ်သေးနဲ့ကိုယ် ပြန်ပွတ်ရတာဆိုတော့ အနံ့အသက်နဲ့ ပက်သက်ပြီးတော့ တော့ ကြိးကြီးကျယ်ကျယ် စာဖွဲ့ပြောမနေချင်တော့။
ုဖြစ်နိုင်ရင် ချက်ချင်းမျက်နှာ ပြေးသစ်ချင်ရသည်။slaveစိတ်ရှိပေမယ့် သေးလည်း သောက်နိုင်တယ်ဆိုပေမယ့် ပထမဆုံးအကြိမ်လေ။နောက်ပြီး ကိုယ့်သေးနဲ့ကိုယ် ပြန်ပွတ်ရတာလေ။
သခင့်peeဆိုရင်တော့ ခုလိုမဖြစ်မှာ ကျိန်းသေတာပေါ့။သခင့်peeနဲ့ ပွတ်ချင်ပေမယ့် သောက်ချင်ပေမယ့် masterနဲ့ ကိုယ်နဲ့က ရေမြေတွေခြားနေတာမို့ ကွန်ပြူ တာထဲကနေ လှမ်းပန်းလို့ပဲရမယ်။
"အဲအတိုင်း မျက်နှာကို ပွတ်နေပြီး ကပ်ထား"
သူရဘုန်းဝင့် ဘာမှပြန်မဖြေနိုင်ဘဲ ဒီအတိုင်း သေးစိုသဘက်စောင်ကို မျက်နှာ ကပ်ပြီး 
မျက်နှာရေသုတ်သလိုမျိုး ပွတ်ရသည်။
"Good boy တော်တယ်ခွေးလေး ကဲ လက်စသတ်ကြတာပေါ့ ထုလိုက်တော့ အရည်တွေက အဲသဘက်စောင်ပေါ် ကျအောင်ထု"
"ဟုတ်ကဲ့ သခင် ခုလိုချီုးကျူ းတဲ့အတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်"
သူရဘုန်းဝင့်လည်းကျေးဇူးတင်စကားပြောပြီး သဘက်စောင်ကို computerရှေ့မှာ ကြမ်းပြင်မှာ ဖြန့်ခင်းလိုက်သည်။ပြီးတော့ အဲရှေ့မှာ ဒူးထောက်ပြီး စထုတော့၏။
စplayတည်းက feelတွေအရမ်းတက်ပြီး ပြီးချင်ချင်ဖြစ်နေတာမလို့ အရမ်းကြာကြာကြီးထုစရာမလိုပါ။
သခင်ကတော့ ဟိုဘက်မှာ ထိုင်ခုံပေါ်ထိုင်ပြီး ဆေးလိပ်သောက်ရင်း ကြည့်နေသည်။ပြီးတော့ သခင့်ရဲ့ boxerပေါ်က ဖောင်းဖောင်းကြီး။သခင်လည်း ကျိန်းသေပေါက်ထန်နေမှာ။
ခုလို အောက်ခံဘောင်းဘီပေါ်က မြင်ရတာတောင် ဖောင်းကားနေတာ။ဘယ်လောက်များကြီးလိမ့်မလဲ မသိဘူး။မြင်ချင်တာတော့ အမှန်။
ဘောင်းဘီချွတ်ပြပါ သခင်လို့ မပြောရဲတာလည်း နောက်ထပ် အမှန်တစ်ခု။
ပထမဆုံးအကြိမ်မလို့ သခင်ပြောသလို ဘာမှ မစဉ်းစားဘဲ ခိုင်းတဲ့အတိုင်း လုပ်ဆိုတဲ့ စကားကိုတော့ နားမထောင်နိုင်သေးဘဲ
တွေးမိတွေးရာ တွေးမိပေမယ့် သခင့်အပေါ်မှာ ရိုသေတဲ့စိတ် ချစ်ကြောက်တဲ့ စိတ်တွေ ရင်ထဲ ပေါက်ဖွားလာတာတော့ လုံးဝ ငြင်းလို့ မရတဲ့အချက်။
ဖြစ်နိုင်ရင် တစ်သက်လုံးစာအတွက် သခင့်ခြေထောက်အောက်မှာပဲ ခစားနေချင်တာ။သခင်သည်သာ ကိုးကွယ်ရာ။သခင်သည်သာ သူရဘုန်းဝင့်ကို မလွန်ဆန်နိုင်တဲ့ အမိန့်တွေကို ပေးနိုင်တဲ့ တစ်ဦးတည်းသောသူ။သူရဘုန်းဝင့်အနေနဲ့လည်း သခင်ဘာခိုင်းခိုင်း လုပ်ဖို့ ဝန်လေးနေမှာမဟုတ်ဘူး။
အဲလိုစိတ်တွေက အရင်တုန်းက သူရဘုန်းဝင့်မှာ မရှိခဲ့ဘူး။ခု playတော့မှ သခင့်ရဲ့ အသံ ၊ မာန် ၊ ဟန် ၊ ပုံစံ စတဲ့ စတဲ့ characteristics တွေကြောင့် 
ဖြစ်ပေါ်လာတဲ့ စိတ်ခံစားချက်တွေ။သူရဘုန်းဝင့်ရဲ့ ပထမဆုံးအကြိမ်က သခင့်ကြောင့် အကုန် ပြီးပြည့်စုံခဲ့သည်။onlineပေါ်က playရင် ဘယ်လိုလုပ် feelလာမှာလဲ တွေးခဲ့သမျှ သခင်နဲ့တွေ့တော့ သူရဘုန်းဝင့် လက်မြှောက်လိုက်ရသည်။
Onlineပေါ်က playတာတောင် ဒီလို ခံစားချက်တွေ ပေးနိုင်ရင် အပြင်မှာ playရင် ဘယ်လိုများနေလိမ့်မလဲ။ဖြစ်နိုင်ရင် ခုချက်ချင်းတောင် သခင်နဲ့ အပြင်မှာ playချင်နေပြီ။
လက်ကလည်း သခင်ရဲ့ အောက်ပိုင်းကို မျက်တောင် မခတ်ကြည့်ရင်း ထုနေမိသည်။သခင့်ရဲ့ အောက်ပိုင်းကို ကြည့်နေရင်း အပေါ်ကို မျက်လုံးရောက်သွားတော့ သခင့်ရဲ့ ညို့ဓာတ်အပြည့်နဲ့ မျက်ဝန်းတစ်စုံ။
နှစ်ယောက်သား eye contactဖြစ်သွားသည်။သိုသော် 2secondတောင် မကြာပါ။သခင်နဲ့ မျက်လုံးချင်း စုံအောင် မကြည့်ရဲတာမို့ ချက်ချင်း ခေါင်းပြန်ငုံ့လိုက်ရ၏။ကြည့်နေရင်း ဘယ်လိုခံစားချက်မှန်းလည်းမသိဘူး။တဖြည်းဖြည်း ကြောက်လာတာ။
Slave moodထဲ လုံးဝဝင်နေလို့များလား။ကိုယ်ကိုကိုယ် ခွေးကျွန်ဆိုတဲ့ စိတ်ကြောင့်များလား။အဲတာကြောင့် သခင့်ကို မကြည့်ရဲတာလား။
အပြင်မှာ တစ်ခါမှ မတွေ့ဖူးတာမလို့ ခုလို eye contactက သူရဘုန်းဝင့်အတွက် ပထမဆုံးအကြိမ်ပဲ။ပြီးတော့ နောက်ဆုံးအကြိမ်လို့ပြောရင်လည်း မှန်သည်။
တစ်ကယ်မကြည့်ရဲတာပါ။ဘယ်လိုခံစားချက်လဲဆိုတာ ရေးကို မပြောတတ်တော့ဘူး။
"အာ့....."
အဲအချိန်မှာပဲ သူရဘုန်းဝင့် ပြီးမြောက်ခြင်းအဆင့်ကို ရောက်သွားသည်။အရည်တွေလည်း သဘက်စောင်ပေါ် ပန်းထွက်ကုန်၏။
ပြီးပြီးချင်းမလို့ ခနတော့ မျက်လုံးမှိတ်ပြီး အနားယူလိုက်ရသည်။ရင်ဘတ်ကလည်း နိမ့်ချည်မြင့်ချည်ဖြစ်လျက် ရင်တွေလည်း အရမ်းခုန်နေရတာ ခုထိ ပုံမှန်မဖြစ်သေး။
"အဲတာကို ယက်လိုက်"
"ဟုတ်ကဲ့ သခင်"
အမှန်အတိုင်းပြောရရင် သူရဘုန်းဝင့်စိတ်မပါတော့ပါ။သိတယ်မလား ထုပြီးသွားစိတ်က ကျသွားရောလေ။ကိုယ့်ဟာကို ပြန်ယက်ရမယ်ဆိုရင် ပိုဆိုးပေါ့။ဒါပေမယ့်လည်း သူရဘုန်းဝင့် ကုန်းယက်လိုက်သည်။
သေးအရသာရော လီးရည်အရသာရော နှစ်ခု ရောနေတာမလို့ အရသာကတော့ တော်တော်ဆိုးသည်။စိတ်က ကျသွားတော့ ပိုဆိုး၏။ဒါပေမယ့် ပြီးအောင် မြန်မြန် ယက်ပြီး မျိုချလိုက်သည်။
"တော်တယ် ခွေးလေး ဒီနေ့တော့ ဒီလောက်ပဲ"
"ဟုတ် သခင်"
"အဆင်ပြေလား ညီ"
"ဟုတ် ပြေတယ် အစ်ကို"
သခင့်ဖက်မှ ညီဟု စသုံးတာဖြစ်သောကြောင့် သူရဘုန်းဝင့်လည်း အစ်ကိုလို့ပြန်သုံးလိုက်သည်။
"အင်း မပြေတာရှိရင်ပြောနော် ညီ မကြိုက်တာဆို အစ်ကို မလုပ်ခိုင်းဘူး"
"ဟုတ် ရတယ် အစ်ကို အဆင်ပြေတယ်။ကျနော် အကုန်ကြိုက်တယ် ဟီး...."
"အင်း အဲဒါဆို ဒါပဲ ညီလည်း သိမ်းစရာရှိတာ သိမ်းတော့"
"ဟုတ်အစ်ကို good nightနော်"
"အင်း good night"
အဲလိုနဲ့ နှစ်ယောက်သား good nightလုပ်ရင်း ဖုန်းချလိုက်ကြ၏။
To be continued
Written by khoon sint naung

U bring colour to my life (5)
ပထမဆုံး playတာကတော့ စိတ်ကျေနပ်မှုအပြည့်နဲ့ အနှောင့်အယှက်မရှိ ချောချောမွေ့မွေ့ပြီးသွားခဲ့သည်။ပထမဆုံးအကြိမ်မလို့ သခင့်အမိန့်တိုင်းကို လိုက်တော့ လုပ်နိုင်ခဲ့ပေမယ့် စိတ်ထဲကနေ တွေးချင်ရာတွေးနေမိခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် နောက်ခါတွေဆိုရင်တော့ ဘာမှ မတွေးမိအောင် ကြိုးစားမည်။
ငါ့ကိုငါ မပိုင်ဘူး ငါကခွေးတစ်ကောင် ကျွန်တစ်ကောင် သခင်မွေးမှ သခင်ကျွေးမှ စားရမယ့်ကောင်ဆိုတဲ့ စိတ်ကို moodအပြည့်ရအောင် သွင်းပြီး ကစားမည်။
နောက်ပြီး ကစားပြီးတော့ အဆင်ပြေလား ညီလို့ ပြန်မေးတဲ့ အချိန်မှာ သူရဘုန်းဝင့်ရင်ထဲ သိမ့်ခနဲ နွေးသွား၏။သခင်က ငါ့ကို အလေးထားပါလား ဆိုတဲ့စိတ် ဂရုတစိုက်ရှိပါလားဆိုတဲ့စိတ်က ရင်ထဲ ပီတိဖြစ်ရ၏။
BDSMလောကရဲ့ သူရဘုန်းဝင့်တို့လိုခွေးလေးတွေအလိုချင်ဆုံးက သခင့်ဆီက နွေးထွေးကြင်နာမှုပဲလေ။
ကြမ်းချင်သလောက်ကြမ်းပြစေ သခင့်အမိန့်မလို့ သူရဘုန်းဝင့် အကုန်လိုက်လုပ်နိုင်သည်။သို့်သော် ကြမ်းပြီးတဲ့နောက်မှာ caringတစ်ချို့တော့လိုချင်သည်။သခင်ကလည်း သူရဘုန်းဝင့်တောင်းစရာမလိုအောင် ပေးသည်။ထို့ကြောင့် သူကဘုန်းဝင့်အနေနဲ့ ကိုယ့်ကိုကိုယ်လည်း ဂုဏ်ယူရသလို ပျော်လည်း ပျော်သည်။
သွေးထွက်အောင် အရိုက်ခံရပေမယ့် caring ပြန်မရတဲ့ခွေးတွေမှ တစ်ပုံကြီးလေ။အဲအထဲမှာ သူရဘုန်းဝင့်မပါ။
သူရဘုန်းဝင့်က သခင့်အချစ်ခံခွေးလေး။
                 ........................
