ခြေသုတ်ထမိန်တစ်ထည်ရဲ့ဘဝ

 

👠ခြေသုတ်ထမိန်တစ်ထည်ရဲ့ဘဝ👠

ကျွန်တော့်နာမည် ဖြိုးသူ ဖြစ်ပါတယ်၊ရန်ကုန်မြိုု့ကြီးကို တစ်ခါမှမရောက်ဖူးပေမယ့် 

ခုတော့အဒေါ်ဝမ်းကွဲ တစ်ယောက်ကောင်းမှူနဲ့ ယောင်ပေပေနဲ့ပါလာခဲ့ပါတယ်။ ကျနော့်မိဘတွေကလည်း စိတ်ကုန်နေပြီလေ..ဆယ်တန်းကို သုံးခါကျနေတော့ ဆက်မထားချင်တော့ဘူး..

သူတို့လက်ကလွတ်ပြီးရော ဆိုပြီး အတွေ့အကြုံလည်းရအောင် ရန်ကုန်မှာလိုက်နေခိုင်းလိုက်ပါတယ်။ အရေးအကြောင်းသုံးဖို့အတွက် ပိုက်ဆံတွေကိုတော့ ကျနော့်အဒေါ်ကိုပဲပေးလိုက်ပါတယ်။ 

သူတိုလည်းမနိုင်တဲ့ကျနော့်ကို အဒေါ့်လက်ထဲဝကွက် အပ်လိုက်ပါတော့တယ်။ ကျနော့်မှာကိုယ်ပိုင်ပိုက်ဆံတောင်မရှိဘူး ဘာလိုအပ်လိုအပ် အဒေါ်ဆီကပဲတောင်းရမယ့်အဖြစ်..အဝတ်အစားတောင်ထည့်မလာခိုင်းဘူးလေ။ကျနော့်မှာ အဝတ်တစ်ထည် ကိုယ်တစ်ခုနဲ့လိုက်လာခဲ့ရတာပါ။ လိုအပ်တာအကုန်ရန်ကုန်ရောက်မှ ဆင်မယ်တဲ့လေ။ အမေတို့ကဘယ်လောက်ထည့်ပေးလိုက်တယ်တော့မသိ..။

ဒီလိုနဲ့ အထပ်မြင့်ကန်ထရိုတ်တိုက်တွေရှိတဲ့ လမ်းကြားကိုရောက်လာခဲ့တာပေါ့ဗျာ..။

“ဟဲ့ ဘာကြောင်ကြည့်နေတာလဲ ကားပေါ်ကဆင်း..နောက်ခန်းကငါ့အဝတ်စားထုပ်ကိုထမ်းပြီးလိုက်ခဲ့…“

ရန်ကုန်မြေရောက်တာနဲ့ ပုံစံပေးနေပြီ…။

အိမ်မှာဆိုးလာသမျှ သူနဲ့ကျမှဝဋ်လည်ပြီထင်တယ်.ကျနော့်မှာသာ ဘာအထုပ်မှမပါတာ..ကားနောက်ခန်းက အန်တီလေး အဝတ်စာထုပ်ကမနည်းကြီးတယ်ဗျ..။

“ကဲလာ..ဖြိုးသူ..အန်တီလေးတို့က ဟိုးအပေါ်ဆုံး ၇လွှာမှာနေတာ ငါ့နောက်အထုပ်ထမ်းပြီးလိုက်ခဲ့…။

အထုပ်ထဲမှာ သူ့အဝတ်စားတွေလေဗျာ..