"ဒီနေ့ playကြမလား"
"ဟုတ် playမယ်လေ အစ်ကို"
အစ်ကို့ဖက်က playဖို့အရင် စကားစလာသည်။သူရဘုန်းဝင့်လည်း ဟိုတစ်ခါ playပြီးကတည်းက playပြီးတိုင်း playချင်နေတာဆိုပေမယ့် အစ်ကို့ကို မပြောရဲတာမို့ ငြိမ်နေရခြင်းဖြစ်သည်။
ခုလို အစ်ကိုဖက်က စကားစလာတော့ သူရဘုန်းဝင့်တို့က အမြှီးနှံ့ပြီးတော့တောင် လက်ခံဦးမှာပေါ့။
"အဲတာဆို ခု playကြမယ်လေ beltရယ် candleရယ် lighterရယ် nipple clampရယ် အရင်ပြင်ထားလိုက်"
"ဟုတ် အစ်ကို ခုပြင်လိုက်မယ်နော်"
Message ပို့ပြီးတာနဲ့ အစ်ကိုပြောတဲ့ ပစ္စည်းတွေကို ရှာဖို့ ပြင်ရသည်။ခါးပတ်ရယ် nipple clampရယ်ကတော့ closnetထဲမှာရှိပြီးသား။မရှိတာက ဖယောင်းတိုင်ရယ် မီးခြစ်ရယ်။
မီးဖိုချောင်ထဲမှာတော့ ရှိသည်။တစ်ခါတစ်လေ မီးပြတ်ရင် မီးဖိုနဲ့ ချက်ရတာမလို့ အမေက ဖယောင်းတိုင် မီးခြစ်ဆောင်ထားရသည်။
ထို့ကြောင့် သူရဘုန်းဝင့် အခန်းထဲကထွက်ပြီး အောက်ထပ်သို့ ဆင်းလာခဲ့၏။
ကိုယ်စီကိုယ်စီ အခန်းထဲဝင်သွားကြသောကြောင့် ဧည့်ခန်းထဲတွင် ဘယ်သူမှ ရှိမနေတော့။သူရဘုန်းဝင့်လည်း မီးဖိုချောင်ထဲဝင်ပြီး ဖယောင်းတိုင်းမီးခြစ်ရှာရသည်။
အရမ်းအကြာကြီးတော့မရှာရ။သိပ်မကြာခင်ပဲ ုပြတင်းပေါက်ဘောင်မှာတင်ထားတဲ့ ဖယောင်းတိုင်း မီးခြစ်ကို တွေ့ရသည်။ထို့ကြောင့် အဲနှစ်ခုကို ယူပြီး အိမ်ပေါ်ထပ်ပြန်တက်ခဲ့လိုက်၏။
အခန်းထဲရောက်တော့ ကွန်ပြူ တာကို ကြမ်းပြင်ချပြီး ပစ္စည်းလေးခုကို ဘေးမှာ ထားလိုက်သည်။
ထို့နောက် ကွန်ပြူ တာရှေ့ ဒူးထောက် ကွန်ပြူ တာဖွင့် အိမ်က ဝိုင်ဖိုင်နဲ့ joinပြီး messengerထဲဝင်ပြီး အဆင်သင့်ဖြစ်ကြောင်း messageပို့ရသည်။
"အဆင်သင့်ဖြစ်ရင် ခေါ်လိုက်တော့"
"ဟုတ် အစ်ကို"
သူရဘုန်းဝင့်လည်း video callခေါ်လိုက်သည်။ခေါ်တာနဲ့ ချက်ချင်းဝင်သွားပြီး ချက်ချင်းဆိုသလို ဟိုဘက်က ကိုင်သည်။
ထုံးစံအတိုင်းထိုင်ခုံပေါ်မှာ ညဝတ်အင်္ကျီနဲ့ သခင့်ကို မြင်လိုက်ရ၏။
"ခွေးလေး "
"ဝုတ်"
"Beg"
Beg?? Begဆိုတာ တောင်းဆိုတာကို ပြောတာ ဘာတောင်းဆိုရမှာလဲ။
"I say beg"
သူရဘုန်းဝင့် စဉ်းစားနေတုန်း သခင့်က မျက်မှောင်နည်းနည်းကျုံ့ပြီး ထပ်ပြောနေပြီ။သူရဘုန်းဝင့်မှာတော့ ဘာလုပ်လို့လုပ်ရမယ်မှန်းမသိသေး။
အော် သိပြီ။ခွေးလေးတွေ မုန့်တောင်းသလို လုပ်ချင်တာလားမသိဘူး သခင်က။
ထို့ကြောင့် သူရဘုန်းဝင့် လက်နှစ်ဖက်ကို ရင်ဘတ်မှာ ကပ်ပြီး 
"ဝုတ် ဝုတ်"
"Good dog"
"ဝုတ်"
အမလေးတော်ပါသေး။begဆိုလို့ ဘာလုပ်လို့ လုပ်ရမှန်းမသိတိုင်ပတ်နေတာ။ရမ်းလုပ်လိုက်တာ မှန်သွားသည်။
"အဝတ်အစားတွေ ချွတ်လိုက်တော့"
"ဝုတ် ဝုတ်"
သူရဘုန်းဝင့်လည်း မတ်တပ်ရပ်ပြီး pajamasကို ချွတ်လိုက်သည်။ပြီးတော့ ဒူးပြန်ထောက်လိုက်၏။သူရဘုန်းဝင့်ကတော့ ပြောမနေနဲ့တော့ အဝတ်အစားချွတ်ရမယ်ဆိုကတည်းက လီးကတောင်နေတာ။
ဒူးထောက်လိုက်တော့ လီးက ထိုးထိုးထောင်ထောင်နဲ့မလို့ သခင့်ကို အမြှောက်နဲ့ ချိန်ထားသလိုပဲ။
"ဆယ်ခါ ကန်တော့ နောက်မှတ်ထား စကစားတော့မယ်ဆိုတာနဲ့ အရင်ဆုံး ၁၀ခါ ကန်တော့ရမယ် ကြားလား"
"ဝုတ် ဝုတ် သခင့်ကို ကန်တော့ပါတယ်
သခင့်ကို ကန်တော့ပါတယ်
သခင့်ကို ကန်တော့ပါတယ်
.
.
.
.
.
.
ပါးစပ်က တစ်ခါပြောလိုက် တစ်ခါ ကန်တော့လိုက်နဲ့ ဆယ်ခါပြည့်အောင် ကန်တော့လိုက်သည်။
"နို့သီးကို ကလစ်နဲ့ ညှပ်လိုက်"
ဝုတ်
သူရဘုန်းဝင့်လည်း ဘေးမှာ ချထားတဲ့ nipple clampကို ယူပြီး နို့သီးမှာ ညှပ်လိုက်သည်။
"ဒီနေ့lesson တစ်ခု ထပ်တက်မယ် pain with cum"
ဝုတ် 
သခင်က pain with cumကို တစ်လုံးခိင်းပြောသွားသည်။သူရဘုန်းဝင့်ကတော့ အရမ်း စိတ်ဝင်စားနေပြီ။သခင်ရယ် အရမ်းမိုက်တာပဲ။တစ်ခါမှ မကြားဖူးတဲ့ အကွက်ဆန်းတွေ အရမ်းသုံး။
"အရင်ဆုံး သွေးပူလေ့ကျင့်ခန်းလေး အရ်ငလုပ်ရအောင် ပါးကို ဟိုဖက်ငါးချက် ဒီဖက်ငါးချက် ရိုက်"
"ဝုတ်"
ဖြန်း ဖြန်း ဖြန်း ဖြန်း ဖြန်း 
သခင့်စကားဆုံးတာနဲ့ ကိုယ့်ပါးကိုယ် ဆက်တိုက် ၅ချက် မရပ်မနား ခပ်ပြင်းပြင်း ရိုက်လိုက်သည်။
ဖြန်း ဖြန်း ဖြန်း ဖြန်း ဖြန်း
ဟိုဘက်ပြီးတာနဲ့ ဒီဖက်ကိုလည်း ငါးချက်ဆက်တိုက်ရိုက်လိုက်၏။
"တော်တယ် ဟိုတစ်နေ့ကလို မနားဘဲ ဆက်တိုက်ရိုက်နိုင်တယ်"
"ချီးကျူ းတဲ့အတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ် သခင်"
"ဖယောင်းတိုင်ကို မီးညှိလိုက်"
"ဟုတ်ကဲ့ သခင်"
သူရဘုန်းဝင့်လည်း ဖယောင်းတိုင်ကို မီးညှိလိုက်၏။
"ပေါင်ပေါ်ကို ဟိုဘက်တစ်စက် ဒီဘက်တစ်စက်ချ"
"ဟုတ်ကဲ့ သခင်"
သူရဘုန်းဝင့်လည်း ဖယောင်းစက်ကို ညာဘက်ပေါင်ပေါ်အရင်ချလိုက်သည်။
အမလေး
စိတ်ထဲက တလိုက်မိတာပါ။လူကတော့ တုန်တက်သွားတာပဲ။တစ်ခါမှလည်း ဖယောင်းမချဖူး ပြီးတော့ ပေါင်ဆိုတာက နေမထိ လေမထိမလို့ စပ်ဖျဉ်းသွားရတာတော့ အမှန်။
လက်ပေါ်ကိုတော့ ငယ်ငယ်က စမ်းပြီး ဖယောင်းစက်ချဖူးသည်။လက်ဖဝါးဆိုတာက အသားမာမလို့ အရမ်းမပူဘဲ ခံနိုင်၏။