မိန်းမထမိန်တွေလည်းပါတော့အစကမထမ်းချင်ဘူး..ဒါပေမယ့်လက်ကဆွဲပြီး တက်ဖို့ကလည်း မဖြစ်နိုင်တော့ ပခုံပေါ်ကောက်တင်ပြီး အန်တီလေးလှေကားတက်တဲ့နောက်က လိုက်လာခဲ့ တယ်။ ထမိန်တွေကိုခေါင်းနဲ့ထိပြီးထမ်းလာရလို..ငါတော့ဘုန်းနိမ့်ပါပြီလိုတွေးမိနေတယ်…ဒါပေမယ့်အပေါ်ကအရင်တက်နေတဲ့ အန်တီလေးကိုမော့ကြည့်လိုက်တော့ အန်တီလေးရဲ့စွင့်ကားတဲ့ ဖင်ကြီးကိုပဲမြင်နေရတယ်.. ရွှေဝါရောင်ပိုးသားထမိန်အသားပျော့ပျော့ကိုဝတ်ထားလေတော့ ဖင်ကြီးကအလုံးလိုက်ထွက်ပြီး ကျနော်ခေါင်းပေါ် မိုးနေသလို ဖြစ်နေတာပေါ့..ဘုန်နိမ့်တဲ့အတွေးတွေလည်းမရှိတော့ပါဘူးဗျာ..

သြော်..ဒီဖင်ကြီးဝတ်ထားတဲ့ထမိန်တွေငါထမ်းနေရပါလားဆိုပြီး..ရင်ထဲကလိကလိတောင်ဖြစ်လာတယ်..ကျေနပ် သလိုတောင်ဖြစ်နေတယ်…လှေကားထစ် သုံးထစ်ကျော်လောက်အကွေ့မှာ အပေါ်ကအန်တီလေးထမိန်ကလည်းနည်းနည်းတိုနေတော့ ခြေသလုံးအဖွေးသားကိုအနားကွပ်ထားတဲ့ အောက်ခံ စကတ်ဇာ အနားစ အဖြူလေးကိုမြင်လိုက်ရတယ်ဗျာ…

အော်..မိန်းမအဝတ်စားတွေက အထဲကစကတ်တောင်လှနေလိုက်တာနော်…ခုထမ်းထားတဲ့အထုပ်ထဲမှာ အာ့မျိုး စကတ်လေးတွေလည်းပါမှာပဲဆိုတဲ့အသိ ကျနော့်ကိုပိုပျော်ရွှင်သွားစေတယ်ဗျာ…။လှေကားတက်ရင်းနဲ့ အန်တီလေးက 

“အခုနေတဲ့တိုက်ခန်းက အမတို့ မိန်ုကလေးတွေစုပြီးနေကြတာ..နင်လည်းအတူတူနေရမှာ..အဆောင်မှာ အန်တီလေးကအကြီးဆုံးပဲလေ..အန်တီလေးပြောရင်ရတယ်..နင်သာအန်တီလေးပြောသလို..လိမ်လိမ်မာမာနေ

အားလုံးအဆင်ပြေသွားလိမ့်မယ်..နင့်ကိုတစ်ခြားလူတွေနဲ့ထားဖို့လည်းစိတ်မချဘူး…“

……...

အန်တီလေးကလူခေါ်ဘဲနှိပ်လိုက်တယ်…

တိုက်ခန်းထဲက အသားဖြူဖြူမမတစ်ယောက်လာဖွင့်ပေးတယ်..အိမ်နေရင်းကြိုးတစ်လုံးဂါဝန်လေးနဲ့ လှလိုက်တာဗျာ….ဝင်လိုက်တော့ဖိနပ်ချွတ်ကြတဲ့ ဝရန်တာကိုရောက်လာတယ် ဝရန်တာမှာ အဝတ်တွေလှန်ထားလေတော့ သူတို့ဟာတွေအောက်ကပဲငုံံံံံံံံံ့ပြီးဝင်လာခဲ့ရတယ်….ထမိန်စကတ်တွေ.. ဂါဝန်တွေ အကျီတွေရော.. ဂျိန်နဲ့လှန်းထားကြတယ်..ကျနော်လည်းသေချာမကြည့်အားပါဘူးဗျာ…ထမိန်စကတ်တွေ အောက်က ဝင်လာခဲ့ရတော့ မျက်နှာလည်းပူတာပေါ့ဗျာ…