ပေါင်ကိုတော့ ခုမှ ချဖူးတာမလို့ ပထမဆုံးမြည်းကြည့်ဖူးတာပေါ့ အရသာကို။
"ခံနိုင်လား"
"ဟုတ် ခံနိုင်ပါတယ် သခင်"
"အဲတာဆို ဟိုဘက် လေးငါးစက် ဒီဖက် လေးငါးစက် ဆက်ချ"
"ဟုတ်ကဲ့ သခင်"
သူရဘုန်းဝင့်လည်း ဟိုဘက်ပေါင်ပေါ် ငါးစက် ဒီဘက်ပေါင်ပေါ် ငါးစက် ဒီဘက်ပေါင်ပေါ်ငါးစက် ဆက်ချလိုက်သည်။လူကတော့ တစ်စက်ချတိုင်း တစ်စက်တုန်တက်သွားတာပဲ။
To be continued
Written by khoon sint naung


U bring colour to my life (6)
"နံရံမှီပြီး ခြေဆင်းထိုင်လိုက်"
"ဟုတ်ကဲ့ သခင်"
ပေါင်ပေါ်ကို ဖယောင်းစက်ချပြီးတော့ သခင်က အမိန့်ထပ်ပေးတာမလို့ သူရဘုန်းဝင့်လည်း သခင်ခိုင်းတဲ့ positionအတိုင်းနေလိုက်သည်။
သူရဘုန်းဝင့် အသင့်ပြင်ဆင်နေချိန်မှာ သခင်ကလည်း အငြိမ်မနေပါ။ထုံးစံအတိုင်း ညဝတ် အကျႌ ဘောင်းဘီတို့ကို ချွတ်နေ၏။
ဘောင်းဘီချွတ်လိုက်တော့ grey colour underwearနဲ့ သခင့်ခန္ဓာကိုယ် လိုက်လိုက်ဖက်ဖက်ရှိနေ၏။ပထမတစ်ခါတုန်းကတည်းက မြင်ခဲ့ရပေမယ့် သခင်ရဲ့ body structureက ဘယ်နှစ်ခါ ကြည့်ကြည့်ကို မဝနိုင်ပါ။
သန့်ပြန့် ခန့်ညားနေတဲ့ သူရဘုန်းဝင့်ရဲ့သခင်။ဒီလို သခင်မျိုးကို ငါ သခင်တော်ထားရပါလား တွေးမိတော့ လှိုက်တက်လာတဲ့ ပီတိအဟုန် ကြောင့် သူရဘုန်းဝင့်ရဲ့ မျက်နှာကြီး ဟန်မဆောင်နိုင်အောင် ပြုံးဖြီးမိသည်။
သခင်က အဝတ်အစားတွေ ဘေးပုံပြီးတာနဲ့ ခုံပေါ်ပြန်ထိုင်လိုက်ပြီး
"နို့ပေါ်ကို ဖယောင်းစက်ချ"
"ဟုတ်ကဲ့ သခင်"
နို့သီးကို clampနဲ့ ညှပ်ထားတာမလို့ အဲအပေါ်ကို ဖယောင်းစက်ချတော့ ထိပ်ပိုင်းမဲမဲနေရာလေးကိုပဲ ဖယောင်းစက်က ကျသည်။ကျန်တာကတော့ ညှပ်ပေါ်ကို ကျ၏။
သူရဘုန်းဝင့်ကတော့ တစ်ချို့တွေရေးသလိုမျိုး ပန်းရောင်နို့သီးဆူဆူ ပြည့်ပြည့်လေး ဘာညာမဟုတ်ပါ။မဲသည်။အသားဖြူ ဖြူ ပြည့်ပြည့်ပေါ်မှာ နို့သီးက မဲနေ၏။
နို့သီးက အစကတည်းက ကလစ်နဲ့ ညှပ်ထားလို့ နာနေတာမလို့ ခု ဖယောင်းစက်ထပ်ချတော့ အရမ်းထူးထူးခြားခြားကြီး နာမနေတော့ပါ။
ခံလို့တောင် ကောင်းသလိုပဲ။သူရဘုန်းဝင့်ကတော့ ကြိုက်သည်။
ဟိုဘက်ချလိုက် ဒီဘက်ချလိုက်နဲ့ နို့ ရုပ်လုံးမပေါ်တော့ဘဲ ဖယောင်းလွှာတစ်ထပ် ခံထားသလိုဖြစ်နေ၏။
"ဗိုက်ပေါ်ကို ဆက်ချ"
"ဟုတ်ကဲ့ သခင်"
ဗိုက်ပေါ်ကို ဆက်ချတော့ တစ်ချက် ချလိုက်တိုင်း တစ်စက် လူက တုန်တက်သွားရသည်။
တစ်ကယ်ပါ။တစ်ကယ်ကို စပ်ဖျဉ်းတက်သွားရတာ။
ဖယောင်းစက်ကိုလည်းဆက်တိုက်ချနေသလို လူကလည်း ဓာတ်လိုက်သလို တွန့်ခနဲ တွန့်ခနဲ ဆက်တိုက်ဖြစ်နေရသည်။
"လီးကိုပေါ်ချတော့"
"ဗျာ အဲတာက"
"ဘာလဲ မရဘူးလား"
"ဟုတ် သခင် ကြောက်လို့"
"ထားတော့ အဲတာဆို ဆီးခုံပေါ်ပဲ ချတော့"
"ဟုတ်ကဲ့ သခင်"
သခင်ခိုင်းတဲ့အတိုင်း တစ်သွေမတိမ်းလုပ်ဖို့ ဆုံးဖြတ်ထားပေမယ့် ဒီတစ်ခုကိုတော့ သူရဘုန်းဝင့် တကယ်ကြောက်လို့ပါ။ဒါပေမယ့် သခင်နဲ့ လူကိုယ်တိုင်playရင် သခင်ကိုယ်တိုင် အတင်းအကြပ် လုပ်မယ်ဆိုရင်တော့ ခံနိုင်မယ်ထင်သည်။ခုတော့ ကိုယ်ဘာသာကိုယ် လုပ်နေရတာမလို့ တကယ်ကြောက်ရ၏။
သူရဘုန်းဝင့်လည်း ဟိုတစ်ခါ ရိတ်ထားလို့ အမွေးငုတ်စိလေးတွေ ထွက်နေတဲ့ ဆီးခုံပေါ်ကို ဆက်ချလိုက်သည်။ဗိုက်ပေါ်ကို ချသလို ဆီးခုံကလည်း ချလိုက်တိုင်း တုန်တုန်တက်သွားရသည်။
ဒါပေမယ့် သူရဘုန်းဝင့်ခံနိုင်တဲ့ အတိုင်းအတာ အတွင်းထဲမှာမလို့ ကိစ္စမရှိ ဆက်ချနေလိုက်သည်။
ခုဆိုရင် သူရဘုန်းဝင့်ရဲ့ ရှေ့ခြမ်းတစ်ခုလုံးနီးပါး ဖယောင်းစက်တွေ ပြည့်နေပြီ။နောက်ကျလေလေ ဖယောင်းလွှာတွေ ဖြစ်လာပြီး အဲအပေါ်ကို ဆက်ချတာမလို့ စစချင်းလောက် မပူတော့ပါ။
"တော်ပြီ နို့ပေါ်ကို ချနေပြီး ထုလိုက်တော့"
"ဟုတ်ကဲ့ သခင်"
သူရဘုန်းဝင့်လည်း ဆီးခုံပေါ်ကနေ နို့ပေါ်ကို နေရာ ပြန်ပြောင်းလိုက်ပြီး ကျန်တဲ့ လက်တစ်ဖက်က တောင်နေတဲ့ လီးကို ကိုင်ပြီး ထုလိုက်သည်။
နို့သီးဆီက ကလစ်နဲ့ ညှပ်ထားလို့ နာတဲ့နာကျင်မှု ၊ ဖယောင်းစက်ဆီက အပူဒဏ်
Pleasure from painပေါ့။
နောက်တစ်ခုက pleasure from musterbation။
Pleasureနှစ်ခုပေါင်းပြီး သူရဘုန်းဝင့်ကတော့ အရမ်းသာယာနေပြီ။ပိုပြီးသာယာစေတာက ရှေ့တည့်တည့်ကွန်ပြူ တာဆီက သခင့်ရဲ့ half naked body။
သူရဘုန်းဝင့်ရဲ့ ရှေ့တည့်တည့်သာ သခင် လူကိုယ်တိုင်ရှိနေရင် သူရဘုန်းဝင့် ပြေးယက်မိမှာလားတောင် မသိဘူး။ဘယ်လိုပြောရမလဲ သူရဘုန်းဝင့်မှာ underwear fetishရှိတယ်လို့ ပြောရမလား။
အောက်ခံဘောင်းဘီကို ပါးစပ်နဲ့ကိုက်ချွတ်ရတာတို့ ယက်ရတာတို့ နမ်းရတာတို့ဆိုရင် အရမ်းကြိုက်သည်။သခင်လို body typeမျိုးဆိုရင် ပိုပြီးတော့ ရူးခါစေသည်။
သို့သော် သူရဘုန်းဝင့်မှာ မြင်သာမြင်မကြင်ရပါ။ကွန်ပြူ တာထဲကပဲ ကြည့်ရင်း ထုနေရ၏။ကြည့်ပြီးတော့ ထုတာလည်း ထန်တာပါပဲ။
ကိုယ်ဖြစ်ချင်နေတဲ့ လိုချင်နေတဲ့ ပုံစံမျိုးလေးကို ပြောပြရုံပါ။
"အာ့....."