အောက်ကိုငုံ့ကြည့်လိုက်တော့ မိန်းမစီးဖိနပ်တွေချည်းပဲ ဖြစ်သလို ချွတ်ထားကြတာတွေ့ရတယ်။

-------Sissy Phyo

အားပေးလျှင်ဆက်ရေးပါမယ်နော်❤️❤️❤️

Cmt လေးချန်ပေးခဲ့ပါ

👠ခြေသုတ်ထမိန်တစ်ထည်ရဲ့ဘဝ👠

                အပိုင်း(၂)

“ဟဲ့ အန်တီလေးအထုပ်ကိုအဲ့ဒီဝင်ဝင်ချင်းအခန်းထဲသွားထည့်ထားလိုက်”

အခန်းထဲဝင်လိုက်တော့  ထမိန်တွေဘော်လီတွေအတွင်းခံတွေ ဟိုတစ်စဒီတစ်စနဲ့ မြင်လိုက်ရတယ်..

အထဲမှာကုတင်နှစ်လုံးတွေ့တယ် အန်တီလေးကုတင်လိုထင်တဲ့ကုတင်ပေါ်အထုပ်ကိုတင်ထားလိုက်တယ်…

အိမ်ရှေကပြောနေသံတွေကြားနေရတယ်…

“မမသီတာခေါ်လာမယ်ဆိုတာသူလား..

ငယ်ငယ်လေးရှိသေးတာပဲ..သနားပါတယ်..

ဒါပေမယ့် သူ့ဘယ်မှာ ထားမလဲမမရဲ့ 

ညီမတိုတောင်ဟိုဘက်တိုးပါဦးဖြစ်နေတာ“

“ဘာမှမပူနဲ့ ဇာခြည်ရေ..အမအားလုံးတွေးပြီးသားစီစဉ်ပြီးသား..နောက်ဖေးခန်းမှာပဲထားလိုက်မယ်လေ..“

ပြီးတော့ကျနော့်ရှိတဲ့သူ့အခန်းထဲဝင်လာတယ်..

“ဇာခြည်ရေ..သိမ့်သိမ့်သူပြန်မလာသေးဘူးလား” 

“ဟုတ်မမ..ဒီညသူသူငယ်ချင်းအိမ်မှာအိပ်မယ်ပြောတာပဲ…”

“ကဲ..ဖြိုးသူ..အဝတ်စားလဲထား ဒီမှာ့တော့ပုဆိူးတော့မရှိဘူး ..ဘောင်းဘီနဲ့စွပ်ကျယ်တော့ရှိတယ်

အန်တီလေးအခန်းဖော် သိမ်သိမ့်သူဟာတွေတော့ နင်နဲ့တော်လိမ့်မယ်..

………..

ရော့…ဒီဘောင်းဘီတိုနဲ့စွပ်ကျယ်နဲ့လဲထားလိုက်..ကန့်လန့်ကာချပြီးလဲလိုရတယ်…အန်တီလေးတို့က မိန်းကလေးတွေပဲနေတော့

အခန်းသာဖွဲ့ လိုက်တာ တံခါးတပ်မနေတော့ဘူး..လွပ်လွပ်လတ်လတ်သာနေ..“

ပြောပြောဆိုဆို..ဟိုဘက်ကုတင်းရင်းက အဝတ်ခြင်းထဲကဘောင်းဘီနဲ့ စွပ်ကျပ်ကိုပေးပြီး အခန်းပြင်ထွက်ပေးတယ်..။

ဘောင်းဘီတိုသာပြောတာပါဗျာ..မိန်းကလေးအိမ်နေရင်းဘောင်းဘီတိုလေး…အရောင်ကပန်းရောင်ဖျော့ဖျော့လေး အသားကစွပ်ကျယ်သား..ဝတ်ပါများလျှော်ပါများလို့ ဖြူဖျော့ဖျော့လေးဖြစ်နေပြီ..ဘောင်းဘီအနားကွပ်မှာ လည်းဇာလေးတွေကတပ်ထားသေးတယ်။