၂မိနစ်တောင် မကြာလောက်ဘူးထင်သည်။ထုပြီးချက်ချင်းလိုလို အရည်တွေ ပန်းထွက်ကုန်၏။နံရံမှီ ခြေထောက်ဆင်းရင်းထုနေတာမလို့ လီးက အပေါ်ထောင်နေတာမလို့ အရည်တွေက အပေါ်ပန်းတက်ပြီး သူရဘုန်းဝင့်ဗိုက်ပေါ်ကို ကျသည်။
"လက်နဲ့သပ်ပြီး ယက်လိုက်"
"ဟုတ်ကဲ့ သခင်"
နို့ပေါ်ဖယောင်းစက်ချနေတာကို ရပ်လိုက်ပြီး ဘေးမှာချလိုက်သည်။ပြီးတော့ ဗိုက်ပေါ်က ကိုယ့်အရည်ကိုယ် လက်ညိုးနဲ့သပ်ယူပြီး ယက်လိုက်၏။
အရည်သောက်လို့ကုန်တော့ သခင်က ပြောသည်။
"ဒီနေ့တော့ ဒီလောက်ပဲ ခွေးလေး သခင့်ဆီက ဆုလိုချင်သေးလား"
"ဟုတ်ကဲ့ သခင် လိုချင်ပါတယ်"
သခင့်စကားကြားတာနဲ့ ခြေကုန်လက်ပန်းကျနေတဲ့ ပုံစံကနေ မျက်လုံးတွေက ဘလင်းဘလင်းပြန်ဖြစ်သွားတာမလို့ သခင်က ပြုံးသည်။
လိုချင်တာပေါ့။ကိုယ့်သခင်ဆီကရတဲ့ ဆုဆိုတာ သူရဘုန်းဝင့်တို့လို ခွေးလေးတွေအတွက် ဘုရားသခင်ဆီက blessingတစ်ခုလိုပဲ။
"လာ ကွန်ပြူ တာနား နဖူးကပ်လိုက် နဖူးလေး နမ်းမလို့ "
"ဟုတ်ကဲ့ သခင်"
သူရဘုန်းဝင့်လည်း နံရံမှီထားရာကနေ ကွန်ပြူ နား အမြန်သွားလိုက်သည်။
သူရဘုန်းဝင့်မျက်နှာက ကွန်ပြူ တာနားရောက်တော့ သခင်ကလည်း အနားတိုးပြီး သူရဘုန်းဝင့်နဖူးနေရာလေးအား နမ်း၏။
တကယ်ပါ သူရဘုန်းဝင့် ဘာပြောလို့ ပြောရမှန်းကို မသိတော့ဘူး။ပျော်တာဆိုတာလေ ပျော်တာကို အရမ်းပျော်ပြီးရင်ကို ပျော်လွန်းလို့ ပျော်ပြီးရင်းကို ပျော်နေတော့တာပဲ။
အဲဒီအချိန်မှာပဲ သူရဘုန်းဝင့် တွေးမိတာက ငါ တော်တော်ကံကောင်းပါလားလို့ ခုလိုသခင်မျိုးကို ပိုင်ဆိုင်ထားရတဲ့ ငါ့လိုလူ ဇဗ္ဗူ မှာရော ရှိသေးရဲ့လားလို့။
မြန်မာပြည်bdsm realmမှာ တစ်နပ်စားတွေ အရမ်းပေါတာကိုမှ ခုလို နွေးထွေးကြင်နာတဲ့ သခင်မျိုးနဲ့ သူရဘုန်းဝင့်တွေ့ခဲ့ရတာ ဆုံခဲ့ရတာ ကြုံခဲ့ရတာ သခင်တော်ခွင့်ရခဲ့တာ။
တကယ်ပါ တကယ်ကို ပျော်လွန်းလို့ ဘာရေးလို့ ရေးရမှန်းမသိတော့ဘူး။တော်ပြီ ဒီလောက်ပဲ။
To be continued
Written by khoon sint naung


U bring colour to my life (7)
ခြေလှမ်းတွေသွက်နေသည်။အရာအားလုံးက ပုံမှန်ဖြစ်နေပေမယ့် မပုံမှန်တာက သူရဘုန်းဝင့်ရဲ့ brainနဲ့ mind။သီချင်းပဲ အော်ဆိုချင်သလိုလို ထပဲ ကချင်သလိုလို။
ခုနက ယောက်ဖတွေနဲ့အတူ ဝိုင်းထိုင်ပြီး ခု ကိုယ့်အခန်းကိုယ် ပြန်လာတာဖြစ်၏။ယောက်ဖကတော့ တစ်ဝမ်းကွဲယောက်ဖရော ယောက်ဖအရင်းရော အကုန်ပါသည်။ပုံမှန်ဆိုရင် တစ်နေလုံးနေလို့ စကားတစ်ခွန်းမပြောဖြစ်တဲ့ သူတို့နဲ့ 
ဘီယာလေးဝင်တော့ စကားပြောကောင်းလိုက်တာဆိုတာ ဝိုင်းကနေတောင်မထချင်တော့ဘူး။
အစ်မကတောင် လာပြောရသည်။နင့်အသံချည်းပဲ ဆူညံနေတာပဲတဲ့ အသံလျော့ဦးတော့။
ခါတိုင်း သူရဘုန်းဝင့်စကားပြောရင် မျက်နှာချင်းဆိုင်မှာ ထိုင်နေတဲ့သူတောင် နားမလည်လို့ ပြန်မေးရတာမျိုး။
ခုတော့ ကိုယ့်အသံကို ကျယ်မှန်းလည်းမသိ တိုးမှန်းလည်း နားမလည်။
ဝရန်တာမှာ ထွက်သောက်ပြီး ညတော်တော်နက်တော့မှ ကိုယ့်အခန်းကိုယ် ပြန်လာကြတာဖြစ်သည်။ကိုယ့်အခန်းကို ပြန်လာပေမယ့် လက်ထဲမှာ coronaတစ်ဘူးတော့ ပါလာသေး၏။
ဘီယာလေးတမော့မော့နဲ့ အခန်းထဲရောက်တော့ ခုတင်ပေါ် ဘုန်းခနဲ တက်လှဲလိုက်ပြီး ဖုန်းကို ယူဖွင့်လိုက်သည်။ 
facebookဖွင့်ပြီး new feedပွတ်တော့ ပုံမှန်ဆိုရင် commentမပေးတတ်တဲ့ သူရဘုန်းဝင့် ခုတော့ မြင်သမျှ postတိုင်း commentလိုက်ပေးချင်နေသည်။အယ် နေဦး အစ်ကို လိုင်းသုံးနေသေးလားမသိဘူး။
messengerထဲဝင်ကြည့်လိုက်တော့ အစ်ကို့အကောင့်က မီးစိမ်းနေ၏။သူရဘုန်းဝင့်လည်း ရည်ရွယ်ချက်မရှိ တစ်ချက်ပြုံးလိုက်မိပြီး
"hey အစ်ကို"
"အင်း ညီ"
"မအိပ်သေးဘူးလား"
"အင်း မအိပ်သေးဘူး"
"အစ်ကိုကလေ ကစားရင်လေ သိပ်မကြမ်းဘူးနော့ 
ဘာလဲ မplayတတ်ဘူးလား"
"ညီမူးနေရင် အိပ်လိုက်တော့လေ"
  ယောက်ဖတွေနဲ့ ဒီနေ့သောက်မယ့်အကြောင်းကို reportတင်ထားပြီး ဖြစ်သောကြောင့် သူရဘုန်းဝင့် မူးနေမှာကို အစ်ကို သိသည်။ထို့ကြောင့် အိပ်ဖို့ ပြောခြင်း ဖြစ်သည်။
"အစ်ကို စကားလမ်းကြောင်းမလွှဲနဲ့ ညီအခု ဖုန်းဆက်မယ် အစ်ကိုကိုင်"
ပြောပြီးတာနဲ့ audio callခလုတ်ကို နှိပ်လိုက်သည်။ ဟိုဖက်ကို ချက်ချင်း ဝင်သွားပေမယ့် ချက်ချင်းမကိုင်။တော်တော်လေး ကြာမှ ကိုင်သည်။
"အစ်ကို့ညီမေးတာ ဖြေလေ အစ်ကိုမplayတတ်ဘူးမလား"
"ဘာလို့ playတတ်ဘူး ထင်ရတာလဲ ညီက"
"အစ်ကိုplayတာတွေက ကြမ်းမှ မကြမ်းတာပဲ child playအကွက်ကလေးတွေ မဟုတ်ဘူး မဟုတ်ဘူး baby play အကွက်တွေ ဟွန့်"
"ဟုတ်လား ကိုယ်က baby playအကွက်ကလေးတွေပဲ သုံးတယ်ပေါ့ ဟုတ်လား"
"ဝုတ်တယ်"
"ဟုတ်ပြီ ခုအိပ်လိုက်တော့ ကိုယ် ဖုန်းချလိုက်မယ် "
"ဟေး ဟေး နေဦးလေ ညီပြောလို့တောင် မပြီးသေးဘူး ခင်ဗျား လူကြီးလူကောင်းဆိုရင် စကားပြောနေတုန်း ဖုန်းချမပစ်ရဘူးလေ"
"ကိုယ်က လူကြီး လူကောင်းမှ မဟုတ်တာ"
"ဘာလဲ လူကြီးလူကောင်းမဟုတ်ရင် ကလေကချေ အုတ်ကြားမြက်ပေါက်လား "
"ဘာပြောတာ"
"ကလေကချေ အုတ်ကြားမြက်ပေါက်လားလို့ ကလေကချေ အုတ်ကြားမြက်ပေါက် ဓာတ်တိုင်သေးပန်းဆိုရင် သခင်မတော်နိုင်ဘူးနော် ကျနော်က
ဝု...နေဦး အန်ချင်လာလို့ ဝု....."
ပြောနေတုန်းမှာပဲ အိမ်သာကို အမြန်ပြေးရသည်။ အိမ်သာရောက်တော့ အဖုံးဖွင့်ပြီး ဘယ်လိုမှ မနေနိုင်တော့ဘဲ သောက်ထားသမျှ အကုန်အန်ချရတော့၏။
"အော့....ဝေါ့....."
အချိန်အတော်ကြာ မျက်ရည်ဝဲလောက်အောင် အန်ချပြီးတော့ ခေါင်းထဲ အတော်ရှင်းသွား၏။လူကလည်းနေသာထိုင်သာ ဖြစ်သွားသည်။
ပြီးတော့ လက်ထဲမှာ ခုထိ ဆုပ်ကိုင်ထားတဲ့ ဖုန်းကို ကြည့်လိုက်တော့ ဟိုဖက်က ဖုန်းချသွားတာ ကြာလှပြီ။message လေးတောင်ပို့ထား၏။အန်ပြီးရင် အိပ်လိုက်တော့တဲ့။ပြီးတော့ မီးစိမ်းလေး ပျောက်ပြီး 2minutes agoတဲ့။
လူကတော့ နည်းနည်းလေး မချင့်မရဲဖြစ်သွားမိသည်။ဟုတ်တယ် ပြောလို့တောင် မပြီးသေဘူး ဖုန်းချပစ်တာကို။
အဲတာကြောင့်မလို့ မျက်နှာပုတ်ပုတ်နဲ့ပဲ ပလုတ်ကျင်း အိပ်ရာဆီပြန်လာပြီး လှဲအိပ်လိုက်တော့၏။
                .......................
သူရဘုန်းဝင့် အိပ်ရာက နိုးလာသည်။နေကတော့ တော်တော်ကို လင်းနေတာမလို့ အိပ်ချင်မှုံစုံဝါးနဲ့ ဖုန်းက နာရီကို ကြည့်လိုက်၏။
၁၀နာရီ
နာရီကြည့်ပြီးတော့ အိပ်ရာထဲ မျက်လုံးမှေးရင်းပြန်လှဲလိုက်သည်။ညက သောက်ထားတာမလို့ ခေါင်းကတော့ နည်းနည်းကိုက်နေသေး၏။
ညကလည်း ၃နာရီကြီး ရေအရမ်းဆာလာတာမလို့ ထသောက်ရသေးသည်။ခုလည်း ရေနည်းနည်းထပ်ဆာလာပြန်တာမလို့ မှေးနေတာကနေ ထပြီး အိပ်ရာဘေးက ရေဘူးကိုယူကာ ထ မော့လိုက်သည်။
သူရဘုန်းဝင့်အကျင့်ကိုက အိပ်ရာဘေး ရေဘူးဆောင်ထားတတ်တာမလို့ တကူးတက မီးဖိုချောင် သွားစရာမလိုဘဲ ကောက်ယူ ထမော့လိုက်ရုံသာဖြစ်သည်။
ရေသောက်ပြီးတော့ အိပ်ရာထဲ ပြန်လှဲမှေးနေလိုက်သည်။
မှေးနေရင်းကနေ ခေါင်းထဲကို ညက အကြောင်းတွေက ရုပ်ရှင်ကြည့်သလို တစ်ခုချင်း တစ်ကွက်ချင်း ပေါ်လာ၏။
"စပ"
ရုတ်တရက်ကြီး ထထိုင်မိကာ ဖုန်းကိုကောက်ဖွင့်ရသည်။လိုင်းကတော့ အမြဲတမ်း ဝိုင်ဖိုင်နဲ့ ချိတ်ထားတာမလို့ လိုင်းဖွင့်စရာမလို။messengerက kaung sit naingဆိုတဲ့အကောင့်ကို ဝင်ကြည့်လိုက်တော့ မီးစိမ်းနေ၏။
ထို့ကြောင့် "အစ်ကို ညက ညီ ပေါက်ပန်းလေးဆယ်တွေတွေ လျှောက်ပြောမိတာ တောင်းပန်ပါတယ်နော် အစ်ကို ကျနော် တောင်းပန်ပါတယ်"လို့ textလိုက်ပို့လိုက်သည်။
"အစ်ကို မအားသေးဘူး ညကျမှ ဆက်ပြောရအောင်"
"ဟုတ် အစ်ကို ကျနော် တောင်းပန်ပါတယ်နော် နှောင့်ယှက်မိရင်"
ရိုက်ပို့ပြီးတာနဲ့ ဖုန်းကိုကိုင်ပြီး တွေတွေကြီး ငိုင်ထိုင်နေမိသည်။
ဖြန်း
ကိုယ့်ပါးကို ပြန်ရိုက်လိုက်ခြင်း။
ဖြန်း
နောက်ထပ်တစ်ဖက်ကိုလည်း ထပ်ရိုက်လိုက်သည်။
ငါဘာတွေ ပြောလိုက်မိတာလဲ။ကိုယ့်masterလုပ်နေတဲ့သူကို မplayတတ်ဘူးဘာညာလျှောက်ပြောလိုက်တာ။
ဖြစ်နိုင်ရင် အစ်ကိုကိုယ်တိုင်က သူရဘုန်းဝင့်ရှေ့မှာ လူကိုယ်တိုင်ရှိရင် ချက်ချင်းဒူးထောက်ပြီး ခွင့်လွှတ်ပေးဖို့ပြောနေပြီ။
ငါ့ကို သခင်စိတ်ဆိုးပြီး စွန့်ပစ်မှာတော့ မဟုတ်ပါဘူးနော်။သခင့်ခွေးလေး မလုပ်ရတော့လောက်တဲ့အထိ သခင်စိတ်မဆိုးပါဘူးနော်။
တစ်ကယ်စိတ်ထဲက ပါလို့ ပြောတာမှ မဟုတ်တာလေ။ဒီအတိုင်းမူးလို့ လျောက်ပြောလိုက်တာကို သခင် ခွင့်လွတ်ပေးလောက်တယ်မလား။သခင်က သဘောကောင်းပါတယ်။
အဲလိုကြီး စွန့်ပစ်တာတွေ slaveမလုပ်ရတော့တာတွေ အား...........