စွပ်ကျယ်ကြပြန်တော့လည်း..အမဲရောင် ဆွဲသားပျော့ပျော့လေး  ရင်ဘတ်နေရာမှာလည်းကျောက်လေး တွေစီပြီးအလှဆင်ထားသေးတယ်။

ကျနော့်ကိုဝတ်ဖြစ်အောင်ဆွဲဆောင်လိုက်တာကတော့..အနံဗျ..မလျှော်ရသေးတဲ့အဝတ်ခြင်းထဲက ယူလိုက်တော့ မိန်းမနံကလှိူင်နေအောင်ထွက်နေတယ်ဗျ..မွှေးလိုက်တာဗျာ..ကျနော်မဝတ်သေးပဲ

နမ်းကြည့်နေသေးတယ်..ပြီးတော့ဝတ်လိုက်တော့လည်း အသားလေးကအိနေတာပဲဗျာ…

မိန်းကလေးအဝတ်စားကိုသာယာသွားတယ်ဗျာ…

ခုမှတော့မထူးတော့ဘူးဗျာ…ခပ်တည်တည်ပဲအပြင်ထွက်လာလိုက်တော့တယ်…

အန်တီလေးကတော့ခပ်တည်တည်ပဲ…” အေးအဲ့လိုလည်းအဆင်ပြေတာပဲ သိမ့်သိမ့်သူကိုယ်လုံးနဲ့

နင်နဲ့အတော်ပဲပါလား “

ဇာခြည်ဆိုတဲ့ကောင်မလေးကပြုံးစိစိနဲ့ဝင်ပြောတယ် “ သမီးတောင်အစက သိမ့်သိမ့်သူလားတောင်

ထင်နေတာ..ခစ်ခစ်..”

တမင်လှောင်ပြီးပြောမှန်းသိပါတယ်ဗျာ  ဒါပေမယ့် ကျနော့်အဲ့လိုအပြောခံရတာကိုပဲသာယာနေတယ်

အဲ့အချိန်မှာပဲ အခန်းထဲမှာမမတစ်ယောက်ထွက်လာတယ် စကတ်အတိုအင်္ကျီလက်ပြတ်အကျပ်လေးနဲ့

ခပ်ဟော့ဟော့ခပ်ကဲကဲလေးဖြစ်မယ့်ပုံပဲ…

“သိမ့်သိမ့်သူနဲ့တူတာအကြောင်းမဟုတ်ဘူးနော်…သူ့လိုတော့ဖင်မသရမ်းမိစေနဲ့…ဗိုက်ကြီးသွားမယ်’

ပြောချက်ကလန်ထွက်နေတာပဲဗျာ…ကျနော့်မှာ မိန်းမပျက်တစ်ယောက်ကိုဖြစ်သွားတော့တာပဲ….

တံတွေးခွက်ထဲပက်လက်မျောပြီပေါ့ဗျာ…

Sissy Phyo19.9.2021

👠ခြေသုတ်ထမိန်တစ်ထည်ရဲ့ဘဝ👠

အပိုင်း(၃)

ကျနော်နေရမယ့်နေရာကိုလိုက်ပြတယ်

တိုက်ခန်းနောက်ဆုံးနေရာ အုတ်ခုံတစ်ထစ်စာအမြင့်မှာအိမ်သာ ဘေးမှာရေချိုးခန်း 

အိမ်သာအထွက်နံရံမှာ ထမိန်တန်းတွေနှစ်ဆင့်လုပ်ထားတယ် လူများလို့နဲ့တူပါတယ်

တစ်ချို့စာစမိုင်နာတွေကအက်ျီဂျိတ်နဲ့လှန်းထားတယ် ထမိန်တွေပေါ်မှာလဲတက်လွှားထားကြတယ် အောက်ခံစကပ်တွေလည်းရှိတယ်

အိမ်သာကကျဥ်းလို့နဲ့တူတယ် အိမ်သာအထွက်အုတ်ခုံဘေးက ခြင်းတစ်ခြင်းထဲမှာ 

အီဗာ ဂွမ်းထုပ်သုံးပြီးသားတွေထည့်ထားတယ်

အိမ်သာအထွက်အုတ်ခုံအရင်းမှာ ခြေသုတ်ဖို့ ထမိန်စုတ်တစ်ထည် ခေါက်ခင်းထားတယ်

ထမိန်တွေလှန်းတဲ့ ဆန့်ကျင်ဘက် နံရံမှာက ဘေစင်နဲ့ မီးဖို အိမ်သာနဲ့ရေချိုးခန်းရဲ့မျက်နှာချင်းဆိုင်မှာ အဝတ်လျှော်စက်နဲ့ ပန်းကန်ဘာညာတင်စရာစင် 

အဝတ်လျှော်စက်ဘေးမှာ လျှော်ဖို့စောင့်နေတဲ့ 

အဝတ်ခြင်းတစ်ခု ခြုံပြောရရင် မိန်းမအသုံးအဆောင်တွေနဲ့ရှုပ်ယှက်ခတ်နေဲ့ မီးဖိုချောင်တစ်ခုတွေ့ရတယ်

" လွတ်တာဆိုလို ဒီနေရာပဲရှိတော့တယ်ဖြိုးသူရေ , အောက်ဖက်တန်းက ထမိန်တွေရုတ်လိုက် " အန်တီလေးကခိုင်းတယ်, ထမိန်တွေကအရောင်အသွေးစုံလှတော့ တုန်တုန်ယင်ယင်နဲ့ရုပ်လိုက်ရတယ်,

"ဇာခြည်ရေ အမတို့ အခန်းက ကုတင်နှစ်ခုကြားမှာခင်းထားတဲ့ မြက်ဖျာလေးယူလာပေးပါလား"

" ဟုတ်အမ , ဒါနဲ့ အမတို့ကမြက်ဖျာမခင်းထားရင် ခြေထောက်ကဖုန်တွေ ပေကုန်မှာပေါ့"

မတတ်နိုင်ဘူး ဇာခြည်ရေ ဒီတစ်ရက်တော့ သည်းခံရမှာပဲ ဝယ်ထားတာလဲကြာပြီဆိုတော့ မနက်မှ အသစ်ထပ်ခင်းလိုက်မယ်"

ကျနော်အိပ်ဖို့ခင်းပေးမယ့်ဖျာတဲ့ဗျာ မိန်းကလေးတွေခြေနင်းခင်းထားတဲ့ဖျာ

"ခေါင်းအုံးကတော့အပိုမရှိဘူး ဧည့်ခန်းကခုံမှာခင်းထားတဲ့ ဖင်ထိုင်တဲ့ဖုံ နှစ်ခုလောက်ယူလာခဲ့"

အန်တီလေးကတော့ပုံစံပေးပြီဗျာ

တစ်ဆောင်လုံးကမိန်းမတွေထိုင်ထားတဲ့ 

အကွက်လည်နေတဲ့ ဖင်ထိုင်ဖုံ နှစ်ခုပေးသွားတယ်

"ဝင်လှဲပြီးနားလိုက်လေ ဖြိုးသူ

ခုနရုတ်ထားတဲ့ထမိန်တွေ ဇာခြည့်ကိုပေးလိုက်"

မဇာခြည်ကပြုံးစိစိလုပ်နေတယ် ကျနော်လည်းထမိန်တန်းအောက်ငုံ့ဝင်ပြီး လှဲချလိုက်တယ်

ခေါင်းကတော့ ခုနဖုံနှစ်ခုကိုအုံးပြီးပက်လက်လှန်ကြည့်လိုက်တော့

မဇာခြည်က ခုနထမိန်တွေပြန်လှန်းလိုက််တယ်

မြင်လိုက်ဏတဲ့မြင်ကွင်းက ကျနော့်ဘဝကိုသိမ်ငယ်သွားမိတယ် 

ကျနော့်အပေါ်မှာ ထမိန်တွေ တန်းနှစ်ဆင့်နဲ့ လှမ်းထားတာမြင်နေရတယ် အောက်ခံစကပ်ဇားအနားလေးတွေ ထမိန်အောက်အဖျားက အမွှေးစလေးတွေ ကကျနော့်ကိုလှောင်နေသလိုပဲ