မြန်မြန်ညရောက်ချင်နေပြီ။သခင်ဘာပြောမလဲ ဆိုတာ အရမ်းသိချင်နေပြီ အဟင့်။
သခင် ခွင့်လွှတ်လောက်တယ်မလား ဟင်။
တွေးတွေးပြီး ကြောက်လို့ မြန်မြန်ညရောက်အောင် skipလုပ်လို့ရရင် ကောင်းမှာပဲ။
မဟုတ်ရင် ဒီနေတစ်နေ့လုံး မအိပ်နိုင် မစားနိုင် မနေနိုင် မထိုင်နိုင်တော့ဖြစ်တော့မှာ အဟင့်။လီးပဲ နောက်ခါ ဘယ်တော့မှ မသောက်တော့ဘူး ငါလိုးမဘီယာ။
to be continued 
written by khoon sint naung


U bring color to my life (😎
နေခင်းရောက်တော့ အစ်ကို့ဆီက messageတစ်ခုကျလာသည်။ခွက်သုံးခွက်ရယ် ချောကလက်တစ်ခုရယ်ကို ပြင်ထားတဲ့ ညစာလည်းမစားထားနဲ့တဲ့ ၉နာရီ video call တဲ့။
ပြီးတာနဲ့ ချက်ချင်း line outသွားသည်။
သူရဘုန်းဝင့်ကတော့ မီးဖိုချောင်က ခွက်သုံးခွက်ရှာ ပြီးတော့ မုန့်ဆိုင်သွားပြီး ချောကလက်ပြား ၂၅၀၀တန်တစ်ခုဝယ်ရသည်။အဲနေ့တစ်နေ့လုံးဘာမှ လုပ်ဖို့ စိတ်မပါ။zoom meetingရှိတာလည်း မတက်ဘူး။ထမင်းစားတော့လည်း ဘာမှ သိပ်မဝင်ဘူး။penthouseကားကြည့်လည်း ဒီလောက်လောင်ရတဲ့ကားတောင်မှ ကြည့်ဖို့ စိတ်မပါ။
ဖုန်းပေါ်မှာတော့ ချောင်ဆောချင်းက vilain characterတွေရဲ့ထုံးစံအတိုင်း မကောင်းတာ မှန်သမျှ အကုန်လုပ်နေပေမယ့် 
လူကတော့ ကြည့်နေရင်းတွေတွေကြီးဖြစ်နေမိသည်။မျက်လုံးကတော့ ဖုန်းပဲ ကြည့်နေတာပါ။ဒါပေမယ့် စိတ်ထဲက သခင် ငါ့ကို စွန့်ပစ်သွားရင်ဆိုတဲ့ စိတ်က sense of visionကို ဖုံးသွားတယ်ပြောရမလား။
 အဲစိတ်က ရင်ထဲမှာ တင်းကြပ်နေတာမလို့ ဖြစ်နိုင်ရင် ကလေးလေးတွေလို အော်ဟစ် ဖွင့်ထုတ် ငိုပလိုက်ချင်သည်။
အရင်တုန်းက ရည်းစားနဲ့ ပြတ်တုန်းကတောင် ဒီလောက်မခံစားရ။နေပေါ့ ဘာဖြစ်လဲ နင် ပြတ်လည်း ငါ့ကြိုက်မယ့်သူတစ်ပုံကြီးဆိုတဲ့ စိတ်နဲ့ အချေကြီး ချေလာခဲ့တဲ့ သူရဘုန်းဝင့်တစ်ယောက် သခင်နဲ့ကျမှ စွန့်ပစ်ခံရမှာ အရမ်းကြောက်နေသည်။
အယ်နေဦး ငါ့ကို သခင်က လုပ်ရမယ့်ဟာတွေကိုတောင် instructionsပေးထားတာပဲ။အဲတာ ငါ့အပေါ် သခင် စိတ်ရှိသေးလို့ပေါ့ မဟုတ်ရင် အဲလိုခိုင်းပါ့မလား။
အမလေး ငါ့မလည်း အဲလောက်ထိ ခေါင်းက တုံးသွားတာလား။အရမ်းဉာဏ်ကောင်းခဲ့တဲ့  ငါလေးပါ။ဘာကိစ္စ အဲဒါလေးတောင် တွေးမတတ်ရတာတုန်း။
မဟုတ်တာတွေ တွေးပြီး စိုးရိမ်နေတာ။overthinkingဖြစ်ပြီး overတွေ ဖြစ်နေရတာ။
ကိုယ့်ခေါင်းကို တစ်ချက်ပြန်ရိုက်လိုက်မိသည်။ကိုယ့်ဟာကိုယ်ရိုက်တာဆိုတော့ ဖွဖွလေးရိုက်တာပါ။
ဒီလောက် ရိုးရိုးရှင်းရှင်းလေးတောင် မစဉ်းစားမိတာရယ်။သူရဘုန်းဝင့် ကိုယ့်ဦးနှောက်ကိုယ် လေးစားမဆုံးတော့ဘူး။ဟုတ်တယ်လေ သခင်က သူရဘုန်းဝင့်ကို စွန့်ပစ်ဖို့ ရည်ရွယ်ချက်ရှိရင် ခွက်သုံးခွက်တွေ ချောကလက်တွေ လုပ်နေတော့မလား။ညမှ ဆက်ပြောမယ်လေ လုပ်နေတော့မလား။
တကယ်သာ စွန့်ပစ်ချင်ခဲ့ရင် မင်းကို ခွေးအဖြစ် လက်မခံနိုင်တော့ဘူး တန်းပြောတော့မှာပေါ့။ အမလေးဟယ် တစ်ကယ်ပါ။
အင်းပေါ့ အင်းပေါ့ worryတွေများတော့ overthinkingတွေဖြစ်ပြီး reasonablyမတွေးတတ်တော့တာပေါ့။
                .........................
video callခေါ်လို့ ဝင်သွားပြီး ဟိုဖက်က သခင်ကို မြင်ရတာနဲ့ 
"သခင် ကျနော်တောင်းပန်ပါတယ် မနေ့က မူးပြီးလျှောက်ပြောမိတာပါ"
အကြိမ်ကြိမ်ကန်တော့ရင်း ပြောမိသည်။
"မနေ့တုန်းက ဘာပြောတာ မplayတတ်ဘူး ဟုတ်လား အဟက်"
သခင်က တစ်ချက်ရီရင်း ပြောသည်။
"အဟင့် သခင်တောင်းပန်ပါတယ် ကျနော် မဟုတ်တာတွေ လျှောက်ပြောမိတာပါ"
ကန်တော့နေရင်းပဲ ပါးစပ်က ကရားရေလွှတ် တောင်းပန်နေမိသည်။
"မူးနေတဲ့အချိန်မှာ လူက အမှန်တရားတွေ ပြောတတ်တာမလား ဘာလဲ မင်းက ငါ့ကို သခင်မတော်ချင်တော့ဘူးလား အဲလိုတွေပြောတော့"
"မဟုတ်ပါဘူး မဟုတ်ပါဘူး ကျနော် သခင့်ရဲ့ခွေးလေး ဖြစ်ချင်ပါတယ် အဲတာတွေက လျှောက်ပြောနေတာတွေပါ တကယ်မထင်ပါနဲ့ အဟင့်"
သခင်မတော်ချင်တော့ဘူးလား စကားမှာတော့ သူရဘုန်းဝင့် ပြာပြာသလဲ တောင်းပန်ရသည်။ဘာမှလည်း မတွေးတတ်တော့သလို ဘာမှလည်း မပြောတတ်တော့။ တတွတ်တွတ်နဲ့ ဆက်တိုက်တောင်းပန်နေမိ၏။
နောက်ပြီး ဘာလို့မှန်းလဲမသိ တောင်းပန်ရင်း တောင်းပန်ရင်း လူက ငိုချင်လာသည်။စိတ်ထဲမှာလည်း သူရဘုန်းဝင့်တို့ရဲ့ master salve relationship ပြီးသွားမှာ တွေးကြောက်နေ၏။
"မင်းဖက်ကနေစပြီး relationship အဆုံးသတ်ချင်လည်းရတယ်နော် ငါ မင်းကို လက်လွှတ်လိုက်လို့ရတယ်"
"မလုပ်ပါနဲ့ သခင် အဟင့် ကျနော် တောင်းပန်ပါတယ် ခွေးလေးတွေ အပြစ်လုပ်ရင် သခင်က အပြစ်ပေးဆုံးမလို့ရပါတယ် လုံးဝတော့ မစွန့်ပစ်လိုက်ပါနဲ့နော် အဟင့် "
video callစတည်းက ခုထက်ထိ သူရဘုန်းဝင့်ကန်တော့နေတာ ဘယ်နှစ်ကြိမ်မှန်းလဲ မသိတော့။ဘယ်နှစ်ကြိမ် ကန်တော့ရ ကန်တော့ရ သူရဘုန်းဝင့် စိတ်လည်းမဝင်စားပါ။ သခင်စွန့်မပစ်ဖို့သာ အရေးကြီးနေသည်။
"ထားတော့ မင်းရဲ့ ပေါက်ပန်းလေးဆယ် လျှောက်ပြောတဲ့ ပါးစပ်ကိုပဲ အပြစ်ပေးတော့မယ် ငါပြောထားတဲ့ ချောကလက်ကို ယူပြီး အိမ်သာထဲသွား ကွန်ပြူ တာပါ ယူသွား"
"ဟု ဟုတ်ကဲ့ပါသခင် အဟင့် မစွန့်ပစ်တဲ့အတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်"
ကျေးဇူးတင်စကားပြောပြီးတာနဲ့ ချောကလက်ယူ ကွန်ပြူ တာယူပြီး အိမ်သာသွားဖို့ပြင်ရ၏။အိမ်သာကလည်း အခန်းထဲမှာပဲ ရှိတာမလို့ ၇လှမ်း ၈လှမ်းသွားရုံနဲ့ ရောက်ပြီဖြစ်သည်။ကွန်ပြူ တာကို အိမ်သာရှေ့ထားလိုက်ပြီး လူကတော့ အိမ်သာထဲ ဝင်ဒူးထောက်လိုက်သည်။
"အိမ်သာထဲရောက်ပါပြီ သခင်"
"အိမ်သာ ကြမ်းပြင်ကို နမ်းလိုက်"
"ဟုတ်ကဲ့ သခင်"
အမိန့်ရတာနဲ့ ချက်ချင်း replyပြန်ပြီး ကြမ်းပြင်ကို ငုံ့နမ်းဖို့ပြင်လိုက်၏။သူရဘုန်းဝင့် အကြိမ်ကြိမ်နင်းခဲ့တဲ့ ကြွေပြား။
အမြဲလိုလို သန့်ရှင်းရေးလုပ်တာမလို့ သန့်ရှင်းတောက်ပြောင်နေ၏။
ခုတော့ ကိုယ်နင်းခဲ့တဲ့ ကြွေပြားကိုယ် နမ်းရတော့မည်။ဘာစိတ် ဘာခံစားချက်မှ သူရဘုန်းဝင့်မှာ ရှိမနေဘူးလို့ ပြောရင် လိမ်ရာ ကျလိမ့်မည်။နည်းနည်း ပိစိလေးတော့ ရွံရ၏။percentနဲ့ တွက်ပြရရင် 0.01လောက်တော့ရွံ၏။
ကျန်တာကတော့ slave mood ဝင်နေတာကြောင့်ရော ကိုယ်က အပြစ်လုပ်ထားတယ်ဆိုတာရော သခင်ခွင့်လွှတ်အောင် နေရမယ်ဆိုတာရော သုံးခုပေါင်းပေါ့။
ကြမ်းပြင်ကို နမ်းလိုက်တာနဲ့ အေးစက်စက်ကြွေးပြားရဲ့ အထိအတွေ့က သူရဘုန်းဝင့်နှုတ်ခမ်းဆီ ကူးစက်သည်။စိုစွတ်စွတ်ကြမ်းပြင်မလို့ သူရဘုန်းဝင့် နှုတ်ခမ်းလည်း စိုသွား၏။
နမ်းပြီး သခင့်ကို ပြန်ကြည့်လိုက်ချိန်မှာ
"ခုနကပြောတဲ့ ချောကလက် ဘယ်မှာလဲ"
"ဒီမှာပါသခင်"
ချောကလက်ကို ထောင်ပြပြီး ပြောလိုက်သည်။
"အခွံခွာလိုက်"
"ဟုတ်ကဲ့ သခင်"
သူရဘုန်းဝင့်လည်း ချောကလက်ပေါ်က စက္ကူ ခွံကို ခွာရ၏။ပြီးတော့ ရွှေရောင် အပြားလေးကို ဆက်ခွာတော့ အထဲ ချောကလက်အပြားလိုက်ထွက်လာသည်။
"အိမ်သာခွက်ထဲက ရေထဲ နှစ် ပြီးရင် ကြွေခွက်နဲ့ ချောကလက်ကို လိုက်ပွတ်ပြီး စား"
to be continued
written by khoon sint naung



U bring colour to my life (9)
"ဗျာ.. ဟု ဟု ဟုတ် ဟုတ်ကဲ့ပါ သခင်"
သူရဘုန်းဝင့်အနေနဲ့ အိမ်သာကြွေပြားကို ချောကလက်နဲ့ပွတ်ပြီး စားရလိမ့်မယ်ဆိုတာ တွေးတောင် မတွေးဘူးထားတာမလို့ နည်းနည်းကြောင်သွားရသည်။
ဟုတ်သည်။ သခင်သည် သခင်သည်သာဖြစ်သည်။တစ်ခြားသူတွေ မတွေးမိမယ့် နည်းပေါင်းသောင်းခြောက်ထောင်ကို စဉ်းစားနိုင်၏။
သခင့်အမိန့်ရတာနဲ့ သူရဘုန်းဝင့်လည်း အိမ်သာကြွေခွက်ကို ချောကလက်နဲ့လိုက်ပွတ်ဖို့ပြင်ရသည်။တစ်ချက်တစ်ချက် အိမ်သာရေနဲ့လည်း တို့တို့ပေးရသေး၏။
ကြွေပြားကလည်း ရေစိုနေတာ ချောကလက်ကိုလည်း အိမ်သာရေနဲ့ တို့တို့ပေးရတာဆိုတော့ 
နှစ်ခုစလုံးက စိုစိုတွေ ဖြစ်နေတာမလို့ ချောကလက်နဲ့ပွတ်တော့ ချောကလက်ရည်တွေ ကြွေပြားမှာ ကပ်ကျန်သည်။
ခုချိန်မှာ သူရဘုန်းဝင့် ဘာခံစားနေရလဲ မေးရင် ထန်နေတယ်လို့ပဲ ဖြေနိုင်မည်။
နင့် အဲတာမဟုတ်ဘူးလေ မရွံဘူးလားမေးတာလို့ ပြန်မေးရင် 
မရွံပါ။ဘာကိစ္စရွံရမှာလဲ။ဒီအိမ်သာဆိုတာလည်း သူရဘုန်းဝင့်တစ်ယောက်ပဲ သုံးတာ။ 
အဓိက အရေးအကြီးဆုံးအချက်ကတော့ သူရဘုန်းဝင့် အရမ်းထန်နေတာပဲ။ထန်တဲ့ စိတ်က ရွံတဲ့စိတ်ကို ဖုံးသွားတယ်လို့ ပြောရမလား။
သူရဘုန်းဝင့်တစ်ကိုယ်လုံး ဆဲလ်သေးသေးလေးတွေကအစ ခုချိန်မှာ အထန်စိတ်တွေနဲ့ပဲ ပြည့်နေတယ်လို့ ပြောရင်မမှားဘူး။
အိမ်သာကြွေပြားအနှံ့ နေရာလပ်မကျန်အောင် လိုက်ပွတ်ပြီးတော့
"ပွတ်လို့ ပြီးသွားပြီ သခင်"
"စားလိုက်"
"ဟုတ်ကဲ့ သခင်"
သူရဘုန်းဝင့်လည်း သခင်အမိန့်အတိုင်း ချောကလက်ကို စားရ၏။
ဘယ်လိုနေလဲဆိုရင် ဘယ်လိုမနေဘူး။စားကောင်းတယ်။ကြိုက်တယ်။
နဂိုကမှ ချောကလက်ကြိုက်တဲ့သူမလို့ ခပ်သွက်သွက်နဲ့ မြန်မြန်ကုန်အောင် စားလိုက်သည်။
စားလို့ပြီးတော့ သခင်က 
"ရေသောက်ချင်လား"
"ဟုတ် သောက်ချင်ပါတယ် သခင်"
ချောကလက် အပြားကြီးကို စားထားရသောကြောင့် စားနေကတည်းက သူရဘုန်းဝင့် ရေဆာနေပြီဖြစ်သည်။သို့သော် သခင့်ကို ဘာမှ မပြောရဲသဖြင့် ရေဆာနေပေမယ့် ဆက်စားနေတာဖြစ်၏။ ထို့ကြောင့် ခုသခင်က မေးတော့ သောက်ချင်တဲ့အကြောင်းကို အားတက်သရော ပြန်ဖြေမိသည်။ 
"ကောင်းပြီ ခုနက ခွက်သုံးခွက် ဘယ်မှာလဲ" 
"အပြင်မှာပါ သခင်"
"သွားယူချည်"
"ဟုတ်ကဲ့ သခင်"
သူရဘုန်းဝင့်လည်း ခွက်သုံးခွက်ကို အမြန်သွားယူပြီး အိမ်သာထဲကို ပြန်လာလိုက်သည်။ကွန်ပြူတာရှေ့ရောက်တော့ ဒူးထောက်ထိုင်လိုက်ပြီး
"ယူလာပါပြီ သခင်"
"အေး ခွက်တစ်ခွက်ထဲကို သေးပေါက်ထည့်လိုက်"
"ဟုတ်ကဲ့ သခင်"
သူရဘုန်းဝင့်လည်း သခင် ဘာလုပ်ခိုင်းတော့မယ်ဆိုတာ ခန့်မှန်းမိသည်။but that's ok.
သေးသောက်တဲ့ကိစ္စဆိုတာ သူရဘုန်းဝင့် စပြီး ခွေးလုပ်မယ် စဉ်းစားကတည်းက ကြိုတွေးထားပြီးသားဖြစ်၏။
ထို့ကြောင့် တောင်နေတဲ့ လီးကို ကိုင်ပြီး ခွက်ထဲ သေးပေါက်ချလိုက်သည်။
သို့သော် သိပ်အဆင်မပြေပါ။သေးက သိပ်မထွက်ချင်။သူရဘုန်းဝင့် သေးမပေါက်ချင်လို့ မဟုတ်။လီးကတောင်နေသောကြောင့်သာ ဖြစ်သည်။
သို့သော် အားတင်းကာ လီးကိုကိုင်ပြီး သေချာ ညှစ်ပေါက်လိုက်သည်။အဲကြတော့မှ သေးထွက်လာ၏။ခွက်ထဲပေါက်ချတာမလို့ သေးပေါက်တဲ့ ထုံးစံအတိုင်း ခွက်ထဲ အမြှပ်တစီစီထနေသည်။ လီးကတောင်နေတာမလို့ ခက်ခက်ခဲခဲ ပေါက်ရသဖြင့် ခွက်တစ်ဝက်တောင်မပြည့်ဘဲ သေးပေါက်လို့ပြီးသွားသည်။
သေးပေါက်လို့ပြီးတော့ သခင့်ကို လှည့်ကြည့်လိုက်ပြီး
"ပေါက်လို့ ပြီးပါပြီ သခင်"
"သောက်လိုက်"
"ဟုတ်ကဲ့ သခင်"
သူရဘုန်းဝင့်လည်း ခွက်ကို လက်နှစ်ဖက်နဲ့ ကိုင်ပြီး သောက်ဖို့ ပြင်လိုက်၏။ခွက်အထိအတွေ့ကနေတစ်ဆင့် သေးတွေရဲ့ ပူနွေးမှုကို သူရဘုန်းဝင့် လက်ဖဝါးတွေကနေ ခံစားနေရသည်။မျက်နှာနားကပ်လိုက်တော့ အနံ့ကတော့ အရမ်းမနံ။
သူရဘုန်းဝင့်ဆိုတာ အရမ်းလှချင်ပချင်တာလေ။ဆိုတော့ မျက်နှာကိုလည်း ညတိုင်း skin careသလို တစ်နေ့ကို ရေဘူး ၅ဘူး ပုံမှန်လည်း သောက်သည်။အသားအရေကြည်လင်စိုပြေဖို့ဆိုတာ အပြင်ပိုင်းကချည်းပဲ lotionတွေ scrubတွေ လှိမ့်ပိန့်သုံးလို့မရဘူး။အတွင်းပိုင်းက လိုအပ်တဲ့ ရေပမာဏ သောက်ဖို့လည်း လိုအပ်သေး၏။
ရေ ခနခနသောက်နေတော့ သေးကလည်း ဝါမနေသလို အနံ့ဘာညာလည်း သိပ်မနံ။
ခွက်ကို ပါးစပ်နဲ့တေ့ပြီး ဖြည်းဖြည်းချင်းသောက်လိုက်သည်။ဘယ်လိုနေလည်းဆိုရင် ဘယ်လိုမနေဘူး။သေးကပူတော့ ရေနွေးသောက်ရသလိုတောင် ခံစားရသည်။
အနံ့ဘာညာကတော့ သူရဘုန်းဝင့် လျစ်လျူရှုထားနိုင်သည်။ခွေးဖြစ်မှတော့ ဘာကိစ္စ ချီးကြောက်နေရတော့မှာလဲ။
အယ် ဆောရီး ဆောရီး သူရဘုန်းဝင့်က ခွေးဆိုပေမယ့် ချီးတော့ကြောက်သည်။
သောက်လို့ပြီးတော့ ကွန်ပြူတာထဲက သခင့်ကို ကြည့်လိုက်ရာ သခင်က
"ခုကစပြီး သေးပေါက်ချင်ရင် အဲခွက်ထဲကိုပဲပေါက် အဲခွက်ပြည့်မှ အိမ်သာထဲကို ပေါက် ကြားလား"
"ဟုတ်ကဲ့ သခင်"
"ငါလိုးမသားလေး ငါကိုများ မကြမ်းဘူး ဘာညာနဲ့ ခု ဘယ်လိုနေလဲ"
"မကြမ်းဘူးလို့ ပြောမိတဲ့အတွက် တောင်းပန်ပါတယ် သခင် ခု သခင့်ကို ပိုကြောက်ပြီး ပိုလေးစားလာပါတယ်"
"ဘာဖြစ်လို့ ပိုကြောက်ရတာ"
သခင် ဘယ်လိုပဲ ညစ်ညစ်ပတ်ပတ်တွေ စားခိုင်း စားခိုင်း ကျနော် သခင့်ကို မလွန်ဆန်နိင်လို့ပါ သခင့်အသံကိုက အရင်ကထက် သြဇာပြည့်နေသလို ခံစားရလို့ပါ
"အဟက်"
သခင်က တစ်ချက်ရီသည်။အဲစကားတွေက သူရဘုန်းဝင့်အမှန်အတိုင်းပြောတာပါ။စဉ်းစားကြည့် ခုခေတ် ခုကာလမှာ သခင်က သူရဘုန်းဝင့်ကို သေနတ် နားထင်တေ့ ဓား လည်ပင်းထောက် လုပ်ခိုင်းနေတာလည်းမဟုတ်ဘဲနဲ့
သူရဘုန်းဝင့်ကိုယ်တိုင်က ကျေကျေနပ်နပ်နဲ့ လိုက်လုပ်မိနေတာ။သူရဘုန်းဝင့်ကိုယ်တိုင် ထန်နေလို့ဆိုပေမယ့် နောက်က effortမရှိရင် သူရဘုန်းဝင့်လုပ်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူးလေ။
ခု သခင်က ဆွဲဆောင်မှု ရှိတဲ့အသံ တည်ကြည်ခန့်ညားတဲ့ ရုပ်ရည် ဟန်ပန် နဲ့ သူရဘုန်းဝင့်ကို အမိန့်ပေးနေတော့ 
သူရဘုန်းဝင့်မှာ ငြင်းဆန်ဖို့ ခွန်အားမရှိတော့ဘူး။ မဟုတ်ဘူး ငြင်းကို မငြင်းရဲတော့တာ။
နောက်ပြီး မနေ့က အဖြစ်အပျက်ကြောင့်လားမသိဘူး ဒီနေ့သခင့်ရုပ်က ပိုတည်ပြီး ပိုကြောက်ဖို့ ကောင်းသလိုခံစားရတယ်။လေသံကလည်း အရင်ကထက် အေးစက်မာကျောနေတယ်။
အဲတာကြောင့် သခင့်ကို ပိုကြောက်မိတယ်လို့ ဖြေမိတာ။
to be continued
written by khoon sint naung


U bring colour to my life (10)
ခဲနဲ့ပေါက် ခဲနဲ့ပေါက် ခဲနဲ့ပေါက် ခဲနဲ့ပေါက် 
အို တိုက်ကို ခဲနဲ့ပေါက်တော့ အဘိုးကြီးထွက်လို့ကြည့်............