မိန်းမတွေ အောက်ဖက်ထားဝတ်တဲ့ အနားစလေးတွေကတောင် ကျနော့်ခေါင်းပေါ်ရောက်နေကြတာကိုး

အရှေ့ခန်းမှာ မိန်းမအသံတွေကြားနေရတယ်

"မမသီတာကဘာတွေလျှောက်လုပ်နေလဲမသိပါဘူး ဟိုကယောက်ျားလေးဆိုတော့ ငါတို့က အလကားနေရင်းငရဲကြီးနေပါ့မယ်ဟယ်"

"မမကတော့ အားလုံးစီစဥ်ထားတယ်ပြောတာပဲ"

"ဟုတ်တယ် သူဇာရေ အမစီစဥ်ထားပါတယ်

သူ့ကို အမတို့ထက် ဘုန်းကံမြင့်နေမှသာ အမတို့ငရဲကြီးမှာ , သူ့ကိုအမတို့မိန်းမတွေထက် ယုတ်ညံ့ ဘုန်းနိမ့်တဲ့ ဘဝရောက်အောင်လုပ်မှာပါ, သူကိုယ်တိုင်ကသိမ်ငယ် အောက်တန်းကျတဲ့ဘဝကိုပျော်အောင်လုပ်ရမယ် , နောက်ဆိုသူကတောင် ငရဲကြီးမှာဆိုးလို့ ဆင်ခြင်နှိမ့်ချပြီးနေရမှာ ,  အမတို့ ကသူ့ကို ထမိန်စုတ်တစ်ထည်လောက်ပဲသဘောထားရုံပဲ , ဖုတ်လေတဲ့ငပိရှိတယ်လို့မထင်ရအောင် နေရုံပဲညီမလေးတို့ရေ"

မိန်းကလေးရယ်သံတွေကြားနေရတယ်

အန်တီလေးကိုယ်တိုင်က ကျနော့်ကိုအဲ့လိုပြောမှတော့ ကျန်တဲ့ ကောင်မလေးတွေက လှောင်ရယ်ကြပြီပေါ့ဗျာ

အန်တီသီတာအပါအဝင်မိန်းမခြောက်ယောက်ကျနော်ရှိတဲ့ ထမိန်စင်ရှေ့လာရပ်နေကြတယ်   

မီးဖိုချောင်မှာစီးတဲ့ ဖိနပ်တွေစီးထားကြတယ် 

လှန်းထားတဲ့ထမိန်တွေက ကွယ်နေတော့ ခြေထောက်နုနုလေးတွေနဲ့ ဖိနပ်ပဲမြင်ရတယ်

သူတို့ဖိနပ်စီးထားတဲ့နေရာမှာ ကျနော့ကအိပ်ရတာပါလားဆိုတဲ့ အသိကတော်တော် သိမ်ငယ်စေတယ်

တကယ့်ကိုမိန်းမတွေရဲ့ခြေနင်းဖတ်တောထဲက ဘဝရောက်နေရတယ်

 "ဟဲ့ ထွက်လာပါဦး ကြည့်ရအောင်"

ကျနော်လည်းထမိန်တန်းအောက်ကမနည်း လေးဘက်ထောက်ထွက်လာရတယ်

ကျနော့်ပုံစံကိုကြည့်ပြီး လှောင်ရယ်နေကြတယ်

"သက်ထား ခိုင်မွန် မေဦးမော် နင်တို့စကတ် တွေဘောင်းဘီတွေအခု ထမိန်လဲဝတ်လိုက် 

ဖြိုးသူ မော့မကြည့်နဲ့ဦး" 

ကျနော်ကတော့ခြေထောက်တွေပဲမြင်နေရတယ်

စကတ်ကွင်းလုံးချွတ်ချလိုက်ပြီး ကျနော့်ခေါင်းပေါ်က ထမိန်တစ်ကွင်းအမြန်ကောက်စွပ်လိုက်တယ်