မီးဖိုချောင်မဝင်ခင်ကတည်းက ကြားနေရတဲ့ မေမေဖွင့်နေကြ Lခွန်းရီ၏ သီချင်းဖြစ်သည်။
မေမေက Lခွန်းရီရဲ့fanတစ်ယောက်။Lခွန်းရီရဲ့ သီချင်းတွေဆို မေမေ အမြဲတမ်းဖွင့်နေတာမလို့ သူရဘုန်းဝင့်တို့ တစ်မိသားစုလုံးအလွတ်ရနေပြီဖြစ်သည်။
အဲတာတောင် Lခွန်းရီရဲ့ သီချင်းတစ်ပုဒ်ကို စောက်မြင်ကပ်လို့ဆိုပြီး မဖွင့်တာ အတော်ကြာပြီ။
ရက်စေ့လို့ပြန်လာနေပြီ တို့ကြားရတော့ ပျော်နေပုံကိုလေ ဘေးကကြည့်နေမယ်ဆိုရင် အမှန်ပါပဲ ရူးတယ်ထင် ပွဲတိုင်းလည်းအောင်မြင်လာတယ်.....
တွေ့လား မေမေ အရင်က အဲသီချင်းကို ဘယ်လောက် ဖွင့်ခဲ့လည်းဆိုတာ သူရဘုန်းဝင့်ကိုပဲ ကြည့်တော့။သေချာနားမထောင်ဖူးဘဲ ခနခနကြားရလို့ အလွတ်တောင်ရနေပြီ။ခု အာဏာသိမ်းပြီးတော့မှ စစ်သားဆို စောက်မြင်ကပ်လို့ဆိုပြီး အဲသီချင်းကို မဖွင့်တော့တာ။
သူရဘုန်းဝင့် ခုအောက်ဆင်းလာရတာက သခင်က ထမင်းကို အခန်းထဲမှာ စားခိုင်းတာမလို့ ထမင်းဟင်း လာယူဖို့ အောက်ထပ်ဆင်းလာတာဖြစ်သည်။ကြည့်ရတာ ခုနက ခွက်သုံးခွက်ထဲက တစ်ခွက်ထဲကို ထည့်ပြီး ခွေးလိုစားရတော့မယ်ထင်တယ်။မီးဖိုချောင်ထဲ ဝင်သွားတော့ မေမေက မေးသည်။
"ထမင်းစားတော့မလား"
"အင်း သားဒီနေ့ အလုပ်မပြတ်သေးလို့ အခန်းထဲပဲ ယူစားလိုက်တော့မယ်"
"စားလေ"
"အင်း အာ့ဆို သားကို ထမင်းပြင်ပေး"
"အေး နေဦး"
လူက ဆရာဝန်တောင်ဖြစ်တော့မှာဆိုပေမယ့် ခုထိ မေမေက ထမင်းဟင်းပြင်ပေးတုန်း။အပျင်းကျလို့ မဟုတ်ပေမယ့် မေမေပဲ လုပ်ပေးနေကျမလို့ လူက အကျင့်ပါသွားတာလို့ ပြောရမလား။
မေမေ ပန်းကန်ထဲ ထမင်းထည့် ဟင်းထည့်ပေးနေတုန်း ရေခဲသေတ္တာထဲက ရေဘူးတစ်ဘူးကို ယူပြီး ထမင်းစားပွဲမှာ ဝင်ထိုင်စောင့်နေလိုက်သည်။
"ရော့ ပြီးပြီ"
"ဟုတ် မေမေ"
မေမေ့ကမ်းပေးတဲ့ ထမင်းပန်းကန်ကို ယူပြီး အခန်းထဲက ပြန်ထွက်လာလိုက်သည်။ပြီးတော့ လှေကားအတိုင်းတက်သွားပြီး အခန်းထဲရောက်တော့ ထမင်းပန်းကန်နဲ့ရေဘူးကို ကြမ်းပြင်မှာ ချပြီး အခန်းတံခါးကို အရင် logချလိုက်၏။
ပြီးမှ ပြန်လာပြီး အဝတ်အစားတွေ အကုန်ချွတ် ခွေးလည်ပတ်ကို ပြန်ဝတ် ကွန်ပြူတာရှေ့ ဒူးထောက်လိုက်သည်။သခင်က ဖုန်းမချဘဲနဲ့ကို ထိုင်စောင့်နေတာ။
"ပန်းကန်ထဲက ထမင်းတွေကို ဟိုခွက်ထဲထည့်လိုက် ကျန်တဲ့ခွက်က ရေထည့်လိုက်"
"ဟုတ်ကဲ့ သခင်"
သခင့်အမိန့်အတိုင်း ကြွေပန်းကန်ထဲက ထမင်းတွေကို ကော်ခွက်ထဲ အကုန်သွန်ထည့်လိုက်သည်။ပြီးတော့ ရေဘူးထဲကရေကိုလည်း ခွက်ထဲ ထည့်လိုက်၏။
"စား ခွေးလို"
"ဟုတ်ကဲ့ သခင်"
သူရဘုန်းဝင့်လည်း သခင်အမိန့်အတိုင်း လေးဖက်ထောက်ပြီး ခွေးလိုစားဖို့ ပြင်ရသည်။ခုလို ခွေးလို စားရတာ သူရဘုန်းဝင့်အတွက် first timeမလို့ ဘယ်လိုမှ အဆင်မပြေပါ။ထမင်းတွေက နှာခေါင်းနဲ့ ထိလို့ထိ ခေါင်းကို ငုံ့ထားရတော့ မျိုချရတာလည်း ခက်။
ရေသောက်တော့လည်း ခွေးတွေလို လျှာနဲ့ ပလပ် ပလပ်လုပ်ပြီး သောက်ရသောကြောင့် အာသာကမပြေ။လူကလည်း မသီးရုံတစ်မယ်။ခံပေတော့ သူရဘုန်းဝင့်ရေ မကြမ်းဘူးပြောချင်ဦး တစ်ကယ်လည်း ကြမ်းတော့ မခံနိုင်တော့ဘူးမလား အဟင့်။
စားနေတာ ငါးမိနစ်လောက်ရှိတော့ သခင့်ကို အသနားခံသည့် မျက်လုံးများနဲ့ မော့ကြည့်လိုက်သည်။သို့သော် သခင်က ဘာမှ ပြန်မပြောဘဲ မေးဆတ်ပြသည်။အဓိပ္ပါယ်က ဆက်စားပေါ့။ထို့ကြောင့် သူရဘုန်းဝင့်လည်း ဘာမှ မတတ်နိင်တော့ဘဲ ဆက်စားရတော့၏။
အဲလိုနဲ့ ခွက်ထဲက ထမင်းတွေအကုန်ကုန်တော့မှ သခင်က
"စားပြီးလို့ရှိရင် မင်းလည်ပတ်ကြိုးကို ခုတင်မှာချည်လိုက် ခု၉နာရီဆိုတော့ ၁နာရီအထိ ဒူးထောက်နေ ဒါမင်းကို အပြစ်ပေးတာပဲ"
"ဟု ဟုတ်ကဲ့ သခင်"
"ကျေရော ကျေနပ်လား"
"ကျေနပ်ပါတယ် သခင် ကျနော်အပြစ်လုပ်လို့ အပြစ်ပေးခံရတာပဲ"
" ကောင်းပြီ သွား ခုတင်မှာ လည်ပတ်ကြိုးကို ချည်လိုက်"
"ဟုတ်ကဲ့ သခင်"
သူရဘုန်းဝင့်လည်း ခုတင်ခြေမှာ လည်ပတ်ကြိုးကို ချည်လိုက်သည်။ပြီးတော့ ဒူးထောက်ပြီး သခင့်ကို ကြည့်လိုက်၏။
"ငါ ခနခန vcခေါ်ပြီးစစ်မယ် ဒူးထောက်နေတာ မဟုတ်ရင် အသေပဲ ကြားလား အော်နောက်ပြီး မင်းအရမ်းညောင်းလာရင် ခနခြေထောက်ကို ဆင်းလိုက် ပြီးရင် ပြန်ထောက်"
"ဟုတ်ကဲ့ သခင်"
"ငါအလုပ်ရှိသေးလို့ ဒါပဲ"
"ဟုတ်ကဲ့ သခင် သခင့်ကို နှုတ်ဆက်ပါတယ်"
သူရဘုန်းဝင့် သခင့်ကို ကန်တော့ရင်း ပြောလိုက်သည်။သခင်ကတော့ သူရဘုန်းဝင့်ကန်တော့နေတာကို အရေးမစိုက်ဘဲ ဖုန်းချသွားပြီဖြစ်၏။
သခင်ဖုန်းချပြီးတာနဲ့ သူရဘုန်းဝင့် အထီးကျသွားသလို ခံစားလိုက်ရသည်။အခန်းတစ်ခုလုံးတိတ်ဆိတ်သွားသလို သူရဘုန်းဝင့်ကလည်း ဒူးထောက်ရင်း ပြောမပြတတ်တဲ့ ခံစားမှုတစ်ချို့ကို ရ၏။
ငိုပဲ ငိုချင်သလို အထီးပဲ ကျန်သလိုလို နောင်တပဲ ရသလိုလို ဝမ်းပဲ ဝမ်းနည်းသလိုလို ဘာလိုလို ညာလိုလို ခံစားချက်တွေ။
to be continued


u bring color to my life (11)
အဲနေ့ညက သူရဘုန်းဝင့်လည်း ၁နာရီအထိ ဒူးထောက်ခဲ့သလို သခင်ကလည်း ခနခနvcနဲ့ သူရဘုန်းဝင့် ဒူးထောက်နေလား မထောက်ဘူးလားကို စစ်ခဲ့သည်။အမှန်အတိုင်းပြောရင် သူရဘုန်းဝင့်သာ မထောက်ချင်ရင် မထောက်ပဲ သခင် vcနဲ့ စစ်မှ ထောက်ပြလို့ရသည်။သို့သော် သူရဘုန်းဝင့်မလုပ်ပါ။
ဒါသည် သူရဘုန်းဝင့် အပြစ်ဖြစ်သည်။သခင်သည် သူရဘုန်းဝင့်၏ သခင်ဖြစ်သည်။သူရဘုန်းဝင့်ကို သခင်ပိုင်သည်။သူရဘုန်းဝင့်၏ ပိုင်ရှင်က သူရဘုန်းဝင့်ကို အမိန့်ပေးလာတဲ့ ကိစ္စ အပြစ်ပေးလာတဲ့ကိစ္စမှာ သူရဘုန်းဝင့်သာ စောက်ပါးခိုခဲ့ရင် 
သူရဘုန်းဝင့် ခုလို ကျွန်လုပ်နေတာ ခွေးလုပ်နေတာက ဘယ်မှာ အဓိပ္ပါယ်ရှိတော့မည်နည်း။သူရဘုန်းဝင့်တို့လို ခွေးကျွန်တွေအတွက် သခင့်ရဲ့ အမိန့်ကို တစ်သွေမတိမ်းလိုက်နာဖို့က အသက်ထက် အရေးကြီးသည်။
ဒါက မပြောလည်း သိကို သိထားရမည့် အချက်ဖြစ်သည်။သူရဘုန်းဝင့်ရဲ့ လိင်စိတ်ကြောင့် တစ်နည်း ထန်တဲ့စိတ်ကြောင့် တစ်နည်း အာသီသကြောင့် သခင့်ရဲ့ ကျွန် လုပ်နေပေမယ့် ကျွန်ဆိုတဲ့ စကားလုံးရဲ့နောက်မှာ အဓိပ္ပါယ်အများကြီးပါသည်။ကျွန်ဆိုတာက ကိုယ့်အသက် ကိုယ့်ခန္ဓာ အရာရာကို သခင်ဖြစ်သူက ပိုင်ဆိုင်သည်။
ကုန်ကုန်ပြောရရင် အတွေး အကြံ အလုပ် အကုန်လုံး သခင်က မလုပ်နဲ့ ပြောလာရင် တွေးခွင့်မရှိ ကြံခွင့်မရှိ လုပ်ခွင့်မရှိ။
သခင်သည်က ကျွန်ရဲ့ဘဝ။ကျွန်ရဲ့ဘဝကို ကျွန်က မပိုင်ဆိုင်။သခင်သာ ပိုင်သည်။
အဲတာတွေကိုလည်း သူရဘုန်းဝင့်နားလည်သည်။ထို့ကြောင့် သခင့်ကျွန် လုပ်နေရတဲ့ အချိန်တိုင်းမှာ သခင်သည်က သူရဘုန်းဝင့်ရဲ့ ဘဝ အသက် အနာဂတ်လို့ အမြဲတမ်းတွေးပြီး နေခဲ့၏။
ထို့ကြောင့် သူရဘုန်းဝင့်အနေနဲ့ စောက်ပါးခိုဖို့ အကြောင်းပြချက်လုံးဝမရှိ။
အဲလို ခနခန video callနဲ့ စစ်ပြီး ၁နာရီထိုးမှာတော့ သခင်က
"တစ်ပတ်တိတိ ခုလိုစားခုလိုနေရမယ် မင်းအပြစ်က တစ်ရက်တည်းနဲ့ မလုံလောက်ဘူး ကြားလား"
"ဟုတ်ကဲ့ သခင် ကျနော်နေပါ့မယ်"
"ငါသာ အနားရှိနေရင် မင်းသေပြီ။ငါအနားမရှိလို့် ဒီလောက်နဲ့ ပြီးသွားတယ်မှတ်"
"ကျနော့်ကို သခင်ပိုင်ပါတယ် သခင်လုပ်ချင်သလိုလုပ်ပါ သခင်ခွင့်လွတ်ပေးရင်ပဲ ကျေနပ်ပါတယ်"
"အေး ဒါနဲ့ မနက်ဖြန်ကြရင် မင်းခွေးလုပ်တာကို တစ်ခြားတစ်ယောက်ကို ကြည့်ခိုင်းမလို့ အဆင်ပြေလား"
"ဟုတ် ပြေပါတယ် သခင် ရပါတယ်"
"ကောင်းပြီ အဲတာဆို ဒါပဲ ငါမှာတာလည်း မမေ့နဲ့"
"ဟုတ် မမေ့ပါဘူး သခင်"
ခွက်ထဲ သေးပေါက်ဖို့ကို ပြောချင်တာဖြစ်သည်။သခင်ကလည်း ပြောပြီးတာနဲ့ ချက်ချင်း ဖုန်းချလိုက်၏။သူရဘုန်းဝင့်ကတော့ ညတစ်နာရီထိုးနေပေမယ့် ချက်ချင်းမအိပ်နိုင်။ခုနက လုပ်ထားခဲ့သမျှ အကုန်ပြန်ရှင်းရဦးမည်။
                 ..........................
ဘာလိုလိုနဲ့ တစ်နေ့ကုန်သွားပြန်ပြီဖြစ်သည်။ပုံမှန် video callနဲ့ playနေကျအချိန် ပြန်ရောက်လာပြီ ဖြစ်၏။သူရဘုန်းဝင့်လည်း သခင့်အမိန့်အတိုင်း သေးပေါက်ချင်တိုင်း ခွက်ထဲ ထည့်ပေါက်ခဲ့သည်။ခွက်ထဲ ပြည့်တော့မှ အိမ်သာမှာ ပေါက်တာဖြစ်၏။
နောက်ပြီး သခင်က ဒီနေ့ group callနဲ့ တစ်ခြားတစ်ယောက်ကို သူရဘုန်းဝင့်playနေတာ ကြည့်ခိုင်းမည်ဟု ပြောသည်။
သူရဘုန်းဝင့် အရမ်းရင်ခုန်ရ၏။ဘယ်သူကို ကြည့်ခိုင်းမလဲဆိုတာလည်း အရမ်းသိချင်နေသည်။သခင့်ငယ်သူငယ်ချင်းလား အလုပ်ထဲက သူငယ်ချင်းလား ချောလား ကြည့်ကောင်းလား ပိန်လား ဝလား smartရောကျလား
သခင့်ထက် အသက်ပိုကြီးလား ငယ်လား 
တကယ် သိချင်ရသည်။သိချင်တာမှ တစ်နေ့လုံး နေမထိ ထိုင်မသာ ဖြစ်တဲ့အထိ။
ဖင်တကြွကြွ ရင်တမမနဲ့ စောင့်ခဲ့ရသမျှ သခင့်ကို video call ခေါ်လိုက်ချိန်မှာ ဘယ်သူလဲ ဆိုတာ သိရတော့မည်။
သခင်ဖုန်းကိုင်လိုက်တာနဲ့ computer screenပေါ်တွင် သခင်ရဲ့ ငယ်ရွယ် ချောမောတဲ့မျက်နှာက အတိုင်းသား ပေါ်လာသည်။
"ကြည့်ဖို့ တစ်ယောက်ကို ခေါ်လိုက်မယ် သူ့ကိုလည်း မင်းသခင်လို ဆက်ဆံရမယ် ကြားလား "
"ဟုတ် သခင်"
"ဂဆန်ဂဆန် လုပ်တာ ဘာညာမမြင်ချင်ဘူးနော်"
"မလုပ်ပါဘူး သခင်"
"အေး inviteလိုက်တော့မယ်"
ပြောပြီး သခင်က အဲတစ်ယောက်ကို inviteလုပ်လိုက်သည်။သူရဘုန်းဝင့်ကတော့ ဘယ်သူလဲဆိုတာကို စိတ်လှုပ်တရှား စောင့်ကြည့်နေ၏။
inviteလုပ်ပြီး မိနစ်ဝက်လောက်တောင်မကြာခင်မှာ အဲတစ်ယောက်က joinလိုက်ပြီ ဖြစ်သည်။သူရဘုန်းဝင့်ကတော့ screenပေါ်မှာ ပေါ်လာမယ့် မျက်နှာကို စိတ်ဝင်တစား စောင့်ကြည့်နေ၏။
ဟုတ်တယ်လေ။ကိုယ့်သခင် ဖြစ်တော့မယ့်သူလေ။ဘယ်သူမှန်းလဲ သိချင်တာပေါ့လို့။
အင်းပေါ့ permanent masterတော့ ဘယ်ဟုတ်မလဲ။guest masterလို့ပဲ ပြောရမှာပေါ့။
screenမှာ တစ်ဖက်လူ၏မျက်နှာ ပေါ်လာ၏။
အဲဒီအချိန်မှာ သူရဘုန်းဝင့် အံ့သြတကြီး ကြက်သေသေသွားမိသည်။မျက်လုံးက ပြူးလျှက်သား။မျက်တောင်ခတ်ဖို့လည်းမေ့။ကုန်ကုန်ပြောရရင် အသက်ရှူဖို့တောင် မေ့ချင်သွားသည်။ 
တစ်ဖက်လူကတော့ သူရဘုန်းဝင့်ကို ပြုံးပြနေသည်။သူရဘုန်းဝင့်မှာတော့ ဘာပြောလို့ ပြောရမယ်မှန်းလဲ မသိတော့။အံ့သြနေတဲ့ မျက်နှာနဲ့ပဲ သခင့်ဖက်ကို လှည့်ပြီး
"သခင်ပြောတဲ့ guestဆိုတာ သူလားဟင် ဒါမှ မဟုတ် လူမှားတာလား"
"မမှားပါဘူး။သူပဲ။သူ့ကို သခင်လိုပဲ ဆက်ဆံရမယ်။ငါ့ကို မျက်နှာပျက်အောင် မလုပ်ရဘူး"
သခင် အဲစကားတွေ ပြောနေချိန်မှာ သူရဘုန်းဝင့်ကတော့ ငိုချင်နေပြီဖြစ်သည်။အဲတာ ဟိုဖေလိုးမသား စပစားကောင်လေ။ဘယ်လိုလုပ် သခင်လို ဆက်ဆံနိုင်ရမှာလဲ။ video callစစချင်းတောင်နေတဲ့ ကျနော့်လီးတောင် ပြန်ပျော့သွားတာ သခင်မတွေ့ဘူးလား အဟင့်။
သခင် ရက်စက်တယ်။ကျနော့်ရည်းစားဟောင်းရှေ့မှာ ကျနော်က ဘယ်လိုလုပ်feelလာမှာလဲ moodဝင်မှာလည်းလို့။ပြီးတော့ ရည်းစားဟောင်းကိုမှ first loveကြီး အဟင့်။အဲခွေးကောင် ပြုံးနေပုံထောက်ရင် သူရဘုန်းဝင့်ခွေးလုပ်မယ့် အကြောင်း သိပြီးသားဖြစ်ရမယ်။
ဖေလိုးမသား။သိသိကြီးနဲ့ video callထဲ ဝင်လာတာ အဟင့်။
to be continued


Comments

Popular posts from this blog

My Lovely wife,the bitch for black cleaner

ပန်းပျိုမေ