"ဟဲ့ ခိုင်မွန်မ ငါအမြဲပြောတယ် ထမိန်ကိုခေါင်းကစွပ်မဝတ်ကဘူး အောက်ကလျှိုဝတ်ရတယ် 

ဘုန်းနိမ့်ပါမယ်ဆိုတာကို"

"မမက အမြန်ဝတ်ခိုင်းလို့ပါ"

စကပ်နှစ်ထည် ဘောင်းဘီရှည်တစ်ထည်ကြမ်းပြင်မှာ ချွတ်ချထားကြတယ် 

ပြေးယူပြီးနမ်းချင်စိတ်တွေမနည်းထိန်းထားရတယ်

အခုဆိုထမိန်ဝတ်ထားတဲ့ မိန်းမခြောက်ယောက်ရှေ့မှာ လေးဘက်ထောက်ဖြစ်နေတယ်

ရှေ့နောက်အစဥ်လိုက်ရပ်ပြီး ပေါင်းကားပြီးထမိန်တွေခြေသလုံးအပေါ်နားမပေး  ထားတဲ့အောက်က လေးဘက်ထောက်ပြီးဖြတ်ရမယ်တဲ့ 

ပထမဆုံးအန်တီလေးထမိန်အောက်ကိုခေါင်းတိုးပြီးဖြတ်လိုက်တယ် နောက်ထမိန်တွေအောက်တိုးရင်း တစ်ယောက်က ထမိန်စကပ်(ဖိစကပ်)ဆိုတော့ကျပ်နေတယ်ထင်တယ် ခေါင်းကထမိန်အောက်ပိုင်းမှာတစ်နေတယ် ခုနမှအပြင်ကပြန်လာတဲ့ မယုရဲ့ ထမိန်စကပ်ဟာ ချွေးနံ့ ထမိန်နံ့  မိန်းမနံ့တွေရနေတယ်

ဟဲ့ ကျပ်နေလည်းချွတ်ချလိုက်ဟယ်

ခေါင်းပေါ်မှာ ခြေထောက်တစ်ဖက်မြှောက်ပြီး ထမိန်စကပ်ကို ဖယ်လိုက်တယ် 

အဲ့လိုသူတို့ခြေထောက်နှစ်ချောင်းကြားက ထမိန်အောက်ကဖြတ်ခဲ့ရတယ်

"အခုဆိုနင်က ငါ့တို့ထက်ဘုန်းနိမ့်သွားပြီ လောလောဆယ်မိန်းကလေးလိုသဘောထားမယ် နောက်ဆိုငါတို့မိန်းမတွေထက် ယုတ်ညံ့လာလိမ့်မယ် နင့်ကို မိန်းမဆန်အောင် မိဖြိုးလို့ခေါ်မယ်"

"စိတ်ဆိုးလို့ဆဲခံရရင်လည်း မိန်းမလိုပဲဆဲခံရမယ်"

" ခွေးလိုးမ ဖာသည်မပေါ့ဟယ် ခစ်ခစ်"

"ခြေသုတ်ဖို့ အိမ်သာရှေ့မှာခင်းထားတဲ့ ထမိန်စုတ်ကမှ နင့်ထက်သာသေးတယ် ငါတို့ခြေထောက်တွေသန့်စင်ပေးသေးတယ်, နင့်ဘဝက ခြေသုတ်ထမိန်ထက်ယုတ်ညံ့တယ်ဆိုတာ ခေါင်းထဲအမြဲမှတ်ထား အခုအဲ့ထမိန်စုတ်ကို နဖူးနဲ့ထိအောင်ကန်တော့လိုက်"

ကျမဘယ်လောက်ယုတ်ညံ့နေပြီလဲမသိဘူး

နောက်ဆိုအဲ့ထက်ယုတ်ညံ့ရတော့မှာတဲ့လေ🥺

Sissy Phyo(3rd  October  2021)